Wegrijdend zwaai ik je na, wetend je nooit meer te zien..

Door Chantallll gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Wegrijdend zwaai ik je na, wetend je nooit meer te zien.. Mijn lieve Sacha, een weeskindje uit Oekraine.

Wegrijdend zwaai ik je na, wetend je nooit meer te zien..

Ik breng mijn hart, mijn handen en mijn voeten, om mijn liefde te delen met hen die in nood zijn. Ik gebruik mijn stem om ze te kunnen troosten, mijn armen om de eenzaamheid weg te houden, mijn armen om jou te omhelzen, zodat jij mijn liefde voor jou kan voelen. Schaam je niet, je mag best huilen, je bent nog maar zo klein.

Ik geniet van elk moment met jou, probeer niet vooruit te denken. Ik zie hoe je geniet van deze weken, van deze aandacht die je krijgt. genietend van jou glimlach, even alle ellende vergeven. Dan kijk ik weer even in jou ogen en zie ik hoe beschadigd jij werkelijk bent.

 

Ik tel de uren tussen morgen en vandaag. Elk uur passeert als een minuut, elke minuut wil ik nog bij je zijn. Hoe stop ik het tikken van de klok, de tijd tikt voorbij, het afscheid komt dichterbij, ik moet je weer verlaten. De tijd was alweer te kort.

Ik wil niet geconfonteerd worden met de werkelijkheid, ik ontwijk je ogen, telkens als ze naar mij kijken. Steeds weer kruip je in mijn armen.

Ik probeer mijn tranen te verbergen, wil sterk zijn op dit moment. Mijn angsten vullen mijn leegte. Je smeekt me om te blijven, maar ik moet wel gaan. Ik wil sterk zijn op dit moment, ik glimlach en kus hem gedag. Wegrijdend zwaai ik je na, wetend je nooit meer te zien..

Ik zit alleen, in mezelf gekropen. Mijn hart gebroken, ik mijn gedachten hou ik jou vast. Ik hoor die herinneringen in mijn hoofd, ik zie die verloren gezichten om me heen. Ik sluit mijn ogen en fluister je naam, ik wacht op antwoord tegen beter weten in. Ik voel nog steeds jou aanwezigheid, ookal ben je zover weg. Kijkend uit het raam, wens ik je hier.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven
Tsja.... Heb je verhaal met respect gelezen ervaren. Hier wordt een mens stil van.
Triest en toch zo mooi verwoord, fan en duim erbij, groet van leny
Mooi geschreven maar een beetje triest.duim
De pijn van de afscheid is indringend en met gevoel beschreven. Mooi artikel. Duim en fan.
Je hebt er een fan bij.
Met kippevel gelezen, en een brok in mijn keel..