Vette massage voor verveelde lijven in Hua Hin

Door Hanstao gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

In Hua Hin, Thailand, raakt een verveeld mens makkelijk in de olie

De hemel mag weten waarom want het is lang geleden, maar ik raak dezer dagen af en toe overmand door herinneringen aan de koninklijke, luxe, keurige badplaats Hua Hin in Thailand. Één ervan staat me bijzonder goed voor de geest. Ik was er met mijn oudste zoon en onderging voor het eerst de paling-sensatie. Oil massage!
Dat komt zo. Na veel omzwervingen, strandwandelingen en zwempartijen overdag en een heerlijk Thais diner erna kijken en wij elkaar loom onderuitgezakt aan het restaurant-tafeltje ietwat lodderig aan. Naar bed of nog wat doen. Naar de sterrenhemel turen op het balkon van onze hotelkamer, oppert Julius. Hij is gezegend met groot gevoel voor humor. Het uitzicht daar wordt opgevrolijkt door een Gordiaanse knoop van kabels op aanraak-afstand en fleurig hotelbeton aan de overkant.
We laten de opties de revue passeren en komen niet ver. Hua Hin heeft echt wel een paar leuke uitspanningen, maar als wij al naar typeringen willen zoeken is het resultaat vooral zucht, zucht, wel aardig, lekker rustig. De blik van zoonlief glijdt van ouweheer tegenover hem naar senioren-stellen bij ons op het terras en flanerend over straat. ,,In die bejaardendisco heb ik geen zin. Die strandtent met aardige muziek is al dicht. Lange-taxiritten mij niet gezien. Nog maar een kouwe klets pa?”

(Tussen seniorenstellen en wat te doen?)


Ik kijk op mijn horloge. Nog geen half elf. Vorsende blik op de omgeving en het antwoord op de vraag  Wat te doen is er. ,,Wat denk je van een lekkere massage voor het pitten, Juul?” vraag ik. Hij begrijpt meteen dat dit geen voorstel is tot teder vaderlijk kneedwerk.
Het smalle, nog geen honderd meter lange straatje van ons hotel kan prat gaan op maar liefst vijf massage-salons, waarvan twee naast elkaar en eentje er pal tegenover.  Een keuze maken en vijf passen van ons terras, meer moeite is het niet.
Het straatje, op loopafstand van zee en niet te ver van het ‘centrum’, is een Scandinavische (hotel)enclave. Dat het ook een massage-paradijs is dankt het natuurlijk aan het onstuitbare verlangen van al die Zweden, Noren, Finnen naar dat sadistische ranselwerk waarmee sauna-bezoek gewoonlijk wordt afgesloten. Onze conclusie: Laat het maar aan Thaise handelsgeest over op dat verlangen in te spelen.

(Scandinavische enclave en massage-paradijs)


Ik ben geen vreemde in Thailand en wat zich in de massage-sector kan afspelen is me niet geheel onbekend. Mijn praktische ervaring was echter beperkt gebleven tot ondergaan van enkele Thai-massages. Ik hoopte daarmee stramme spieren soepeler te maken, maar het tegenovergestelde gebeurde: ik kwam als een wrak uit harde vrouwenknuisten. ,,Wat jij doet moet jij weten, maar ik ga in de olie”, zeg ik tegen Julius. Hij, ook niet voor het eerst in Thailand, kijkt zuinig. ,,Eerst maar eens binnen koekeloeren”, vindt hij.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik maak kennis met Nok en u, bloggluurder, nu ook. Nok, vriendelijk gezicht, open oogopslag, tenger, ontpopt zich als ik eenmaal op de massage-tafel lig als een vrijmoedige spraakwaterval. Komisch ook, vooral omdat ze supercorrect Engels afwisselt met de Thaise variant.
Nok: ,,No no, total undress please. OK. No no, I begin on backside, not belly”.
Ik draai me om. Gewrijf aan m’n voeten, kuiten en rug. Dan kwak, nog eens kwak. Olie op bovenbenen en kont. Brr. Koud. Dan een glijpartij van zachte handen. Niet onaangenaam zeg.
Na uitwisseling van belangwekkende informatie als naam, afkomst, burgerlijke staat en huidige verblijfplaats raakt Nok op stoom.
Zij: Feel good? Geweldig, zeg ik.
Zij: Ik ben een goede masseuse. Zeker weten, zeg ik.
Zij: I like my work, Doe het al heel lang. Ik: Verdient het goed?
In Hua Hin wel, maar hiervoor werkte ik in Bangkok. Stuk minder. Ik, verbaasd: Goh!
Nok verhaalt over haar ervaringen in de massasalon van een Five Star-hotel. Zij moest in de salon zelf werken, waar het meestal niet druk was en de fooien benepen. De uitbaatster belde zich suf naar externe freelancers om hotelgasten op hun kamer het gewenste product te bezorgen.
,,They earned mak mak more than me, you onderstand?” Een meevoelend ja-knikje van mijn kant.
Een informatie-salvo. Hard werken. Zij, 36, heeft zoon uit een vier jaar durende relatie met een 74-jarige Australiër. Ze was verschillende keren in Australië. Maar hij twee jaar terug morsdood, hartaanval. ,,I loved him very much. He bit old but very nice man. He loved me too. He gave me big house”.
Goed gedaan, zeg ik.
Wil je het soms huren? Vier kamers, drie badkamers, veranda, tuin. airco, 16.000 per maand!
Prachtig, zeg ik, maar ik heb al een huis.
On your back please.
Ik draai me gehoorzaam om. Kwak. Brrr. Lekker.
Ze lacht. Jij bent geen Scandinavier, zegt ze. Ik: kan je dat zien dan?
Zij: Nee, horen natuurljk.
Dan: beetje rare mensen hoor. Er zijn mannen bij die rustig op hun ding wijzen en zeggen: dáár ook. Terwijl hun vrouw op de tafel ernaast massage krijgt.
Ik; Nou zeg! Lijkt me listig voor je.
Zij, wijzend op het gordijn om de tafel: no problem. Leuk vind ik het niet. Maar ja, extra geld kan ik goed gebruiken. M’n zoon gaat naar een goede school.
Ik: Met je handen wroeten in vet en huidplooien. Of benige ouwe borstkassen en knokelharde knieén bewerken. Not my cup of tea.
Zij: Het kan ook niet altijd leuk zijn, als het maar verdient. Vind ik het te walgelijk dan doe ik m’n ogen dicht.

 

 

 

 

(Een Boss en haar 'handwerkster - niet de masseuse uit dit verhaal)

Overweldigd door zelfkennis kijk ik Nok aan. Ze heeft de ogen wijd open en wrijft met overgave door. Zucht van opluchting.
Zij: Het is soms ook een leuk gezicht hoor. Dan zie je die mannen met hun ‘toot’ draaien, beentje opzij, beentje wijd om je de weg te wijzen, diepe zuchten. Dat gaat goed, denk ik dan.
Ik: Zie het helemaal voor me.
Zij: You like my massage too. I can see.
Ik: Just a normal, human-like reaction
Zij, fluisterend, terwijl haar ene hand het gordijn naadloos dichttrekt en de andere naar mijn hotspot beweegt: 1000 extra for me and I make you end happy.
Ik heb het niet meer. Als door een caleidoscoop flitsen beelden uit haar verhaal. Ook meen ik in dit kleurrijke visioen m'n zoon, in werkelijkheid een paar massagetafels en een muur verderop,  te bespeuren.
Ik denk: geef mijn portie maar aan een ander pikkie en trek het gordijn open.

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk artikel