Ik pak uit! Een koffer vol verhalen..

Door Marjolein gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De naakte waarheid Ligt ergens tussen het begin en de eindigheid De tijd ertussen is nog vrij We staan ervoor in de rij Op zoek naar gelukzaligheid En wat rust op zijn tijd De vakantie is hiervoor het moment Dat zijn weerga niet kent Het maakt altijd blij Wat vind jij? Het is toch prachtig voor heel even Bewust in het hier en nu te leven Daarna is het slechts een herinnering Moment na moment dat voorbij ging Daarom deel ik vandaag Mijn herinnering heel graag!

De naakte waarheid
Drie en een halve week duurde het slechts. Drie en een halve week waarin niets hoefde en alles mocht. Waarin er geen ruimte was voor haast, ruzies, ergernis, moeheid etc. 

In deze weken was er bewustwording, blijdschap, liefde, rust, aandacht voor alles om me heen. Mooie aaneengeschakelde momenten die drie en een halve week duurden.

Echter, de naakte waarheid is dat deze periode weer is afgesloten. 

 

En niet meer is als een ...

Mooie herinnering
Ik denk terug aan de reis. De sfeer in de auto waarin alles gedeeld werd waar normaal geen tijd en ruimte voor is. Het Kyriat hotel in Frankrijk dat met zijn gastvrijheid een mooi alternatief bood voor het peperdure zakelijke Novotel. Het schattige kleine kamertje en het evenzo kleine badkamertje wat niet meer van ons verlangde als ervan te genieten. Zo ook het ontbijtje dat zich hier presenteerde. Verse jus, met een croissant die net zo past bij Frankrijk als de wijn waarvan ze hier tussen de middag met gemak een halve liter wegdrinken. En dan de overgang van het Franse naar het Spaanse landschap. De L'Arche die plaats maakt voor de Autogrill, De baquette die wordt ingeruild voor pan con tomate.

Ik denk terug aan de campings. De campings met hun duizenden plekken die aan de o zo kleine bevolking hier enorme rustplekken aanbiedt. En zelfs aan ons als Hollanders. En dat voor maar 15,00 a 20,00 euro per nacht. En voor datzelfde geld konden we ook nog douchen en ontbijten. Wel moesten we zelf ons tentje op zetten. Helaas was dit nog niet inbegrepen.

Ik denk terug aan de zee. De zee die ons liet beginnen in Mataro. Vervolgens meenam naar Barcelona, Valencia, Almeria en Denia. En ons heel even in de steek liet voor Cordoba en Sevilla.

Dan denk ik terug aan de zon. Die wilde alle dagen voor ons schijnen. Dagelijks werd de temperatuur voor ons opgestookt van 21 tot wel 40 graden. Buiten wat verbranding heeft deze een verblindende mooie bruintint achter gelaten.

Natuurlijk denk ik weer terug aan het eten. Hoe kan het ook anders. Waar ter wereld hoef je alleen een drankje te betalen en krijg je de tapas er gratis bij? Of eet je een drie of viergangenmenu voor 10,00 euro totaal?

En de steden die ik net noemde. Barcelona, Almeria, Cordoba, Sevilla. Steden met een rijke historie en winkels die hun inkoop zo hebben gedaan dat ik niet anders kon als inkopen doen. Denia, waar je de rust kunt vinden die je zoekt. Roststrandjes, zandstrandjes, eethuisjes en megashops werkten tezamen om ons verblijf zeer aangenaam te maken.

Kortom: een hele koffer vol mooie herinneringen die ik vandaag vrijwel helemaal heb uitgepakt. Alles krijgt letterlijk en figuurlijk een plekje. 

Ter nagedachtenis
Blijft in de koffer achter de herinnering aan de crisis die ook in Spanje zijn sporen na laat.
Ik denk aan de straten waar geen toeristen komen. Waar het verfwerk volledig is afgebladderd. De mensen bedelend op straat zitten. Het vuil op straat ligt en mensen schaars en armoedig gekleed zijn.
Zo schaars gekleed zelfs dat ze in de gaten hebben dat ze daar juist het geld mee kunnen verdienen. S

Ik denk aan alle mensen in de kassen rond Almeria die onder erbarmelijke omstandigheden moeten werken.

Ik denk terug aan de barjongens waarmee ik sprak. Zes dagen per week moeten ze werken voor een hongerloon. Ze verdienen te weinig om een autootje te kunnen kopen. en vrijwel nergens kunnen komen omdat het openbaar vervoer vaak te wensen over laat.

Ik denk ook terug aan alle lege winkelruimtes. Alle gesloten wegrestaurants, etc.

Maar, het laatste om uit te pakken is wat me het meest is bijgebleven van deze vakantie in Spanje.

1. Leven en laten leven!
Mensen laten elkaar in hun waarde. Iedereen is hier druk met zijn eigen leven.

2. Positiviteit!
Waar wij de schouders laten hangen heb ik daar gezien dat de mensen nog harder gaan werken. Een extraatje geven, extra schoonmaken, en vooral veel lachen, genieten en dankbaar zijn voor wat er is.

3. Omzien naar elkaar!
Ik heb gezien dat veel mensen naar elkaar omkijken. Een ander het hof maken. Net iets extra's doen om die ander  blij te maken.

Misschien zag ik dit omdat ik het wilde zien. Misschien zag ik dit omdat ik er nu rust en ruimte voor had gecreeerd. Misschien heeft de zon een positieve invloed gehad.

Maakt niet uit. Ik ga er mijn voordeel mee doen. 

Zo, alles is uitgepakt. De koffer vol verhalen is leeg. De koffer met herinneringen wordt aangevuld. Voor de laatste drie dingen krijgen hierin een speciale plaats. Zo nu en dan wil ik mezelf daar nog eens aan herinneren.

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Fijne schrijfstijl heb je... een koffer uitpakken, het heeft altijd iets van mijmeringen en voorbij, maar ook van sparen en vergaren