Fraser island, het grootste zandeiland ter wereld.

Door Stephanief gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een zandeiland wat je gezien moet hebben!

Daar staat je dan, nog steeds in Australië, op de ferry richting het grootste zandeiland ter wereld. Een eiland wat op de Unesco werelderfgoedlijst staat. Het is gewoon een eer om er naartoe te mogen. Maar het ging ook niet van een leien dakje, nee ik mag niet overdrijven, ik werd alleen bijna van de ferry gewaaid. Ik trof het niet echt met het weer, maar gelukkig klaarde het op dag 2 wel op, maar daar zijn we nog niet.

Na onze spulletjes gedropt te hebben in weer een nieuwe accommodatie (daar word je na een tijdje wel een beetje dol van, mààr wie wat wilt zien moet reizen) en ons klaar gemaakt te hebben voor de eerste tocht gingen we op pad. Een wandeling door het regenwoud. Weer zo'n moment dat je je ogen uitkijkt. Wat is het regenwoud machtig, zó groot je voelt je er miniscuul bij. En ook zo heerlijk avontuurlijk, over boomstammen heen, dan weer eronder door,  en door beekjes. Vervolgens kwamen we uit bij              Lake McKenzie. Ik denk niet dat er helderder water bestaat met wittere stranden. 

De dag erop gingen we met een omgebouwde vrachtenwagen erop uit. De chauffeur/gids vertelde lollig: "Als je een rustige rit wilt hebben moeten je vooraan vlak achter mij komen zitten, wil je een iets onstuimigere rit dan zit je achterin prima!". Dat 'iets' had hij best mogen weglaten, vond ik, nadat ik m'n hoofd nogal hard tegen het plafond had gestoten. Ik was blij dat ik een riem om had, ik werd werkelijk alle kanten uit geslingerd. Je vraagt je af waarom? Nou, als je met een omgebouwde vrachtwagen als bus de rimboe intrekt op een zandeiland en je doorkruist daarmee het regenwoud en vervolgens wat duinen dan weet je het wel. De wegen kun je geen wegen noemen, het zijn hele smalle paden vol met gigantische bulten en vooral ook kuilen. Vandaar dat je ook zo'n extreem voertuig nodig hebt natuurlijk. Ik meen me in ieder geval vaag iets te herinneren dat ik op de terug weg naast de chauffeur zat! 

Maar het was het allemaal waard, het had er weliswaar iets rustiger aan toe kunnen gaan maar dan had ik zelf niet met die grote mond achterin moeten gaan zitten. Op het moment dat we op het strand arriveerde en links af draaide om langs de grote oceaan (ook wel stille oceaan) af te rijden, was ik stil! Een stille oceaan is het dus niet!! Wat een geweld, angstaanjagend en tegelijktijd kon ik mijn ogen niet ervan af houden. De verhalen die van de gids afkwamen maakten het natuurlijk niet minder eng. We mochten niet meer dan plusminus 3 meter de branding inlopen want dan kon het/je al verloren zijn. Er zou zomaar een diepte in kunnen vallen en zo'n 2 meter verder dan die diepte zou het al moeten stikken van de haaien. Dit neem je natuurlijk allemaal met een korreltjes zout, tot je op een uitzichtpunt, genaamd Indean Head, hebt gestaan en je ziet tientallen schaduwen gaan, dan word dat korreltje steeds kleiner.

Maar gelukkig ben je niet van het één op het andere moment bij dat uitzichtpunt, daar kwamen nog een aantal noemenswaardige dingen aan vooraf. Zo rijd je over seventy-five-mile beach wat ook wel highway word genoemd. Hier kom je een wrak tegen, The Maheno, die in de branding vast ligt. Met eb ligt hij volledig vrij van water en kun je er omheen lopen en met vloed gutst het water aan alle kanten er omheen en doorheen. 

 

Nog een klein stukje verder kom je een ontzettend mooi natuurverschijnsel tegen. Miljoenen lagen zand over elkaar, versteend of vrij los in zo'n geschatte 72 verschillende kleuren!! Vrijwel allemaal geel en roodtinten. Schitterend mooi! Daar kun je wel uren foto's blijven maken want iedere hoekje is apart en het ene hoekje is nog mooier dan het andere. Hier een paar voorbeelden van dit stukje natuurschoon. 

 

 

Ik heb 3 dagen lang geen schoenen aan gehad, vanaf het moment dat ik van de ferry stapte tot het moment dat ik er weer op stapte. Zelfs in het regenwoud wat zelfs af en toe veranderde in echte magroven. Heerlijk, zo'n vrij gevoel! Tot je thuis naar de pedicure gaat!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik heb een vreselijke hekel aan zand, maar ik vind jou artikel prachtig ik heb er van genoten en dat is al heel wat. duim prachtige foto's.