Amityville; het wereldberoemde spookhuis

Door MelanieH gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Op 13 november 1974 vond er een gruwelijke slachting plaats in het huis van de familie Defeo in Amityville, Long Island. Ronald Defeo zou later verklaren dat stemmen in het huis hem opdroegen alle gezinsleden dood te schieten in hun slaap.

De Amityville Haunting ook bekend als de Amityville Horror is een bekende maar ook beruchte spookhuiszaak die zich afspeelde eind 1975. Het huis betrof een grote oud-Hollands koloniale huis op 112 Ocean Avenue in Amityville, een voorstad in het zuiden van Long Island, New York. 

De zaak is bekend geworden door het boek van Jay Anson over de gebeurtenissen die zich daar afspeelden. De titel was "The Amityville Horror, a true story" en het werd in 1977 gepubliceerd. Twee jaar later werd het verfilmd met James Brolin en Margot Kidder in de hoofdrollen en het kreeg tenslotte nog 7 vervolgfilms en een remake van het originele verhaal.



Op 23 december 1975 betrok het gezin Lutz, bestaande uit George, Kathleen en hun kinderen Daniel, Christopher en Melissa het huis. 28 dagen later verlieten zij halsoverkop het huis nadat ze geteisterd werden door paranormale verschijnselen en aanvallen. 



George en Kathleen Lutz kochten het huis in december 1975 voor de redelijke prijs van 80.000 dollar. Het huis was 13 maanden onbewoond gebleven. De onroerendgoed makelaar vertelde hun dat de vorige bewoners in het huis vermoord zijn door de zoon des huizes, Ronald DeFeo jr. Hij schoot zes leden van het gezin in hun bed dood. De moorden werden 13 maanden geleden gepleegd. Tot die tijd was het huis onbewoond gebleven en de meeste meubels zaten nog in het huis en werden bij de koop meegenomen als deal.
De Lutz vonden het allemaal geen probleem maar een vriend van George vond het wel nodig dat het huis wel werd ingezegd door een priester gezien de recente moorden daar.
George en Kathleen Lutz waren in juli dat jaar getrouwd en Kathleen had drie kinderen uit een eerder huwelijk. Ze wilden een nieuwe start beginnen met de koop van dit huis. Het huis had 6 slaapkamers, een zwembad, een boothuis en lag aan een kanaal. De Lutz namen hun hond Harry ook mee. 



Er werd contact gezocht met pater Ralph Pecoraro om het huis in te zegenen. Op de dag dat ze bezig waren met de verhuizing en het uitpakken van hun spullen kwam ook de pater bij het huis om het in te zegenen. Hij ging het huis in om de rituelen uit te voeren. Toen hij het eerste ingewijde water rond sprenkelde en begon te bidden, hoorde hij een duidelijk mannelijke stem bevelen : "Verdwijn !". Toen hij het huis verliet heeft hij dit incident niet gemeld aan de Lutz's. Later zou hij ook beweren dat hij in het gezicht geslagen was door iets onzichtbaars. Een dag later belde hij George Lutz op en adviseerde hem om uit de kamer te blijven waarin hij de stem hoorde. Dit was een kamer op de tweede verdieping die Kathleen wilde gebruiken als handwerkkamer en het was ooit de slaapkamer van de Marc en John Matthew DeFeo geweest. Het telefoongesprek werd onderbroken door een stroomstoring en na zijn bezoek aan het huis kreeg pater Pecoraro hoge koorts en blaren op zijn handen.



Op het eerste gezicht ervaarden George en Kathleen Lutz geen gekke dingen in het huis. Gesprekken over hun beleving na de hand was het net of ze elk in een ander soort huis woonden. De Lutz's melden de volgende ervaringen die ze beleefden :



- George werd elke nacht wakker om 3:15 en ging toen het boothuis controleren. Later zou hij te weten komen dat het de tijdstip was waarop de DeFeo's vermoord werden.


- Het huis werd geteisterd door zwermen vliegen terwijl het hartje winter was.
- Kathleen had levensechte nachtmerries over de gepleegde moorden in het huis en zag hierin ook de volgorde waarin ze gepleegd werden en ook in welke kamers het plaatsvond.


- De kinderen van het gezin begonnen op hun buik te slapen, precies zoals de vermoorde gezinsleden toen werden aangetroffen.


- Kathleen voelde iets onzichtbaars die haar op een liefdevolle manier omhelst.


- Kathleen ontdekt een kleine verborgen ruimte achter de latten muur in de kelder. De muren waren rood geverfd en was niet aangegeven op de plattegrond van het huis. De ruimte werd bekend als de Red Room. De ruimte had een duidelijke invloed op hun hond die er niet bij in de buurt wilde zijn en er bang voor was alsof het voelde of daar iets negatiefs was.


- Er waren koude plekken in het huis en er werd de geur van parfum en stank van uitwerpselen geroken terwijl er geen wind waaide of afvoer aanwezig was waardoor de bron niet verklaard kon worden.
- Terwijl ze bij de haardvuur zaten, zagen ze een gezicht van de duivel uit het vuur komen. Het verschijnsel brandde in het roet van de achterkant van de haard.


- Melissa, het jongste dochter, had een onzichtbaar vriendje genaamd Jodie, een demonisch varkensachtige creatie met gloeiende rode ogen


- George werd wakker door het geluid van de voordeur die dichtsloeg. Hij rende naar beneden en vond de hond die bij de voordeur sliep. Niemand anders had het geluid gehoord terwijl het zeer luid was.


- George hoorde het geluid van iets als een Duitse Drumband die marcheerde en het geluid van een radio die niet goed afgestemd was. Als hij naar beneden gaat verdwijnt het geluid.


- George merkte dat hij sterke overeenkomsten begon te vertonen met Ronald DeFeo jr. en begon te drinken in de Witches Brew, de bar waar DeFeo geregeld klant was.


- Op een nacht toen hij weer het boothuis ging controleren, zag George twee rode ogen naar hem kijken vanuit de slaapkamer van hun dochter Melissa. Toen hij de slaapkamer bezocht werd er niets gevonden. Later zou men veronderstellen dat het hier om het onzichtbare vriendje Jodie ging.


- Toen ze in bed lag kreeg Kathleen rode striemen op haar lichaam door een ontzichtbare kracht en werd ze een halve meter opgetild.


- Sloten, deuren en ramen werden in het huis beschadigd door iets onzichtbaars.


- Op 1 januari 1976 werden er gespleten hoef afdrukken in de sneeuw aangetroffen rondom het huis. Het lijkt van een reuze varken te zijn.


- Groene slijm droop van de muren in de gang af en ook vanuit de sleutelgat van de speelkamerdeur op zolder.


- Een 30 cm groot kruis dat in de kast hangt, hangt ondersteboven en geeft een zure geur af.


- George struikelt over een grote Chinese beeld van een leeuw die als versiersel in de huiskamer staat en heeft op een van zijn enkels bijt sporen. 


- George zag tot zijn verbazing zijn vrouw Kathleen veranderen in een oude vrouw in de negentig, de haren stonden wild, een schokkend witte gezicht vol lelijke rimpels en kwijl dat uit haar tandloze mond droop.

Nadat zij tot hun besef waren gekomen dat er iets met het huis niet in orde was en dat ze niet konden verklaren, besloten George en Kathleen op 8 januari 1976 hun huis in te gaan zegenen. George hield een zilveren kruis vast terwijl zij beiden het Goede Vader opzegden, en in de huiskamer hoorden ze een verschillende stemmen zeggen dat ze moesten stoppen. Midden januari 1976 na een zoveelste poging om het huis in te zegenen door hunzelf, beseften ze dat dit wel de laatste nacht van hun konden zijn in het huis. De Lutz's besloten om een volledige verslag te maken van hun ervaringen die ze als zeer beangstigend beschreven. 
Nadat ze contact hebben gehad met pater Pecoraro besloten de Lutz's nog even te overnachten bij Kathleen's moeder in het nabijgelegen Deer Park, New York totdat de problemen met het huis opgelost was. Ze beweerden dat de verschijnselen ze achtervolgden en dat er groene slijm de trap opkwam richting hun. Op 14 januari 1976 verlieten het gehele gezin met hun hond het huis op 112 Ocean Avenue waarbij ze de meeste van hun bezittingen achterlieten. Een verhuisbedrijf heeft een dag later alles opgehaald en naar de Lutz's gebracht. De verhuizers hebben niets gemerkt toen ze in het huis bezig waren.

In de nacht van 6 maart 1976 werd het huis onderzocht door Ed en Lorraine Warren samen met een team van televisiestation Channel 5 uit New York. Tijdens het onderzoek nam Gene Campbell verscheidende infrarood foto's in het huis en op één foto verscheen een "duivels" jongetje met gloeiende ogen die bovenaan bij de trap stond. 

 De foto werd pas in 1979 gepubliceerd tijdens de promotie van de film. Het huis is ook onderzocht door de parapsycholoog Hans Holzer. Zowel hij als de Warrens beweren dat het huis bewoond wordt door boosaardige geesten door de geschiedenis van de plek. 

Ook andere bewoners die na 1976 in het huis kwamen wonen hebben niets paranormaals meegemaakt in het huis. Het verschijnen van het boek met hun ervaringen en het verschijnen van de film deden al gauw de geruchten opsteken dat alles verzonnen was om geld te verdienen met hun verhaal.

Het huis werd in maart 1977 gekocht door Jim en Barbara Cromarty. De bewering dat sloten, ramen en deuren waren vernield door onzichtbare krachten werd door hun verworpen. Zij zeiden dat het huis nog steeds in de originele staat was. De Red Room in de kelder was een kleine kast in de kelder en was bekend bij de vorige bewoners en was niet verborgen. De bewering dat het huis gebouwd was op een plek van de Shinnecock indianen waar de geestezieken en doden werden achtergelaten, werd door lokale indianen leiders tegengesproken. De bewering van de grote afdrukken van een varken rondom het huis klopte ook niet, want er was toen geen sneeuw in dat gebied. Buurtbewoners hebben niets vreemds opgemerkt tijdens het verblijf van de Lutz's daar en in de film en boek werden politiebezoeken vermeld. Officiele politieverslagen laten zien dat de Lutz's geen enkele politie contact hebben gehad tijdens hun verblijf daar. Er was geen bar in Amityville die de Witches Brew heette en Ronald DeFeo jr. ging geregeld naar Henry's Bar die dichtbij 112 Ocean Avenue zat.

Tijdens de verschillende oplages van het boek bleken er wijzigingen in het verhaal zijn aangebracht. George en Kathleen Lutz ondergingen in 1979 een leugendetector test die ze beiden goed ondergingen om hun beweringen te ondersteunen. Er verschenen diverse boeken over de zaak waarbij andere onderzoekers de zaak belichten of het wel of niet een grote leugen was. Er zijn diverse rechtzaken gevoerd over deze zaak. Of het nu wel of niet waar is, de Amityville Haunting blijft een van de geruchtmakende spookhuis gebeurtenissen uit de paranormale geschiedenis.
 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Scary..ik zou echt gillend uit zo'n huis rennen.
Goed artikel! DUIM
Zeer goed artikel! Duim!