Pesten en plagen, ken het verschil.

Door Ditistom gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Pesten, het komt vaak in de media, en terecht. Maar is Plagen nu hetzelfde?

Pesten en plagen, ken het verschil!

Ik zal er maar dadelijk voor uit komen: ik mag graag plagen.
Mijn vrienden en ik plagen elkaar doorlopend.
We geven plaagstootjes, porretjes, maken semi-scherpe opmerkingen en kleine ongemeende overdreven beledigingen en halen grappen met elkaar uit.
We doen dit omdat we elkaar goed kennen en elkaar mogen.
Om duidelijk te zijn: mensen die ik niet mag plaag ik niet.

Maar we pesten niet!
Pesten is iets heel anders.
Pesten krijgt de laatste paar jaar veel aandacht in de media, en terecht!
Pesten is zo negatief, zo gevaarlijk en pijnlijk dat ik soms besluit ook niet meer zo veel te plagen.
Toch is er een groot duidelijk verschil tussen de twee en ik denk dat het goed is er een klein woordje aan te wijden.

Het verschil.

Een veelgehoorde uitspraak is: Je pest als je iemand bedoelt te kwetsen, je plaagt als je dat niet bedoelt.
Dit is niet per Se waar.
Plagerijen kunnen iemand behoorlijk kwetsen als het onnadenkend gedaan wordt, het is echter niet bedoeld om te kwetsen en daar ligt hem het verschil.
Plagen is een uiting van vriendschap, kameraadschap of joviale collegialiteit.
Pesten is bedoeld om ten koste van iemand plezier te hebben met de bedoeling de ander neer te halen.
Vaak is het juist uit wrok of vijandschep dat er gepest wordt, of simpel om zelf populair te worden bij anderen die pesten waarderen.
Pesten is dus gericht op de persoon zelf, plagen doe je samen MET de ander, zonder dat er een slachtoffer is.

Ken je grenzen.

Zoals ik al zei, ook met onschuldig bedoeld plagen kan je iemand kwetsen, wees daar ook erg voorzichtig mee.
Kijk bijvoorbeeld naar de grens van wat je kunt doen bij iemand en dan naar hoe dicht je er bij zit.
Als je merkt dat je grappen en plagerijen op het randje zijn zit je op een heel gevaarlijk vlak.
Vergelijk het eens met het lopen langs een diepe afgrond: De grens is duidelijk, maar hoe ga je er mee om? Je kunt op het uiterste randje gaan lopen maar dan hoeft er maar een stevige bries of een afbrokkelende rand te zijn en je ligt beneden.
Als je weet dat je plagerijen op het randje zijn, pas dan op.
Blijf liever een veilig stuk van de grens vandaan, liever een paar grappen niet gemaakt dan een vriend verloren toch?

Ken je vrienden.

Er is ook veel afhankelijk van de persoon die je plaagt.
Iemand kan een ezelshuid hebben en iedere plaagstoot keurig opvangen en terugkaatsen, maar opeens zomaar beledigd zijn.
Hoe komt zoiets?
Door iets wat die persoon meemaakt misschien, een slechte dag, een vervelende gebeurtenis, een nare herinnering.
Ken dus je vrienden, denk na voor je plaagt.
Die plagerij over een schoonmoeder kan bij iedereen goed vallen, maar heeft iemand net zijn of haar schoonmoeder verloren?
Dan valt de plagerij waarschijnlijk helemaal niet in goede aarde.
Heeft iemand ruzie met een goede vriend, familie of man/vrouw?
Dan heeft die persoon waarschijnlijk helemaal geen behoefte aan plagerijen maar meer aan een troostend woord.

Ken dus je vrienden, weet wanneer je moet zwijgen.
Hoe doe je dat?
Door belangstelling te hebben, goed te luisteren als je met iemand praat en linken te leggen.
Vooral: denk na voor je iets zegt.

Oeps, te veel gezegd!

En dan, ondanks je voorzichtigheid, zeg je toch iets verkeerd.
Dat gebeurt ons allemaal.
Bied dan je excuses aan en laat zien dat het je spijt.
Betrekt iemands gezicht na een plagerijtje? Zeg dan:”Sorry, dat had ik niet moeten zeggen.”
En niet als een standaardzin na elke plaagstoot weer, leer er wat van.
Een echte vriend zal dat ook begrijpen en je vergeven.
Zeker als je zelf dingen ook snel door de vingers ziet.
Als een ander jou beledigt, ga er dan maar van uit dat het niet rot bedoeld is, maar zeg het wel even, in de trant van: “Dat vond ik niet zo prettig, wat je daarnet zei.”
Op deze manier blijven we beleefd en, vooral, vrienden.

Plagen is niet verkeerd, onder vrienden is het leuk, maar ken je grenzen.


Verander plagen niet in Pesten.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel! Ik ben vroeger ook erg gepest, bij mij is het extreem ver gegaan. Ik heb na 30 jaar nog altijd last van de gevolgen. Mijn klas'genoten' hadden echt als doel om me kapot te maken. Goed dat er veel aandacht aan wordt besteed. Ik ga er binnenkort ook weer over schrijven. Er is ook best onbegrip, ook van naasten die toch meeleven! Het zal wel onmacht zijn, maar een opmerking als 'Logisch dat je daar lang mee rondloopt, maar tig jaar?' Dan valt zo'n opmerking niet goed. Dan doe ik het maar af met: 'je hebt het zelf niet meegemaakt, je hebt niet gevoeld wat ik voel(de)'. Mensen die het niet hebben meegemaakt, zullen het nooit echt begrijpen.
Prima verhaal, plagen is meer uitdagen en pesten is echt iemand bewust pijn doen.
Ik werd vroeger gepest dus ben bekend met die grens, het is ook belangrijk voor degene die geplaagd word om aan te geven als iets te ver gaat, vrienden kunnen daar begrip voor opbrengen. Een dikke duim ;)
lastige grens soms idd, leuk artikel