Wat is er met onze wereld, en met ons aan de hand?

Door Alexander_Nevermind gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Gegroet, beste lezers. Ik weet niet wat er de laatste tijd aan de hand is met de wereld om mij heen, maar vooral heb ik moeite met hoe de mensen om mij heen met deze wereld omgaan. Ik zal jullie een korte uitleg geven.

Wanneer ik tegenwoordig om mij heen kijk, dan zie in wat voor onbegrijpelijke wereld wij leven. En dan word ik wel eens boos. Niet alleen om het feit dat het een zootje is, maar vooral omdat we als mensheid er geen reet meer om schijnen te geven.

 

Timewarp:


Laten we even de tijdmachine pakken, naar het jaar 1980.
Ik was een kereltje van 8 jaar oud, en ik groeide op in een redelijk links en rood gezin.
De ban de bom posters hingen op de overloop, mijn zussen droegen gebroken geweertjes, en de PSP was voor hun echt de vernieuwende partij die durfde uit te spreken wat zij voelden.
Pa en ma bleven trouw aan de goede oude PvdA, want dat was lekker veilig.
Op de televisie zag ik als kind Fred Emmer ons vertellen over rellen in Nederland.
Het was niet pluis op het Binnenhof in Den Haag, Het Malieveld stond overvol met demonstranten. In Amsterdam waren er krakersrellen geweest tijdens de kroning van onze vorstin, en er was een verontrustend gevoel van totale ontevredenheid onder de bevolking.
De olie crisis was een genadeklap voor onze economie, en de Falkland oorlog raasde maar door.
Een aantal jaren later volgde ik in de voetsporen van mijn zussen en stond ik tegen kernenergie te demonstreren met de kinderen van mijn brugklasje.

We pikten het duidelijk niet meer. Menig hoofd van het gezin trok er met collega’s, vrienden en vakbondsgenoten op uit, om zijn stem te doen gelden en de hoge heren te laten horen wat hij te zeggen had. Het was een tijd van onwetendheid, maar ook van idealen. Een tijd van naïviteit maar ook een tijd van trots en vastberadenheid. Het moest veranderen, tegen elke prijs….
Zo doet menig persoon die deze tijd veel bewuster heeft meegemaakt het graag over komen, ik geloof best dat de realiteit lang niet zo romantisch was. Maar het feit blijft wel dat er iets gebeurde, we deden in ieder geval nog wat.

 

Hoe zit het nu dan?

 

We leven in een wereld waarin we elkaar kapot maken om niets, maar te bang voor de daders zijn om het te melden bij de politie.
We leven in een wereld waarin we bereid zijn om 10 keer teveel te betalen voor spullen omdat we denken echt niet meer zonder die spullen te kunnen leven. Zelfs het feit dat we ervoor in de schulden moeten gaan zitten schrikt geen mens nog af.
Het stomme is ook nog eens dat we weten dat datgene wat we kopen kunstmatig belachelijk duur wordt gehouden, “maar ja, ik heb het toch echt nodig, ik kan niet leven zonder smartphone met facebook erop”.


We leven in een wereld waarin we accepteren dat we in een land leven met een altijd groeiende staatsschuld, waardoor sociale zekerheid minder word, onze koopkracht achteruit gaat, en elke scheet belast wordt. Maar tegelijkertijd accepteren we ook dat onze regering voor 40 miljard aan militaire steun in Verweggistan stopt, en wij met heel veel geld voor ontwikkelingshulp ieder jaar de portemonnee van een of andere dictator spekken.
We leven in een wereld waarin we het schijnbaar doodnormaal vinden dat criminelen beschermd worden. We beschermen hun privacy, hun levenskwaliteit, en kijken er niet meer raar van op als een of andere 20 jarige straatrat die zijn oma dood heeft geschopt wonder boven wonder plotseling het geld heeft om een van de bekendste topadvocaten in te huren om hem in zijn zaak te vertegenwoordigen.

Ik kan nog heel lang doorgaan met deze tirade, geloof me, maar ik denk dat het beeld duidelijk is.
Het is gewoon een schandalige rotzooi in onze wereld.

Deze twee verhalen samenvoegend ben ik er van overtuigd dat het eind jaren 70 geen grotere zooi was in de wereld dan nu, of vice versa. Maar wat ik wel schokkend vind is de dodelijk lethargische houding die wij in Nederland tegenwoordig tonen.
Het doet ons allemaal niets meer, en als het ons al iets doet, dan hebben wij het veel te druk om er iets tegen te doen.
Vaak hoor ik mensen iets tegen mij zeggen in de trant van: “ah joh, wat klaag je nou? We hebben toch alles wat we nodig hebben? Ik maak me er niet druk meer om hoor, en dat zou jij ook niet moeten doen want dat is helemaal niet goed voor je”.

Zijn mensen dan nu echt zo sufgeluld dat we geen enkel ideaal meer koesteren?
Waar is onze vechtlust, ons doorzettingsvermogen....Op zulke momenten ben ik echt even met stomheid geslagen.

De Romeinse dichter Juvenalis schreef zo´n 2000 jaar geleden, in zijn Satire X het volgende:
"Vroeger verkochten we onze stem aan niemand. Al een hele tijd heeft het volk de macht afgestaan. Het volk benoemde vroeger militaire bevelhebbers, hoge ambtenaren, legioenen, alles. Nu beperkt het volk zichzelf en hoopt alleen nog op twee zaken: brood en spelen."
Mijn god, die man heeft nog steeds gelijk!

 


Tot slot.

 

Ik ben een eigenwijze lul die nagenoeg alles in twijfel trekt, vooral mezelf.
Vaak loop ik op van alles en nog wat te klagen en te tieren, en stel ik dingen aan de kaak die anderen graag willen vermijden. Even kritisch ben ik naar mezelf toe, en ligt mijn eigen doen en laten onder de loep, om alles wel puur en eerlijk te houden. De conclusie dat ikzelf net een dergelijke klootzak kan zijn als elke willekeurige ander veertiger is al lang in alle oprechtheid gemaakt. Ik vertrouw over het algemeen weinig mensen omdat ik al te vaak genaaid ben, dus ga ik al lang niet meer primair uit van het goede van de mens. Kortom, Ik wil…, nee ik MOET eerlijk zijn met mezelf en anderen om mij heen.  Vervolgens maak ik het mezelf niet altijd makkelijk, en neem ik in een discussie vaak de onpopulaire positie. Maar het is echt de enige manier die ik ken in het leven.

Het is daarom dat ik de stille, met stomheid geslagen, niet klagende wereld om mij heen soms echt niet begrijp. Maar vooral vertrouw ik deze wereld niet meer..
Liever een eerlijke en oprechte herrie, dan een valse hedonistische stilte om mij heen. 

 

© 2012 A_N

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goh, wat een goeie tekst is dit! Ook ik ben begin 40 en voel de dingen precies zo, het hadden grotendeels mijn woorden kunnen zijn......
Heel vaak zeg ik: "De wereld is gek geworden", maar het zijn natuurlijk de mensen, de maatschappij. Waar moet dit heen, wat komt er terecht van de huidige generatie? Alles draait om geld en egoïsme hoort erbij. Een pedofielenclub moet mogen, wat een idioten en net wat je zegt, er zijn zoveel dingen op te noemen, maar het benoemen van die dingen maakt degenen die het benoemen onpopulair, de wereld op z'n kop. Doet me denken aan een jongere die op een party drugs had gebruikt die als bijwerking had dat ze zomaar middenin het publiek d'r broek naar beneden trok om te gaan zitten poepen en daar had iemand een filmpje van gemaakt en wie dacht je die commentaar kreeg??? Juist ja, degene die filmde, want dat doe je toch niet?! Gestoord en onbegrijpelijk gewoon!

Volledig mee eens.dag van vandaag word er niet meer opgekeken als bv een groep jongeren het plezant om zomaar iemand in elkaar te slaan.in mijn ogen verdient mens niet om op deze mooie planeet rond te lopen.ik hoop echt dat de mensen en hoe rapper hoe liever uitsterven in een klap.laat de natuur deze grote fout uitwissen en laat ze maar opnieuw beginnen.en hopelijk komen er andere wezens in de plaats de wel de verantwoordelijk kunnen dragen voor deze planeet.de mens zijn slimheid is tevens onze domheid
Goed artikel, open en oprecht. Nieuws kijk ik niet, krant lees ik niet vanuit frustratie...alle negativiteit en grote onzin. Ik leef liever met de dag en geniet zo veel mogelijk en doe wat ik denk/voel dat goed is. Duim..
toch vertrouwen zien te hebben in jezelf en je medemens denk ik, duim en fan erbij
Als het nu nog spiritueel hedonisme was, matr het geloof is weg the spirit en the nmusic are gone.
We leven op eilanjes..de vaknomden ook. Ik geef je gelijk! Ik ben 67.
wij hadden nog de spiritbomons teverzetten...maar die is in de gronnd geslagen. Duim taco
Goed artikel !
We gaan steeds geisoleerder leven, we hebben genoeg aan de social media en verder, ach, het komt zoals het komt, niemand heeft eigenlijk nog oog voor elkaar of voor de echte problemen die ons land treffen. Klagen doen we allemaal, maar echt actie ondernemen? Het zit er niet meer in en het zal ook wel niet meer komen, dus wie het weet mag het zeggen!