Mijn bijbelstudies met Jehovah's Getuigen

Door Jinxie gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een verhaal over mijn ervaringen met Jehovah's Getuigen en de studies die ik volgde.

 

In den beginne…

Een jaar of 8 geleden ben ik mijn huidige man tegengekomen op de werkvloer.Veel van mijn toenmalige collega’s waren, en zijn nog steeds, Getuigen van Jehovah.Ook mijn man was Jehovah’s Getuige en we kregen verkering. Tegen de idealen van onze ouders in zijn we een relatie begonnen en 2 jaar later zijn we getrouwd en hebben samen een dochtertje.

De bijbelstudies

De drang om studie te nemen kwam voornamelijk uit de leegte die er om me heen was en ik de zin van dit leven niet begreep en weinig bevrediging gaf. Ik dacht dat de antwoorden zouden komen door middel van het nemen van studies. Ik was nieuwsgierig naar het verleden van mijn man en wat hij vanaf zijn geboorte had meegekregen. Voordat ik een mening over de leer van Jehovah’s Getuigen kon hebben vond ik dat ik dat ik er eerst meer over te weten zou moeten komen.

In het begin was alles nieuw en overweldigend omdat de mensen zo aardig waren en betrokkenheid toonden ten opzichte van elkaar. Ik deed mijn best om met potlood en liniaal de schoolse lessen van de Wachttoren te arceren die tijdens de studie werd besproken. Elke week kwamen er 2 Getuigen bij ons maar op den duur werd het toch steeds lastiger om de studies te ‘moeten’ volgen. Ik leerde wel maar het ‘gevoel’ kwam maar niet. Heel wat gebedjes heb ik opgezegd en om hulp gevraagd want ergens diep van binnen wilde ik wel.

 

De vergaderingen

Na een tijdje de studies te hebben gevolgd ben ik ook naar vergaderingen en congressen gegaan. Daar voelde ik me alles behalve thuis. De overdreven aandacht die ik kreeg als ik een voet in de zaal zette. Zo voelde dat terwijl ze het denk ik oprecht goed bedoelden. De stoet degelijke bloemetjesjurken die langzaam voorbij wandelden en de vreselijke koninkrijksliederen die enthousiast werden meegezongen. Het monotone geluid dat uit de speakers kwam maakte dat de uren zeer langzaam voorbij gingen.

 

Persoonlijkheid

In de loop der jaren heb ik geleerd dat ik pragmatisch ben ingesteld. Als ik iets wil leren moet ik eerst de basis snappen en de kern van het verhaal begrijpen. Als dat niet zo is dan leer ik het niet en heb ik er totaal geen interesse in ondanks de inspanningen die ik doe om het wel te gaan begrijpen. Om dit naar de studie te herleiden; als ik het dan heb over de kern van de bijbel dan heb ik het over de strijdvraag tussen Jehovah en Satan. Ik zie niets wat redelijk is in de strijdvraag en ik heb het echt geprobeerd te begrijpen en zelfs een tijdje voor lief genomen omdat ik dan meteen zou vastlopen tijdens de studies. Ik hoopte dat het antwoord dan misschien vanzelf zou komen.  Het roept zelfs meer vragen op.


Het vooruitzicht op eeuwig leven

Het staat lijnrecht op de basisbeginselen die de natuur te bieden heeft. De meeste dingen die gewoon waar zijn zijn ook gemakkelijk te begrijpen, eenvoudige begrippen die niet zonder elkaar kunnen.Laat ik er een paar opnoemen:

  • Dag-Nacht
  • Mannelijk-Vrouwelijk
  • Water-Vuur
  • Leven-Dood

Jehovah’s Getuigen zijn ook een uitzondering op de laatste opsomming van dit geloof. Ze geloven zelfs dat dieren elkaar niet meer zullen doden.

Het bestaan van een God en de evolutieleer

Het nummer één argument om evolutie te ontkrachten is: Niemand gelooft dat een huis uit zichzelf ontstaan is, waarom zou je dan wel geloven dat het leven uit zichzelf ontstaan is? Afgezien van het feit dat dit de evolutieleer wel heel erg simplistisch afschildert, wordt er wel verwacht dan maar in een alles creërende God te geloven die uit zichzelf ontstaan is. Ik weet niet wat geloofwaardiger is? Mijn punt is: Ik zie het bestaan van een God als net zo moeilijk te geloven als evolutieleer.


De meeste vragen die ik heb zouden alleen maar de geloofwaardigheid van de bijbel bevestigen, maar zeggen nog niet zo veel over sommige tamelijk controversiële leerstellingen specifiek voor Jehovah’s Getuigen. Denk hierbij aan de disciplinaire maatregelen waarbij mensen uitgesloten worden. Of de “bloedkwestie” waar natuurlijk nogal zwart - wit redenen voor moeten zijn wil je dit als een absolute waarheid zien. Het besturend lichaam zelf, dat na oppervlakkig onderzoek nogal een twijfelachtige constructie lijkt te zijn. Alleen al over deze onderwerpen zou ik tientallen vragen kunnen hebben.

Tot slot

Ondanks dat de Jehovah’s Getuigen op een hele postieve manier en met oprechte inspanning hun best hebben gedaan om mij te overtuigen van hun geloof denk ik niet dat ik het antwoord bij hun God ga vinden. 

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beste Jinxie, Met dank voor je verslag. Eerlijk en persoonlijk geschreven. Dat bevalt me.
Graag kom ik in contact met Jehovah's Getuigen en met hen die in gesprek zijn (waren) met Jehovah's Getuigen.
Kijk maar eens op mijn site http://www.weeswaakzaamenbereid.nl
Ik hoop iets van je te vernemen.
Jehovah's Getuigen zijn de enige internationale gemeenschap consequente christenen die ik ken.
Zij passen Bijbelse beginselen ook daadwerkelijk toe in hun leven.
Nooit zal het kunnen gebeuren dat een Getuige van Jehovah zijn medebroeder of zuster vermoord,omdat zij de 'oorlog niet meer leren'.
Zelfs nu nog worden vele jonge mannen onder hen opgesloten in gevangenissen voor dit feit.
Ten tijde van WOII werden ze zelfs onder het toeziend oog van mensen die zich graag christelijk noemen 'gedumpt in concentratiekampen'.

http://www.spreekbeurten.info/jehovah.html

Bijbelse beginselen die zij in de praktijk brengen:




(Jesaja 2:4) 4 En hij zal stellig rechtspreken onder de natiën en de zaken rechtzetten met betrekking tot vele volken. En zij zullen hun zwaarden tot ploegscharen moeten smeden en hun speren tot snoeimessen. Natie zal tegen natie geen zwaard opheffen, ook zullen zij de oorlog niet meer leren.


(Mattheüs 26:52) . . .Toen zei Jezus tot hem: ?Steek uw zwaard weer op zijn plaats, want allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan.?



Beste Jinxie,

Ik vindt jouw verhaal erg boeiend. Op dit moment ben ik zelf onderzoek aan het doen naar het geloof. Ik ben erg jong en eigenlijk gaat het Jehova geloof buiten mijn principes om. Maar nu is het zo dat mijn vriend Jehova Getuigen is. De druk vanuit de gemeenschap wordt steeds groter. Binnenkort gaat hij zich laten dopen. Dat betekend dat hij zijn verantwoordelijkheid nu echt moet gaan dragen. Hij heeft mij verteld dat hij daarom niet meer met mij kan zijn (omdat hij moet trouwen in de naam van de Heer.) De enige optie voor ons is dat ik het geloof ik zou treden. Ik voel me zo machteloos en verdrietig.. Ik zou het wel willen proberen te begrijpen, maar dit is niet wie ik ben. Ik ben ook nog erg jong (20 jr.) vind ik zelf om deze beslissing te maken. Het is misschien een brutale vraag, maar hoe gaat uw man er mee om dat u niet in het geloof zit? En hoe gaat zijn gemeenschap daarmee om? Ik kan me er erg boos over maken..
Ik heb ook een jehova in de familie, en hoe ik daar over denk laat ik in het midden.ze zoeken vaak labiele mensen die ze kunnen beinvloeden om bij hun club te komen.