Vakantie in Zeeland

Door Dagschrijver gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Vakantie in Zeeland : Water , Klei en Zeehonden

Zeeland, land van Water en Klei

"Water en klei!" zei ik. Gisteren reden we Zeeland binnen. Om de stad te ontvluchten, frisse lucht op te snuiven en wat schrijfwerk af te maken. "Mooi he?" was haar vraag. Er zat iets van cynisme in de stem, maar op zo'n toon uitgesproken dat ik het niet zeker wist. Twee uur daarvoor waren we met zon weggereden en elke kilometer richting Zeeland werd het druiliger. De wegen saaier en de anwb-bordjes onduidelijker. De vakantiestemming zat er nog niet echt in. De gedachte dat de achterbak vol zat met boeken maakte veel goed. Ook zouden we een draadloze internetverbinding tegemoet kunnen zien. Niet onbelangrijk.

Nescio, Versterven in Zeeland

Ik ken Zeeland alleen uit verhalen en de mooiste passages zijn natuurlijk van Nescio die wil versterven aan de waterkant terwijl hij in de verte de kerktoren van Domburg ziet. Ik zie klei en water en als we op de plaats van bestemming zijn aangekomen zie ik slechts pitriet. De bank, de twee fauteuils, de vier stoelen rond de eettafel. Alles pitriet en het zit ellendig. Hoe is dat in hemelsnaam hier verzeild geraakt, denk ik. Maar ik besluit de sfeer goed te houden. Een kleine week, dat is goed vol te houden. En hier versterven dat moet niet moeilijk zijn.

Landhonden en Zeehonden

We hebben een hond, moeten er af en toe op uit en doen dat dan ook. De hond loopt los en wij volgen het pad. Ineens zie ik vier mensen in duikpakken in het meer, het Grevelingenmeer. Ze roepen naar elkaar: een zeehond! Even denk ik in de maling te worden genomen. Het is Zeeland en zondag; maar dan zie ik inderdaad dicht achter de vierde duiker een zeehond nieuwsgierig zijn kop omhoogsteken. De gedachte aan pitriet is ineens verdwenen en als twee echte stadsmensen staan wij met verrekijker te turen naar een wonderbaarlijk schouwspel. Ondertussen wisselden we vertwijfeling uit: "Ik dacht alleen in de Waddenzee?", "Ja, dacht ik ook."
Als de duikers uit het water komen spreek ik er een aan. "Een feestelijke afsluiting van onze middag," zegt hij, "er is maar een zeehond in het hele meer en die zijn we nu zojuist tegenkomen." Ik wil hem tegenspreken, 1 zeehond in het hele meer en die hebben wij zojuist getroffen? Ik geloof er geen snars van. Mijn vrouw houdt me tegen: "Het is vakantie, doe rustig, geniet er nu maar van."

Grevelingenmeer

Als we "thuis" zijn, tik ik in: "zeehond+Grevelingenmeer". Prachtige foto's en voor het eerst zie ik in wat voor unieke en mooie omgeving we ons bevinden. "De populatie van vijfendertig zeehonden in het Grevelingenmeer maakt het uitstekend," zo lees ik "en ze zijn veelvuldig bij het schelpenstrand te zien waar het meer ondiep is en duikers te water gaan." Ik word steeds enthousiaster: "Morgen gaan we een mooie tocht maken!" beloof ik. "Verrekijker mee?" vraagt ze. "Ja en Nescio" voeg ik toe.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zomer in zeeland... jouw hand in mijn hand..

dd
Welkom! Mooi artikel geschreven.
Duim en fan erbij.
Mooi geschreven ,nogmaals, welkom op xead, ik was na je eerste artikel al fan, dat zegt genoeg !