Emigratie naar noorwegen ons avontuur in iveland (in het zuiden van noorwegen)

Door Sannes-atelier gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Informatie over emigratie naar Noorwegen of over het land op zich kunt u vrij gemakkelijk vinden op het internet. In dit artikel leest u iets meer in detail over hoe het landschap is ingericht en over de rustige en respectvolle sfeer die de bewoners uitstralen in het zuiden van Noorwegen (Iveland).

Emigratie naar Noorwegen – ons avontuur in Iveland (in het Zuiden van Noorwegen)

Een droom

Vorige zomer eind mei stapte ik met mijn kinderen in het vliegtuig naar Kristiansand, Noorwegen. Het huis opgezegd, auto verkocht en alles ingepakt. Onze spullen waren al onderweg over land en met de boot, opgehaald door twee goede vrienden. Op naar het mooiste land van Europa....


Om aan het werk te komen in Noorwegen en om de taal en het aldaar gesproken dialect te leren spreken, kon ik een tijd wonen bij een goede vriend. In Vennesla zat ik in de schoolbanken tussen mensen uit allerlei hoeken van de wereld (van Duitsland, Polen tot Amerika, Roemenie, Kurdistan en Eritrea tot Cambodja). Fantastisch om te horen hoe ieder voor zich die vreemde Noorse taal zich eigen probeerde te maken en in ieder uitspraak een vleugje van de eigen moedertaal er doorheen kwam, het soms haast komisch. Ik als Nederlandse en de Duitse cursist hadden het nog het makkelijkst om de klanken goed uit te spreken.
Medecursisten die (waarschijnlijk) gevlucht waren uit hun gevaarlijk land, keken mij nu en dan verbaasd aan als ik vertelde dat ik uit Nederland kwam. Al heb je allemaal je eigen verhaal en reden of droom, je voelt je al gauw samen één, je staat allemaal aan het begin, alsof je weer ‘boom-roos-vis’ oefent in de eerste klas van de basisschool. Samen teksten voorlezen, simpele liedjes zingen in het Noors enzovoorts.


House on the hill


Het huis waar we verbleven stond op een heuvel met nog 8 andere vrijstaande (best grote)huizen.  Heerlijk om al die ruimte om het huis heen te hebben, geen buren begroeten als je de voordeur uitstapt, gewoon overal om je heen natuur en een mooi uitzicht. Woonwijken met rijtjeshuizen zoals in Nederland zie je alleen maar in grotere steden, zoals Kristiansand. Wel zie je verspreid door het gebied alsmaar vrijstaande huizen of kleine groepen huizen bij elkaar, veel op heuvels. Overal aan de slingerende ‘hoofdweg’ zie je kleine zijweggetjes waar weer huizen aan liggen.
De achtertuin uit wandelende kwam ik meteen in de pure natuur terecht. Heel veel bomen, dik hoog gras, zacht mos, overal takken en losliggende boomtakken waar ik met grote stappen overheen liep. Verderop liep ik daar al gauw verder omhoog de heuvel op en liep langs een kleine kloof waar dennenbomen op de steile rotsige wanden groeiden, onderin kabbelde een smal stroompje. In de winter kon je daar niet komen werd me verteld (gevaarlijk met al die sneeuw). Aan het einde van het ‘pad’ was een veld met heel hoog gras en een verende wat drassige ondergrond van mos, alsof je over kussens liep. Nog iets verder kwam je dan zomaar bij een meertje, omgeven door het veld en weer veel bomen er achter…. Allemaal puur natuur natuur natuur. Prachtig!
Geen mens kwam ik tegen op mijn wandelingen, wat ook wel wat bevreemdend is. Wél een hoop herrie soms van de razende wind door de bomen, en veel vogels. In het hoge gras kunnen soms slangen zitten (niet echt heel giftig, maar niet prettig om gebeten te worden, vergelijkbaar met een wespensteek). Daarom droeg ik hoge schoenen of op zijn minst dikke sokken in lagere schoenen. Ik keek  veel naar de grond en op die manier heb ik heel wat mooie grote torren begroet en een prachtige dikke pad die me verstoord aankeek van “wat doe jij nou hier en wanneer loop je weer door….”.

 

 

 


Rust en respect


Naast al het moois dat het landschap te bieden heeft, heb ik ervaren dat de mensen die daar wonen allen op een rustige en gemoedelijke manier in het leven staan. Natuurlijk moet er, net als overal op de wereld, hard gewerkt worden om in het bestaan te voorzien, maar ik merkte, dat de volop aanwezige natuur een kalmerende uitwerking heeft op mensen. Er wordt veel gezongen, er is naar mijn idee minder stress. Sowieso als je een eindje gaat wandelen in de natuur, doe je vanzelf rustig aan want al gauw ben je aan klimmen en raakt je anders buiten adem.

 

 

 

 

Rustig wordt je ook vanzelf als je gewoon naar de natuur om je heen kijkt, dit landschap hierboven was twee minuten lopen vanaf het huis, heerlijk genieten van het water, het is één groot sprookjeslandschap.

Respect is wat je tegemoet komt als je met de mensen daar in gesprek gaat. Moeilijk om te omschrijven waar ‘m dat in zit, het is een gevoel dat je krijgt, wat in Nederland doorgaans heel anders is, maar luister nog eens naar Herman van Veen met ‘opzij opzij opzij’… dat bedoel ik dus.

  
Terug naar Nederland  


Al was het een droom, ook waren er redenen waarom ik na enige tijd besloot weer terug te gaan naar Nederland, en dat gaf uiteindelijk ook een heel goed gevoel. Een avontuur kwam ten einde maar ik heb geen moment spijt gehad. Ik heb een land leren kennen waar ik geboren had willen zijn, een land waar ik nog meer liefde voor heb gekregen dan ik al had en ik ga er ongetwijfeld, als het even kan, in mijn leven nog heel wat keren naar terug.
Het kunnen spreken van je moedertaal is echter veel waard. Communiceren met elkaar over broodjes die je koopt of hoe lekker het weer is, is leuk, maar meer de diepte in gaan en een echt gesprek voeren zal de eerste tien jaar denk ik nog niet lukken…. En dat is wat ik gemist heb.
En ook het feit dat je in Nederland in een paar minuten bij de stad of supermarkt bent, en sja…. Dat alles hier gelukkig niet zo mega duur is, is ook wel prettig. Dat heb je dan weer in Noorwegen, al wist ik dit van tevoren, je beseft dit soort praktische zaken soms pas goed als je het langere tijd ervaart.
Terug komen in Nederland was even een ‘shock’, zo veel mensen overal bij elkaar, en een land dat zo enorm plat is. Al ben ik in Nederland geboren en getogen, al na een paar maanden verblijf in een heuvelachtig gebied als Iveland, de overgang naar vlak land is dan al erg groot.


Tot zover mijn verhaal over Noorwegen, wellicht in de toekomst nog  meer en andere verhalen over onze ervaringen in Iveland.

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi artikel, en echt een avontuur.
Je hoort en leest vrij weinig over zo'n prachtig land.
en wat leuk om jullie reacties te lezen, moedigt aan om nog meer foto's en info te plaatsen :) Dankjulliewel!
Het was net of ik er even weer was, ben er heel veel geweest en herinner me zeker de eerste keer nog, het was alsof ik in een sprookjesland terecht was gekomen. Maar wanneer je er langer bent, dan zie je ook de nadelen, jij hebt die ondervonden! Toch kan ik me voorstellen dat je de rust en de prachtige natuur mist, dat heb je hier gewoon niet. Leuk om te lezen, ik hoop dat je het een goede ervaring hebt gevonden en dat dit iets is wat je nooit meer vergeet.
Leuk om met je mee te lezen over je ervaring. Prachtig land
Mooi verhaal. Iedereen die eens in Noorwegen geweest is op vakantie droomt er van om er er te wonen. Prachtig land. Zeker in de zomer als de temperatuur goed is en de zon schijnt. Jij laat ook even de keerzijde zien. Mooi.
Wow, wat een mooie plek om te wonen zeg!
Mooi artikel!