De haat zat nog diep

Door Marian210 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een kort verhaaltje over diep zittende haat.

De haat zat nog diep.

 

Het zal zo'n dikke 20 jaar geleden zijn geweest dat we (mijn reisgenoot en ik) na een lange rondreis door een deel van Europa  neerstreken aan de Normandische kust om een bezoek te brengen aan een van de D-daystranden.Welk van de landingsstranden het was weet ik niet meer.
En hoe indrukwekkend was het!

 

Restaurant

 

De caissons van wat ooit een tijdelijke haven was waren nog duidelijk te zien,en ook de bunkers van waaruit de Duitsers Johnny,Charlie en hoe ze ook allemaal heetten bestookten om een invasie tegen te houden stonden er nog steeds.

 

Na een wandeling over een stil en winderig strand hadden we trek in een maaltijd en gingen naar een van de restaurantjes die er in de buurt waren.
Maar helaas waren we klaarblijkelijk net op het verkeerde tijdstip op dat idee gekomen,of zal ik zeggen dat alle andere strandbezoekers het zelfde idee op het zelfde tijdsip hadden?Eigenlijk doet dat er ook niet toe want het resultaat was overal het zelfde:VOL.
Zo ook dat ene restaurantje waarbij we even naar binnen gluurden om te zien of daar nog een tafeltje vrij was.
Ook vol,en we wilden net weg gaan toen er een serveerster naar buiten kwam gestoven om ons te vragen of we Duitsers waren.
Op ons antwoord dat we geen Duitsers maar Nederlanders waren werd ons te verstaan gegeven even te wachten,en vóórdat we het wisten werden de mensen die pal voor onze neus binnen na zaten te tafelen van tafel geplukt en letterlijk en figuurlijk het restaurant uit gebonjourd.
Het waren Duitsers die even tevoren nog van een mosselmaaltijd hadden genoten,zo werd ons kort daarna verteld.


 

 

 


 

 

 

 

 

 

Vervolgens werden wij Nederlanders door dezelfde serveerster bij de arm genomen,aan dezelfde tafel geplaatst ,in de watten gelegd en met alle égards behandeld.
Omdat we Nederlanders waren.
De haat zat nog diep.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit is twintig jaar geleden, maar het leeft nog steeds!
Eigenlijk is dat diep-en-dieptriest. Die mensen kunnen er waarschijnlijk niets aan doen.
jammer want die mensen hebben daar geen schuld meer aan. Het is natuurlijk iets dat heel diep zit. Maar haat is nergens goed voor.