Mistroostig-heid en leven

Door Pieter-25 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Mistroostig-heid een verdrietige stemming in het leven.

De avond is ingevallen als ik op weg naar huis ga, een zachte motregen komt naar beneden en de natte straten weerspiegelen de onstoken straatverlichting. Het is stil op straat en dat is begrijpelijk met zulk somber weer, langzaam haal ik een oudere man in hij is zo te zien een stuk ouder als dat ik zelf ben. In het voorbij gaan groet ik hem met goedenavond aanvullend met wat een mistroostig weer is het, het antwoord is kort maar krachtig namelijk het hele leven is mistroostigheid. Ik blijf naast de man lopen en zeg tegen hem misschien schijnt morgen de zon weer de man antwoord met al schijnt de zon dan blijft toch het leven mistroostig ik ben in de herfst van mijn leven.

Het blijft even stil en dan zegt de man ik ben geboren voor de oorlog in het voorjaar crisistijd was het toen ook al, de werkenloosheid was erg hoog en de werkverschaffing werd in het leven geroepen maar dat loste de crisis niet op zoals ook nu niet. Je moest roeien met riemen die je had en dat viel soms niet mee maar het lukte toch allemaal ook al was er weinig. En weet U wat nou eigenlijk zo vreemd is nee zeg ik, de man zegt ik zal het U vertellen voorheen waren er ook brandhaarden in de wereld maar ik zag toen geen zogenaamde vluchtelingen, nee logisch toch er viel niets te halen. Als ik nu om mij heen kijk ziet het er heel anders uit, mijnheer geloof mij wij worden zachtjesaan leeggeroofd zoals in 1940/45.

Toen wij werden overlopen door de Duitsche bezetter in 1940 namen zij ook dat kleine beetje wat wij nog hadden af, we kregen wat voedselpunten voor wat eten armoe koud en mistroostig was het en nu, nu mogen sommige mensen al naar een voedselbank en financiele hulp aanvragen om rond te komen. De man zwijgt toch blijf ik naast hem meelopen en na een tijdje zegt hij, nadat wij bevrijd waren hebben wij ons land NEDERLAND weer opgebouwd. Het ging steeds een stukje beter er kwam werk een goede gezondheidszorg en voor de ouderen de AOW nee wij hadden het niet zo slecht.

Totdat er volkeren uit landen kwamen waarvan ik van sommige nog nooit had gehoord. Ja en nu zijn wij zover dat waar wij voor gewerkt hebben KEI en KEIHARD langzaam verminderd. Ja ik heb ook AOW en een klein pensioentje, maar wat ik er eerst mee kon doen dat is verleden tijd en daar wordt je mistroostig van begrijpt U zegt de man ja zeg ik.

Bijna ben ik thuis de man kennelijk ook want hij zegt me gedag en verdwijnt.  Thuisgekomen  denk ik nog na over dat gene wat hij vertelde en zie dat er toch overeenkomsten zijn van toen en nu. Het gaat nu ook niet goed ook al zoekt men naarstig naar oplossingen maar het zal nog heel lang gaan duren voordat wij weer in de tijd zitten zoals de de oude man mistroostig zij, wij hadden het niet zo slecht.

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi verhaal. Deze oudere man is niet de enige, die er zo over denkt. De geschiedenis van crisistijd is zich aan het herhalen. Duim.