De Rode Piaono; het absurde van vakantiebelevenissen

Door Amice-Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De Rode Piano.... deel 1. Stel, het gras rood? wat is dan uw kijk op de werkelijkheid gebaseerd op herinneringen uit vroegere tijden? Zo ook vakantiebelevenissen.

JA, GEZELLIG NAAR DE SUPERMARKT

Voor de francofielen onder ons, is het beeld bekend; een super parkeerplaats- meestal in de volle zon en  zo niet dan als grijs depressief makende autoverzamelplaats op een maandagmorgen omstreeks 11.00 uur - voor een gigantische overdekte hal met daarin de bakker, de slager, de groenteboer en de altijd aanwezige bloemenstal waar geheel bloemkwekend Nederland niet vrolijk van wordt.
 

Waar de beozker menig van alles dat ook als nutteloos - tijdens een vakantie tenminste - gekocht kan worden.. Van punaises tot en met boormachines, van regenlaarzen tot en met een super , nee zeg maar gerust gigantische breedbeeld HD televisietoestellen, waarvan het geluid aanstaat en vergeet niet de wasmachines, fietsen en hogedrukspuiten: De Hypermarché!, met namen als Olifant en Mammoet (natuurlijk in de franse taal + afbeelding op het dak. voor de herkenning op 5 kilomter van de afslag die vervolgens wordt gemist. "Kijk, sortie betekent uitgang, afrit",... (zucht)


De eindeloos lijkende gangen met winkelende winkelwagens voortduwende bezoekers, soms met een kind in het te nauwe zitje, soms hier en daar het geluid van een boze ouder.


“Non, non!,cherie”,”Please dear, we are on holiday.shut up your mouth!”, “Kees- Willem kom hier, kom hier zeg ik je…! Nee, je krijgt geen ijsje!, zeg jij nu ook iets!

De man, witte sokken in sandalen, korte broek in de kleur dat niet misstaat met carnaval, een voetbalshirt met op de achterzijde de naam van zijn favoriete speler "Van Nistelrooij", staat bij volle rekken met wijn en roept:

”Dit lijkt me wel een heerlijke wijn voor vanavond, het is een Rothschild 1997, appellation controle, staat op het etiket”. Ach, wat weet jij daar nu vanaf, doe niet zo interessant! De man zegt niets en tuurt door zijn leesbril naar de andere etiketten.

Ondertussen buiten, waar de auto in de volle zon staat, klinkt in de franse taal, dat er vanavond op de camping “Camping Catherine de Fierbois ( om maar een willekeurige naam te schrijven), het circus langskomt! 

Een circus,met een leeuw, een kameel, een paar honden en natuurlijk de clown! Enkele kinderen van Hollandse komaf, in een korte broek, T-shirt, op hun gekleurde “crocs”, een  lekkend ijsje in de hand, roepen en wijzen.

Kijk, pappa gaan we daar naar toe?  De vader mompelt wat en stapelt de auto vol met houtskool voor de dagelijkse BBQ, vleespakketten en het enige exemplaar vaneen nederlandse krant van 5 dagen geleden.

.
Pff, wat is het warm, roept een andere =vader in short, witte sokken in sandalen, zonnebril en poloshirt met Gaastra opdruk ”Champion 1983”. Tja,...


Waar is moeder? Moeder slentert, in de schaduw langs de rekken met zomerse kleding, tassen, riemen en roept ”Als het niet zo warm meer is in de auto, zeg het even” en slentert verder.
 

De leeuw van het circus blijkt een gepensioneerde versie van Clarence , de schele leeuw uit Daktari te zijn. “Daktari, Daktari”, een tune als de serie op de zaterdagmiddag begon. was een serie over een Afrikaanse dierenarts, die thuis een schele leeuw had en Judy de chimpansee.

Dat scheelzien, kon de kijker ook zelf zien, want het vertoonde zwart-wit beeld, was een dubbel beeld.

De kameel, was een dromedaris, oud, krom op de poten en toe aan een flinke wasbeurt, de honden, sprongen tegen de bezoekers, door hoepels (soms brandend) en tegen hun baas.
 

“Allee hup, hup!” En daar liep de kleinste hond, formaat dwergpekinees, over een strak gespannen metalen draad op 4 meter hoogte. Het publiek keek ademloos toe.

De clowns, schreeuwen in onverstaanbare klanken dat ze lol hadden, struikelden over elkaar en sloegen elkaar op d schouders.
 

Het campingpubliek klapt en ijsjes vallen op de grond, in de pauze verkoopt de leeuwentemmer,die ook clown en kaartjesverkoper is, de suikerspinnen, gigantische lollies en zakken popcorn als zoete broodjes.

“Merci, merci. Cinq euro s’ il vous plais, madame, monsieur. 5 euro?, ach, het is vakantie!
Dagen later kleefde de superlollie nog tegen het tentdoek, achteloos weggegooid.
 

Terug naar de Hypermarché, bij de kassa staat een lange rij, volle winkelwagentjes, opgewonden vakantiegangers ”Ben je echt niets vergeten voor de BBQ,echt niet?”,”Heb je nog gedacht aan het wc papier?”.

De rij lijkt op een vrijwillige bijeenkomst in een cultureel centrum, zoveel talen en gebaren. Schreeuwende etterbakken van net   3 jaar, verdwaasd kijkende hoog bejaarden die door hun enige kind zijn meegesjouwd op vakantie, schoppende andere etterbakken van 10 jaar die in een overstaanbare taal, waarvan je alleen het woord Messie en Van Persie kan verstaan een plastic bal naar elkaar trappen. En de eeuwige cheque schrijvende franse mannen en vrouwen alsof een pin apparaat voor hen niet bestaat. Vervolgens kussen ze een toevallig voorbij lopende bekende en gaan hun tassen vullen. Au revoir!


Kom, op we zijn klaar! Doe jij de autoramen open en zet de airco aan op de hoogste stand, het zal wel bloedheet zijn, zo in de volle zon. Dan nemen wij vast een ijsje!

Dat lusten jullie vast wel…?

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ha die Mc-suffie. Precies. We herkennen het! Dat gevoel bij deverse vleeswaren afdeling en net een pond hart en longen te hebben gekocht! De wijn.. Tja, als dat maar een goed jaar heeft., toch. Ik ga al jaren buiten het hoogseizoen op vakantie. 30 dagen Vietnam, Laos en Cambodja bijvoorbeeld.. ;-)
Hahah helemaal geweldig dit. Ik was al vaak op die parkeerplaats en in die supermarkt. Ik ken de wijnkenner en daarom wil ik nooit meer in drukke periodes op vakantie.