De weerprofeet op reis deel 5

Door Weerprofeet gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Alweer deel nummer 5 van mijn beslommeringen in Dust City

 

Hallo allemaal.


Hier is weer een verslag, nummer 5 alweer. Ik heb begrepen dat ik al een aardige trouwe groep lezers heb. Nou, deze wil ik natuurlijk niet teleurstellen dus komt hier weer een verslag met weer de nodige anekdotes, zin- en onzin.

 

Daar gaan we dan

 

Ook deze week is er weer van alles gebeurt hier in Dust City. Zo heb ik naar aanleiding van het wekelijks potje voetbal met buitenlandse collega’s nog enkele dagen met een vervelende spierpijn rondgelopen. Gelukkig is het nu inmiddels al over, maar lastig was het wel.

 

Medaille

Zo heeft mijn Canadese collega zijn medaille gekregen, voor hem een goed teken want dat betekend dat hij binnenkort naar huis gaat. Daar kijkt ie ook heel erg naar uit. Hij is hier al sinds het begin van de lente. Dus dat is best wel een lange tijd.

 

Lokale schietvereniging

 

Ook is de plaatselijke schietvereniging deze week weer een paar keer wezen oefenen, dat breekt zo lekker de week. Tijdens een van hun oefensessies was ik aan het werk, vlak voor een praatje dat ik moest houden. Tijdens een andere oefensessie lag ik lekker te slapen en ben er ook niet wakker van geworden. Pas nadat men ging kijken of dat iederen ok was, werden wij wakker van geklop op de deur. Het was de gebouwbeheerder die de koppen aan het tellen was. Wij waren niet de enige die door alles heen geslapen hadden er waren meer mensen die door de gebouwbeheerder uit hun slaap gehaald werden.

De knutselraket van de lokale schietvereniging

Wat deze week ook de revue passeerde was “vrijdag de 13e” je weet wel die ongeluksdag. Maar wonder boven wonder is mij en zover ik weet iedereen hier elke vorm van ongeluk bespaard gebleven. Zal wel bijgeloof zijn dat hele vrijdag de 13e gebeuren.

 

Effe Poolen

 

Deze week hebben we ook een spannende poolwedstrijd gehouden tussen Noord-Amerika en Europa. Dus Stephen en Jean-Marc tegen Ian en ikf. Hoewel het voor mij al weer een eeuwigheid geleden was dat ik gepoold had, ik geloof zelfs dat dat nog in de vorige eeuw was. Ging het best wel lekker. Ik kreeg al gauw de bijnaam: "The Dutch Hustler". Ik weet dat dit een nogal dubieuze bijnaam is maar het heeft niets met het tijdschrift te maken. Echt niet.

De strijd ging gelijk op en de Europeanen wonnen het eerste potje, Ian is trouwens ook een verdienstelijke poolspeler. Alleen komt ie soms met hele aparte regels aan zetten, zal wel typisch Engels zijn. Het tweede potje verliep iets minder gunstig voor ons, Stephen en Jean-Marc wonnen deze. Dus moest er een derde en beslissende pot komen. Ook nu ging de strijd weer gelijk op en de uiteindelijke winnaars waren…………………………………………………………………..
Ian en ik, de Europeanen hadden de Noord-Amerikanen verslagen.
Dat dit potje een vervolg kreeg, mag geen verassing zijn.

Rematch ?

De Noord-Amerikanen wilde een re-match voor de verloren wedstrijd van de vorige keer. Wij hebben aan deze uitdaging gehoor gegeven en het eerste potje verloren we nipt. Ik had de kans om de beslissende bal te potten maar ik miste jammerlijk, waarschijnlijk werd de druk mij te groot  of zou ik het expres gedaan hebben? Want voor dit moment bakte onze Noord-Amerikaanse vrienden er niet veel van. Gelukkig herstelde we ons in het tweede potje en waren “the Dutch Hustler” en “The Brittish Pool Shark” heer en meester op het groene laken.
Dus moest er een derde en beslissende pot komen. Deze pot was de spannendste van alle potjes die we tot nu toe gespeeld hadden. Het was echt een tactisch steekspel, waarin niemand een beslissende fout wilde maken. Tot aan de laatste bal, de 8-ball, ging het nagenoeg gelijk op. Stephen was aan de beurt, hij had een niet te missen kans. Maar een kleine oneffenheid in de hoekpocket zorgde ervoor dat de bal er niet inging. Dus was het onze beurt en ik was aan de beurt om te stoten. Ook ik had een niet te missen kans, ook in de hoekpocket. Stephen en Jean-Marc riepen nog heel grappig “ no pressure” mede naar aanleiding van het eerste potje. Maar ik wilde hun op gepaste wijze stil zien te krijgen. Dus besloot ik enig risico in mijn schot te leggen om zo een goede uitgangspositie te krijgen voor de laatste bal. Het moment was nu gekomen, ik stootte de bal met een flinke vaart en met het nodige effect richting bal nummer 3………………………………………… 

Ja hij ging erin, alleen door dat ik de bal te veel vaart en effect had mee gegeven floepte die er op mysterieuze wijze ook weer uit. Helaas mislukt en tot overmaat van ramp had ik nu de bal op een presenteerblaadje gelegd voor Jean-Marc . Voor hem was het nu kinderlijk eenvoudig om de tafel leeg te spelen en dat deed hij dus ook.
De stand staat weer gelijk maar ik vermoed dat dit nog wel een staartje gaat krijgen.

Maar daar moeten jullie tot het volgende verslag op wachten en dan nog meer zin en onzin.

De groeten vanuit een heet en stoffig Dust City.

 

Lees ook mijn vorige verslagen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.