Hoe ik van het heen en weer een punthoofd krijg

Door Spijkerschrift gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De OV-chipstorm van vorige week is inmiddels uitgemond tot een orkaan. Opgetogen ging zoonlief maandag met de bus naar school. Daar was niets aan de hand tot het tijd was om huiswaarts te gaan en de buschauffeur hem resoluut de deur wees omdat zijn kaart niet werkte. Het zonder-pardon-beleid werd door de man zonder pardon uitgevoerd. Daar stond zoonlief, in het donker bij een vrijwel leeg schoolplein. Dankzij een leerkracht is hij, samen met een vriendje, naar huis gebracht.

Mijn barometer schoot omhoog toen ik zijn verhaal over de buschauffeur hoorde. Gelijk de OV-chipmunks gebeld, maar die konden alleen maar vaststellen dat de plastic buskaart prima in orde was. Toen de Vervoerder gebeld, daar kreeg ik – na vijftien minuten in de wacht - een doorgeschakelde telefoniste aan de lijn die daar voor taxi-oproepen zat. Zij had, net als ik, het inmiddels helemaal gehad. De busonderneming kampte met een computerstoring, misschien waait de bui wel over.

In een sms’je van mijn zoon, de andere dag, werd mij in niet verstane woorden duidelijk gemaakt, dat zijn kaart nog steeds niet werd geaccepteerd. De chauffeuse met een warm hart, matste mijn zoon tweemaal die dag. Maar mijn hart werd ijskoud tijdens een telefonisch gesprek met de Klantenservice van de busmaatschappij die mij duidelijk maakte dat, door de storing, een negatief saldo op de chipkaart was ontstaan. Hoe kan dit nu, er staat een Stermaandabonnement op! Tweeënzeventig euro maar liefst! Mijn harttemperatuur daalde tot onder het vriespunt toen hij mij er ook nog eens op wees dat de buschauffeur in zijn recht stond mijn zoon te laten staan. Want: "Hoe kon hij nu weten dat er een abonnement op stond? Er was immers een storing,” vertelt hij mij ijzig. Ik moest maar naar het oplaadpunt gaan om het saldo te plussen, dan was alles weer in kannen en kruiken. Écht niet!

Woensdag stond het water mij hoog aan de lippen. Langzaamaan werd mij duidelijk dat de buslijn uit twee verschillende busondernemingen bestaat, waarvan Syntus er een is. En laat dit bedrijf besloten hebben om niet mee te doen met de landelijke OV-chipkaart. Sterker nog, ze hebben hun eigen busstreekkaart, met de nadruk op streek, want zo voelt dat voor mij inmiddels. Een rotstreek. Deze papieren(!) maandkaart is alleen aan te vragen via de website van Syntus. Bij OV zit voor mij het probleem dat ik mijn kwitantie niet kan vinden bij mijn account, waardoor het onmogelijk is aan te tonen dat het product werkelijk op de chipkaart staat. Ik hoop dan ook van harte dat de onvolledige uitprint van het oplaadpunt voldoende bewijs is voor de ritten naar school tot aan begin februari. Rover, de ombudsman voor het reizigersverkeer, is begaan met mij en vele anderen, ondertussen wacht ik af. Het busje mag van mij zo wel komen. Nog eventjes geduld nog...

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lekker dan..mijn dochter moet na de zomervakantie ook met Syntus reizen, ik hou m'n hart nu al vast :(
duim en fan
Duim voor je artikel.