Als Brabantse trien, van Nijmegen tot Groningen, deel 2

Door Kruimel gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Voor mijn werk ben ik een aantal dagen op pad in het noorden om historisch vooronderzoek te verrichten voor een aantal locaties in acht steden en dorpen. Ondanks het feit dat dit puur werk gerelateerd is, zag ik de kans om er voor Xead iets leuk mee te doen. Tijdens mijn tocht probeer ik stof op te doen voor het schrijven van een artikel over de betreffende plaatsen waar ik ben geweest.

Gisteren begon ik de reeks met mijn verhaal over Steenwijk en Emmeloord. Dit artikel heb ik waarschijnlijk te vroeg op de middag geplaatst, waardoor deze niet echt heel vaak gelezen is. 
Als er mensen zijn die nieuwsgierig zijn naar mijn bevindingen in Almere, Steenwijk en Emmeloord, lees dan dit artikel: http://www.xead.nl/als-brabantse-trien-van-nijmegen-tot-groningen-deel-l-

Drachten 

Vanmorgen  vervolgde mijn reis naar Drachten, Leek en Roden. In de vroege ochtend pakte ik mijn spullen, gooide alles in mijn Kangootje en kuste mijn lief gedag. Veel te vroeg was het weer en mijn zin was ook tot het nulpunt gedaald. Al twee nachten had ik niet in mijn eigen bed geslapen, dus ik voelde me behoorlijk gebroken. Ik startte mijn Kangootje en stelde mijn Tom Tom in op Drachten. Ik wilde om 9 uur echt bij de gemeente zijn, dus ik drukte het gaspedaal flink in. Erg druk was het onderweg niet. Dat had ik eigenlijk ook niet verwacht zo in de middle of nowhere. Kan me nauwelijks voorstellen dat er in het noorden files staan. Dat was dus ook niet. Om exact 9 uur stond ik bij de gemeente aan de deur en werd netjes opgehaald en mee naar boven genomen. Ik zag daar een paar dossiertje liggen en dacht echt bij mezelf: is dit alles? Binnen 15 minuten had ik me door die dossiers heen gewerkt en kwam er inderdaad achter dat ik nog het één en ander mistte. Ik vroeg de aardige ambtenaar of hij mij de dossiers kon verschaffen die ik nog nodig had. Er bleek enige miscommunicatie geweest te zijn, dus de dossiers waren niet eens opgezocht. Hier zou ik dus op moeten wachten. Ik baalde als een stekker, want ik werd onnodig opgehouden en ik zat in tijdnood.

De aardige ambtenaar bood me een kopje koffie aan. Die kon ik wel gebruiken na zo’n lange autorit. Mijn tong voelde inmiddels ook wel als schuurpapier. Dat kopje koffie maakte het uur wachten toch nog wel enigszins goed. Eindelijk… na een uur kreeg ik de dossiers en werkte me er snel doorheen. Ik nam afscheid en ging op weg om de locatie te bezoeken. Het centrum van Drachten vond ik op zich niet zo heel erg verkeerd. De woonwijken die ik onderweg ben tegengekomen, hebben ongeveer dezelfde architectuur die ze in Oss ook hebben. Het voelde dus vertrouwd. Ik had alleen niet veel tijd echt goed rond te kijken. Ik moest vandaag naar drie plaatsen en ik had al dik een uur vertraging opgelopen.

Leek om snel weer te vergeten

Snel rende ik terug naar mijn Kangootje en stelde mijn Tom Tom in op Leek. Dit was nog geen half uur rijden vanuit Drachten, dus dit viel me weer mee. Ik sjeesde met een vaartje van: opzij opzij opzij,  naar het plaatsje, waarvan ik nu al weet dat ik er nimmer meer ga komen. Het gemeentehuis is zo niet herkenbaar dat ik er in volle vaart voorbij reed. Na enig zoeken vond ik het gemeentehuis dat in dezelfde straat bleek te zitten als de locatie die ik nog moest bezoeken. Aangezien het net lunchtijd was besloot ik mijn Kangoo bij het gemeentehuis gratis te parkeren en alvast naar de locatie te lopen. Ik liep door de winkelstraat en kwam tot de ontdekking dat ik de enige was die er liep! Wat een uitgestorven flutdorp dacht ik! Ik had zo’n ontzettende dorst en honger (ik had nog niks gegeten) en zou een moord doen voor een koffiehuis. Helaas. Er was niks. Helemaal niks. Al balend liep ik naar de locatie, schoot een paar foto’s en liep terug naar het gemeentehuis. Er lag 1 dossiertje voor me klaar, waarvan ik alleen de tekening wilde bekijken. Voor die ene handeling moest ik maar liefst € 10,25 afrekenen. Het liefst contant ook nog. Ik dacht: ja doei! Dat ga ik toch niet zelf betalen? Ik zei dat ik het niet contant af wilde rekenen, maar als dat echt zou moeten dat ik dan een bon wilde. Nu bleek dat ze geen bon kon uitdraaien dus ik had het excuus het zo niet te willen betalen en wilde dus dat ze een factuur zou sturen. Als ik bij alle gemeenten zelf de kosten moet gaan voorschieten, dan ben ik aan de einde van de maand arm. Dat vertik ik dus. Ga ik niet doen. Voor ik wegging gaf ik aan dat ik dit zelden meemaak bij gemeenten en dat het ook niet echt heel handig is. Kon het echt niet laten er iets van te zeggen. Stom gedoe! Nou dat was dus Leek. Verder heb ik daar niks over te melden en voel ook niet de behoefte nog een leuk detail te zoeken op internet. Deze skippen we dus.

Roden en haar aardige inwoners

Eindelijk was ik toe aan mijn laatst locatie voor vandaag.  Roden! Ik weet eigenlijk niet eens wat het is, een dorp of een stad. Maakt niet uit toch? Bij de gemeente werken ontzettend aardige mensen. Ze hebben me bijzonder goed ontvangen en meteen mijn dorst gelest met een lekkere bak leut. Zelfs de juiste dossiers hadden ze voor me klaar liggen. Waar ik zelf heel blij van werd is dat het hotel waar ik zou verblijven heel toevallig schuin tegenover het gemeentehuis zit. En de locatie die ik nog moest gaan bezoeken zat weer in dezelfde straat als het hotel. Het einde was dus al in zicht. En zo laat  was het niet eens. Nadat ik de gemeente en de locatie had bezocht kon ik me in het hotel in gaan checken. Het is een beetje een oudbollig hotel-restaurant, maar ik was al lang blij dat ik het eindstation voor vandaag had bereikt. Ik kreeg de sleutel en ging naar mijn kamer. Hoewel de dame uiterst vriendelijk was is de kamer eigenlijk om te huilen. Echt heel oudbollig! Waar ik dan wel weer over te spreken ben is de badkamer. Geen bad, daar had ik ook niet om gevraagd. Toen ik eenmaal mezelf had geïnstalleerd, ging ik naar beneden om een bak leut te halen. Daar was ik inmiddels toch echt wel weer aan toe.

Beneden raakte ik aan de praat met een oude man, van 90 jaar, die daar lekker een krantje aan het lezen was en zich tegoed deed aan een kopje koffie met een borreltje. Het was een intrigerende man. Hij vertelde me dat hij 40 jaar les had gegeven op de PABO (vroeger de kweekschool) als teken- en kunstgeschiedenisleraar. Ik heb ontzettend met deze man gelachen en hij intrigeerde me echt. Totaal niet wereldvreemd en behoorlijk bij de tijd. Hij heeft me ook nog een aantal lessen meegegeven vandaag: Jenever is goed. Het helpt tegen ontstekingen en je kunt er mee schoonmaken, want het desinfecteert. We waren tot de conclusie gekomen dat Jenever een ouderen drank is die we bij de jongeren van nu op de kaart moeten zetten. Dus jongens: met zijn allen aan de jenever! Dat is goed voor je! Daarnaast heb ik vandaag geleerd dat op10 mei de seringen bloeien. Want op 10 mei zei de Nederlandse overheid dat de mensen niet bang hoefden te zijn dat de Duitsers binnen zouden vallen. Het zou die nacht rustig blijven. Maar deze oude man woonde destijds vlakbij de Duitse grens en op 10 mei hoorde hij de Duitsers door de tuin kruipen. Ze gebruikten de bloeiende seringen als camouflage.

Inmiddels zit ik in mijn hotelkamertje dit artikel te schrijven en merkt dat hij al weer langer is dan gepland. Er is niet veel ruimte meer om nog leuke dingen te vertellen over de plaatsen waar ik geweest ben vandaag. Wellicht bewaar ik dat nog voor een volgend artikel. Roden is op zich wel leuk en levendig. Het enige wat ik vreemd vind is dat ze zilveruitjes en uitgedroogde wortelrasp in je speciaal doen als je een frietje of frikandel speciaal bestelt. Oja, hier heet het natuurlijk patat. Voor mij is het friet en zal altijd friet blijven. Ze zouden het woord patat moeten verbieden. Patat, … patat…  stom woord.

Nog even en ik ga het bedje weer opzoeken. Morgen staan Groningen, Hoogezand en Winschoten op het programma. Ik hoop dat ik een oog dicht doe hier in dit hotel. Al met al vind ik het toch best spannend om hier zo in mijn eentje te zitten.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je slaat je er goed doorheen ;) Zo zien wij ook eens wat van die wereld (hihi)
Mooi verhaal, bijzondere ontmoeting!
De jeneverbes... goed tegen te hoge bloeddruk... zou dat er iets mee te maken hebben?
Hmmmmmmm....... morgen dan maar eens een fles jenever halen. Doe veel voor mijn gezondheid. Deze plaatsen zeggen mij niets. Nou ja niets? Ik ze wel vaak op verkeersborden staan, maar meer ook niet.
Hahahah mijn vaderis vorige week langsgeweest dus ik heb nog een fleshelende jenever staan.
Graag gelezen weer Roos!
Ja Roden is leuk. Ik ben er wel eens naar het Speelgoedmuseum geweest, echt een aanrader. En Ot en Sien komen er vandaan. Tenminste de schrijver of de tekenaar, daar wil ik afwezen.
Groningen dus morgen. Mooie stad net als Winschoten. Hoogezand is een gat. Een groot gat en ze proberen het op te waarderen maar ik heb er niets mee. Ook al ben ik er geboren. :)
Leuk en leuk daar! D