Mijn vader doet als jouw moeder

Door Meneer-De-Vries gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Hoe is het om als werkende man huisman te worden en als de partner of moeder de kost verdient.

De grote gelijkheid.
Nederland  2012. We leven in een mooi land ondanks de economische crisis.  We mogen ons uitspreken, lezen wat we willen, zeldzame hobby’s hebben, geloven in veel of niets en links of rechts zijn. Je kan zelfs van geslacht veranderen. Een geëmancipeerd land vol met flexibele vooruitstrevende denkers. Het is de tijd van de vernieuwing.
Er zijn niet veel plekken op deze aardkloot waar mensen het zo goed hebben. Het is wel een verdomd klein plekje en inzoomend, zijn we wel echt flexibel en ruimdenkend? Wat is de Nederlandse identiteit? Nederlanders zijn door de jaren omgevormd in redelijk tot extreem materialistische ge- en verbruikers die eigenlijk slechts in bijzondere situaties als een eenheid naar buiten treden. De ‘ik’ mentaliteit is wijdverbreid in ons kikkerland. En deze ‘ik’ in combinatie met internet creëert een schijn- of wellicht nieuwe sociale beleving. De nieuwe media geven ons kansen en verbreden ons blikveld maar tegelijkertijd versterken ze stigma’s en zeggen des te meer hoe je moet zijn of doen om er bij te mogen horen. Je privé wordt vastgelegd in de diverse databanken waarin je profiel wordt gevormd dat vervolgens wordt doorverkocht aan mensen die hier hun voordeel mee denken te kunnen doen.
Sinds een paar jaar ben ik huisvader bij keuze. Na velen uren erover gesproken te hebben en de voor- en tegens te hebben afgewogen, nam ik samen met mijn vrouw de beslissing dat het in het gezinsbelang was als ik het ‘huismanschap’ op mij zou nemen en mijn vrouw de kostwinner van ons gezin zou worden. Haar opleiding en ambitie zouden meer zekerheid en tevredenheid bieden dan mijn mogelijkheden op dat gebied. Tot op heden is hier ook sprake van en kunnen we van het inkomen rondkomen en zelfs soms iets meer.
De beslissing paste ook goed in mijn gedachtengoed dat emancipatie en gelijkheid hoort bij een betere wereld en mogelijkheden van de 21e eeuw. Goed voorbereid en tegelijkertijd onbevangen stapte ik in het avontuur dat huisman heet. De zorg voor de kinderen, voor het eten, voor de strijk. Uit angst voor een verdwaald rood kindershirtje tussen de stralend witte was, bleef dit  domestiek onderdeel geheel onder de competentie van mijn ega vallen. En misschien was dit ook wel een goede zet.
Het niet hoeven werken onder de directe leiding van een werkgever maar wel onder  de dwingende oogjes van mijn zoon en dochter beviel over het algemeen goed.  Naar mate de dagen, weken, en maanden verstreken, groeide ik in mijn rol. Wat echter wel opspeelde was dat ik mijn eigenwaarde voelde verminderen. Het is best vreemd en ‘tegennatuurlijk’ om als klassiek gevormde man niet meer voor het inkomen verantwoordelijk te zijn. Een perfect geconditioneerde man.  De trots van het meebrengen van een kerstpakket en het totale gevoel van het niet verdienen, financieel gezien, was soms reden tot een versombering van mijn niet altijd stralend gemoed. Echter de mooie kanten waren talrijker en zeker bevredigender.
De eerste weken bracht ik zonder veel reacties en blikken mijn kinderen naar school. Vervolgens kwamen er gecamoufleerde vragen.  Had ik mijn baan verloren en was ik nu dus werkzoekend? Sindsdien heb ik de meesterlijke zinaanvulling  ‘bij keuze’ in het leven geroepen. Ik ben huisman bij keuze. En ik neem bij keuze geen deel aan de ‘betaald’ werkende groep Nederlanders. Het blijft toch altijd onuitgesproken reacties oproepen. Anno 2012 is de huisman nog steeds een dubieuze eend in de geëmancipeerde bijt.  Vaak moet ik zelfs het antwoord op ‘occupatie’, bij het invullen van online enquêtes, achterwege laten omdat ‘huisman’ er niet eens bijstaat.  Maar ik dans dus ik besta.
Kort maar krachtig gesteld en gezegd. Het is nog steeds vreemd als een man zijn vrouw een lunchpakket meegeeft en een vrouw de kinderen kust en de kost gaat verdienen.  Zelf moet ik er soms ook nog even aan wennen. Eigenlijk komt dit omdat de maatschappij nog steeds  vele manieren heeft om dit patroon door te geven aan de generaties na ons. In het belang van al die vrouwen die veel kunnen en willen en alle mannen die hun vrouw liefhebben en deze kwaliteiten zien en stimuleren, kan ik alleen maar afsluiten met de vaststelling dat het huishouden een veeleisende en belangrijke taak is en dat je ook een ‘kerel’ kan zijn als je op deze manier je werkend leven invult. En tegen al die ambitieuze vrouwen zeg ik, ontplooi en  bewijs  dat ingesleten waarden en normen ook kunnen veranderen ten goede.
Alle variaties op dit thema zijn mogelijk. En dames, respect voor de afgelopen geschiedenis van huisvrouw- en moederschap.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Welkom op xead en succes met schrijven Meneer de Vries !