Mijn weg naar spiritualiteit

Door Sunshine35 gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

mijn weg naar spiritualiteit ,hoe alleen je je voelt in dit proces

Mijn weg naar spiritualiteit,

 

Ik heb altijd geloofd dat er na de dood iets is. Wat wist ik niet , maar dat er meer is dan alleen het leven op aarde hier dat had ik al wel bedacht. Echter mijn zoektocht is eigenlijk pas vorig jaar echt begonnen. Vorig jaar is mijn stiefvader overleden aan kanker. Hij lag al een aantal weken op bed en wist dat het voor hem niet meer zo mocht zijn. Mijn moeder verzorgde hem tot in de laatste puntjes om het voor hem nog zo aangenaam mogelijk te maken. Twee dagen voor hij overleed kwam mijn moeder terug van de hond uit laten en ze was ontdaan. Ze vertelde mij dat er een boom vlak bij haar huis helemaal vol zat met donkere vlinders. Nu geloofde zij er al in als ze een witte vlinder zag dat dat haar vader was die gedag kwam zeggen.Kom zegt ze dit moet je zien. Wij naar buiten en ik mee naar de boom. En inderdaad de hele boom zat vol met donkere vlinders . Om de 5 cm zat er eentje het was ongelofelijk en ik had nog nooit zoiets gezien. Zoveel vlinders bij elkaar het was bizar. Het was nog een grote boom ook dus stel je dat maar eens voor helemaal vol met vlinders dat zie je in de vlindertuin nog niet. Ze komen hem halen zegt mijn moeder        heel stellig. Zou het zeg ik nog wat ongelovig. Ja zegt ze het duurt niet lang meer. En zoals ze al voorspelde    twee dagen later was het zover. Onvoorstelbaar dat ze dat wist. Hij lag opgebaard in huis en had zijn ogen nog open. Net of hij lag te turen. Ik ben om het bed heengelopen en vroeg mij af of hij ons nu van boven kon zien. Ik keek hem in zijn ogen ,waarom ik dat deed was ik wilde toch kijken of zijn ogen nog spraken. Het was nl. net of hij staarde. Ik keek hem diep in zijn ogen en zocht eigenlijk een soort van kontakt met hem.           En toen ik dat deed kreeg ik een grote schok in mijn hele lijf. Ik ben mij rot geschrokken en ben meteen weggelopen. Ik wist niet wat mij gebeurt was en tot op de dag van vandaag weet ik het eigenlijk nog niet. Had ik de dood in de ogen gekeken ?? Samen met mijn moeder zijn wij toen verder gaan zoeken . ik heb het haar pas later vertelt maar zei ging op zoek naar hem en ik naar... iets. Er moest meer zijn dan alleen maar dit. In al die tijd als je bij haar thuis kwam leek het net of hij er nog gewoon was ,je rook hem zelfs nog.Aslof hij gewoon op de bank zat. (Heel raar voor toen,nu weet ik beter.)Ik wist dat hij nog ergens moest zijn maar hoe en waar had ik geen idee van. Thuis was ik er heel erg mee bezig vooral in mijn gedachten was het er altijd. Ook zag ik als ik in de avond naar bed ging iets voorbij schieten en leek het wel of er iets was maar ik kon het nooit echt zien. Wat ik zag was troebel zicht een stukje en dan weer bewoog het voorbij  het was alsof er iets was maar ik mocht het niet zien. Dat maakte mij gek ik was er hele dagen mee bezig.  Ik wilde onderscheppen wat het was werd er ook een beetje bang voor omdat het er iedere avond weer was en op een gegeven moment ook overdag in de huiskamer. Soms voelde je een wind langs je handen gaan terwijl de ramen dicht waren . Ik kon het niet plaatsen. Het is er tot op de dag van vadaag nog steeds. Ook ging ik kleuren zien om iemand heen een heel dun laagje en vlekken op de muur (paars en blauw). Ondertussen zijn we naar wat mediums geweest om te kijken of we wat wijzer konden worden. Ook daar moet je met vallen en opstaan leren wat wel een goede medium is en wat niet. Heel langzaam kwam ik erachter dat eigenlijk alles met jezelf te maken heeft. Je eigen ikje , je eigen" zijn". Mijn zoektocht naar geesten zogezegd was eigenlijk een zoektocht naar mijzelf. Maar die zoektocht is toch heel zwaar vind ik . Je denkt dat je je zelf kent maar dan kom je erachter hoe je eigenlijk jezelf ben kwijtgeraakt in de omgeving. Hoe je je zo netjes hebt aangepast aan de maatschappij. Want als ik dan diep in mijn hart kijk is daar toch een andere wereld dan de wereld waar ik in leef. Ik heb een man twee mooie kinderen een leuk huis waar ik als kind al van droomde. Nou ik heb het bereikt hoor en hoe !!!  Maar als je diep in mijn hart kijkt dan heb ik het materialistisch goed voor elkaar en nu diep in mijn hart???? Daar lijk het wel een achterstandswijk jeetje zeg dat is een hele andere wereld. Dus de zoektocht is begonnen. Ik moest op zoek naar mijzelf en ik kan je zeggen dat is geen gemakkelijke klus. Je gaat boeken lezen,naar mediums,naar cursus ,dat alles om jezelf te  vinden. En iedere keer kom je erachter dat niemand het voor je kan doen en dat je het helemaal zelf moet doen. Mediteren om te ontspannen en jezelf te vinden. Je gedachten leeg maken het staat er zo makkelijk en de mensen die het kunnen doen alsof het appeltje eitje is. Nou echt niet !!!!! Stil worden in mijn hoofd , ik weet het nog niet voor elkaar te krijgen. Bi mij  ratel ik niet ,  maar mijn hersenen hebben ADHD, dat krijg ik niet voor elkaar. Maar ik geef niet op en blijf proberen tussen al mijn frustraties en huilbuien door. Want huilen leer je wel.Alles waarvan je dacht dat je het goed deed wordt eigenlijk omgegooid. Je gaat leren luisteren naar je hart. En dat valt niet mee. Ook voor de omgeving is het allemaal nieuw en de omgeving is er  bij mij niet echt happy mee. Ze proberen je weer terug te brengen naar wie je was maar ik moet wel zeggen door niet op te geven en te proberen naar mijn hart te luisteren word ik toch wel een gelukkiger mens, elke dag leer ik weer bij en je wordt steeds bewuster van de dingen die je doet. Ik doe heel veel samen met mijn moeder dat is mijn steun en toeverlaat in dit proces. Verder kan ik er ook met niemand over praten , omdat ze vinden dat ik gek doe. Terwijl ik zelf steeds meer het idee heb dat ik andere kan laten voor wie ze zijn en ook mijzelf ga accepteren. Ook leer je daardoor steeds beter te voelen. Vooral bij andere mensen pik je al snel op hoe ze zich voelen en zelfs ook waarom en ook daar krijg ik dan weer begrip voor dat is echt heel mooi. Je leert eigenlijk energie te voelen anderen. En dat is heel mooi. Al zoek ik nog iedere dag naar antwoorden en frustreert het mij ook vaak als ik het niet snel genoeg vind ik weet ook dat heel veel mensen met mij dit ook hebben. Al hoor je er nooit wat over en dat is jammer want je hebt al zo het gevoel dat je alleen staat. en het zou zo fijn zijn als je dan leest dat meer mensen dit hebben en ik zou graag lezen hoe anderen er mee om gaan. Ook wat betreft de dingen die ik zie in de slaapkamer zou ik graag willen leren  hoe ik daar mee omga of hoe ik kontakt kan maken. Niemand vertelt het je je moet je zelf eruit zien te vechten. Ik zal in ieder geval laten weten hoe ik hier in verder kom zodat andere mensen die met hetzelfde tobben kunnen zien dat ze niet alleen staan en misschien kunnen we elkaar dan helpen om weer op je pad te  komen.

 

Ik hoop hiermee mensen te bereiken die met hetzelfde zitten als ik  om ze te laten weten dat ze niet alleen zijn of mensen die het al begrijpen en misschien wat meer kunnen vertellen, zodat niemand zich alleen voelt. Laten we het met zijn allen doen!!!!!!!!!

 

            

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
probeer bij jezelf te blijven. Is moeilijk, omdat je omgeving vaak niet mee werkt. Mijn ervaring is ook dat mensen het raar vinden. Denk maar zo dat het om JOU gaat en niet om een ander. Wees positief egoistisch.. dat mag best.


Als je een medium bezoekt, probeer dan vooral naar je gevoel te luisteren. Kijk of het naar binnen bij je komt, dat je iets voelt bij jezelf dat je er wat aan hebt. Ikzelf heb veel aan Simon Bakker gehad. kijk even op google..
Gr. Wendy
heel mooi artikel, een stuk waar veel mensen mee worstelen, ook ik ben op latere leeftijd begonnen aan de weg terug naar mezelf, had daar wel een ernstige crisis voor nodig om tot dat inzicht te komen, ik heb zelf een cusus medicijnwiel gedaan, hierin heb ik veel over mezelf geleerd. Nu krijg ik les van mijn 10 jarige dochter hoe ik geesten kan zien. Ikzelf zit voornamelijk in het helderweten, en begin me dit langzaam zelf te beseffen, van de week vroeg iemand mij ben je een soort medium of zo? ik heb haar verwondelijk aangekeken, hoe komt ze erop , maar misschien wordt het tijd om te accepteren dat ik zo ben. Ik hoef het niet uit te dragen , ik hoef het niet van de daken te schreeuwen, blijf liever in die bescheidenheid, en gebruik het wanneer ik het nodig acht, vaak onbewsut zeg ik dingen die ik niet kan weten , maar het klopt voor 99%
God en zijn werken beproeven mij ook, ik wens je heel veel energie toe om er iets moois van te maken, groetjes
Het spirituele is zo mooi, maar de weg ernaar toe is soms lang. Blijven zoeken!
Een heel verhaal. Het spirituele pad kent veel mensen die dan weer mensen willen helen. Dat is prima, maar het is uiteraard niet bedoeling dat je daar bakken geld aan kwijt bent. Helaas is de spirituele medemens niets vreemd en er moet uiteraard ook brood op tafel komen. Echter spiritualiteit zou niets moeten kosten. Het werd ook beoefend in tijden dat geld niet bestond. Dat kan je in oog houden.
Het is inderdaad een moeilijk onderwerp om bespreekbaar te maken, de meeste mensen kijken je raar aan, gelukkig heb ik nu iemand om mij heen die ook zo denkt samen praten wij er vaak over en dat is een fijn gevoel
bedankt voor je berichtje maar ik heb dan meteen een paar vragen als je dat niet erg vindt. n Als ik zo'n steen koop waar zet ik dat dan en wat moet ik er dan mee doen ?
En hoe weet ik zeker dat het een echte steen is daar je ook hoort dat er neppers tussen zitten.
Hoe kan ik dat onderscheiden??/
Hoop dat je daar voor mij een antwoord op hebt.