Straatkrant verdwijnt langzaam uit het straatbeeld

Door SAHM gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Voor iedereen die regelmatig in Utrecht is, is hij een bekende verschijning: de Straatnieuws verkoper. Als je langsloopt krijg je altijd een glimlach en regelmatig een compliment of een fijne dag toegewenst. Helaas zal deze vriendelijke man binnenkort uit het straatbeeld verdwijnen: de krant houdt op de bestaan... Na het straatmagazine in Rotterdam valt nu ook het doek voor Straatnieuws in Utrecht. Who's next?

Even een praatje maken.

Gister was ik met mijn vriend op Hoog Catherijne en besloot het Straatnieuws te kopen. De verkoper vertelde me dat dit de laatste maand was dat het Straatnieuws verkocht werd. Ik ging er vanuit dat er dan wel iets anders zou worden geregeld voor de daklozen die deze krant verkopen, dus ik vroeg wat er dan nu zou gaan gebeuren, gewoon om even een praatje te maken... Ik kreeg een enorm triest verhaal te horen.

 

Het verhaal van de Straatnieuws verkoper.


Helaas, de naam van de verkoper was lastig te onthouden. Daarom noem ik hem in dit stukje S. Overigens is de foto bij dit artikel niet van deze verkoper, maar van een andere. 

S. is op 12jarige leeftijd vanuit een onveilige situatie in zijn geboorteland naar Nederland gekomen, in de hoop op een betere toekomst. Er was aan hem vertelt dat er hier beter met de mensenrechten werd omgegaan dan in zijn geboorteland. Hij zag in zijn geboorteland geen toekomst voor zichzelf; hij wilde zijn geld op een eerlijke manier verdienen en niet in de criminaliteit vervallen.

 

In Nederland bleek het allemaal tegen te vallen. S. had geen papieren, geen werk en geen woning. Toch wist hij via het Straatnieuws een klein bedrag bij elkaar te krijgen waardoor hij in elk geval in zijn basisbehoeftes kon voorzien.

Binnenkort is dat dus over. Als het doek valt voor het Straatnieuws heeft S geen inkomsten meer. Dit maakt hem behoorlijk radeloos. Hardop vroeg hij zich af wat hij dan moet gaan doen. De criminaliteit in? Drugs gaan verkopen??

 

Ook praktische vragen kreeg ik op me afgevuurd: zonder geld kan deze man niet eens naar het toilet! En waar moet hij eten van kopen? Moet hij nu gaan bedelen? Helaas had ik geen antwoord op alle vragen van deze man. Dat voelt behoorlijk machteloos. Het enige wat ik voor hem kon doen is hem beloven om erover te schrijven en deze trieste situatie onder de aandacht brengen.

Waar gaat dit heen?


Ook in andere steden is het straatnieuws al gestopt. In Rotterdam werd deze keuze een paar maanden geleden al gemaakt. Nu is Utrecht dus de volgende stad die de daklozenkrant kwijtraakt. Het is nu alleen nog maar een kwestie van afwachten welke stad de volgende is waar de straatkrant verkopers uit het straatbeeld verdwijnen.

 

Ik deel de zorgen van S. Wat moeten al die verkopers nu? Ze verkochten de Straatkrant natuurlijk niet uit een soort van hobby; voor hen is het een vorm van wat inkomsten krijgen. Bovendien kregen ze via de Straatkrant een soort van zingeving en regelmaat in hun leven. Dat wordt nu allemaal kapot gemaakt. Ik vind dat enorm triest.

Hopelijk kunnen we met zijn allen het tij nog keren. Gewoon door af en toe een krantje te kopen bij de verkopers die er nog wél zijn. En door te stemmen op sociale partijen, die mensen voorop hebben staan en niet alleen aan de staatsschuld denken. Hopelijk gaat er dan een andere politieke wind waaien, waarbij er ook weer wat meer aan onze zwakkere medeburgers wordt gedacht...

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.