Zo'n vieze vuile homo!

Door Lovehunter gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Dat is even schrikken. Een titel als deze. Vooral omdat je weet dat het een heftig onderwerp is. Homohaat komt veelvuldig voor. Zelfs als je gewoon binnen de maatschappelijke lijntjes zit, en heteroseksueel bent. Hier mijn verhaal over een mishandeling, omdat men van mening was dat ik zo'n vieze vuile homo was! En wat dit met mijn leven heeft gedaan.

 

Mensen die mij kennen weten een beetje hoe ik in het leven sta. Ik ben een man met iets teveel emotionele antennes op zijn kop. Een zogenaamde hsp'er (Titel voor mensen met een hoge gevoeligheidsgraad) die van het geringste uiterst emotioneel kan worden. Deze gevoeligheid staat los van een seksuele voorkeur, want gedurende de ontwikkeling van mijn seksualiteit is gebleken dat ik heteroseksueel ben.

Toch heb ik tijdens mijn jonge jaren veelvuldig kennis mogen maken met geweld tegen homoseksualiteit. Tijdens mijn millitaire opleiding bij de Koninklijke Luchtmacht werd mijn gevoeligheid ontdekt, en als zeer negatief opgevat. Ik zou een vieze gore homo zijn, en iedereen die binnen deze groep valt dient gestraft te worden. Zelf leefde ik nog binnen de illusie dat onze defensie een machine was die garant stond voor veiligheid, maar niets was minder waar. Ik was een homo en heb het geweten.

Diep in de nacht werd ik wakker, en stonden er zes collega's om mijn bed heen. Ik werd wakker en wist dat het weer zou gebeuren, want dit deden ze vaker. De komende minuut mocht ik zes urinestralen over mij heen ontvangen. Waarom ik niet opstond en ze een ram voor hun muil verkocht? Tja... dat weet ik niet. Ik koos er toen voor om te huilen, en afschuwelijk bang te zijn.

De volgende ochtend kreeg nog een klap. Mijn verhaal werd als niet geloofwaardig aangenomen, en ik kreeg straf. Ik loog om anderen de schuld te geven, en moest de kamer in mijn eentje schoonmaken.

Ik was boos. Erg boos. Ik voelde me totaal niet aangetrokken tot mijn soortgenoten, maar werd er wel voor gestraft. Hoe kan dat nou? Ik was slechts twintig jaar en begreep helemaal niets van de wereld om mij heen. Ja... behalve op momenten dat ik achter een gokkast stond. Wanneer ik aan het gokken was, dan hoefde ik me even niets aan te trekken van die rare wereld om mij heen. Okay... een gokverslaving die ik tot aan mijn 29e heb volgehouden is een tikkeltje overdreven, maar sorry hoor... waar had ik anders mijn rust vandaan moeten halen. Ik heb een gokverslaving gehad om de pijn van het leven eventjes niet te hoeven voelen. Ik was twintig en totaal onwetend.

Het gevolg van deze situatie, waarbij het urine voorval één van de vele mishandelingen is die ik heb mogen ervaren (Ik hanteer de methode van Nelson Mandela, die zijn bewakers bedankte wanneer ze hem mishandelden. Deze methode heeft een diepe indruk op mij gemaakt) is dat ik er een tijdelijke homohaat aan heb overgehouden. Gedurende een aantal jaren gedroeg ik mij extra mannelijk en had ik een hekel aan alles wat maar met homo's te maken had. (ik was twintiger).

Terwijl mijn hunkering naar de liefde ernstige vormen aannam, trok ik me steeds meer terug in mijn eigen wereldje. Mijn familie vond me vreemd, en wisten zich geen raad met me. Ik was een gestoorde vent, en deugde voor geen meter. Ondanks het feit dat ik vertrouwen heb in dat dit niets te maken heeft met de waarheid, heb ik de signalen van mijn familie helaas wel als zodanig opgevat. Lichaamstaal zegt soms erg veel.

Hoe meer ik vluchtte...

Hoe harder ik rende...

Hoe meer ik zocht...

Hoe verder ik zakte.

(...)

Door steeds verder te zakken in een grote gokverslaving, raakte ik steeds meer in de schulden. Gevoelsmatig kon ik niets anders, want ik voelde me lelijk, waardeloos, niet ter zake doende en waanzinnig depressief. Aangezien mij is geleerd om geen emoties te tonen, is mijn depressie dan ook nooit gezien door wie dan ook. Ik heb hem veilig weten te verbergen achter een groot lachend masker. Ik denk dat ik tot aan mijn 36e door niemand ben gezien. (goed he!!!  een toneelstuk van 36 jaar zonder pauze!).

We gaan nu even wat sneller, want ik wil naar mijn boodschap toe!

Ik bouwde aan spanningen. Steeds meer spanningen. Steeds meer signalen van mijn lichaam dat dit niet zo meer verder kan. Je lichaam geeft ernstige signalen af als het om een ernstige overbelasting gaat. Ik kreeg maagzuur. Heel veel maagzuur.

Wat doet een mens met maagzuur? Wegslikken met medicijnen en vooral niet luisteren. Dat slokdarmkanker hoofdzakelijk bij mannen voor komt heeft dus echt te maken met dat MANNEN NIET LUISTEREN! Ze luisteren niet naar hun lichaam. Luisteren niet naar hun hart, en jagen veel te veel onbelangrijke dingen na. Geld, ambitie.. okay... allemaal heel erg leuk hoor. Maar jagen we onze lichamen niet een beetje over de kop?  Kijk nou eens even naar het volgende.

- Ik vluchtte en kreeg steeds meer spanningen. Het signaal spanning werd door mij ontweken.

- Door de spanningen kreeg ik maagzuur. Het signaal maagzuur werd door mij ontweken

- Door het negeren van de bovenste twee aanwijzingen begon mijn slokdarm zich te beschermen tegen de maagzuur. Het onderste gedeelte van mijn slokdarm wijzigde zichzelf middels een andere struktuur. Dit wordt in de medische wereld omschreven als een Barrett slokdarm. Ik bleef doorgaan met het ondergaan van een groot spanningsveld.

- Mijn lichaam had zich weten te beschermen tegen de maagzuur. Ik was gelukkig want voelde geen maagzuur meer. Het signaal had zich terug getrokken. Logisch want mijn hele slokdarm was ondertussen al volledig veranderd. Een Barrett slokdarm is schitterend hoor. Maar ondertussen is je lichaam wel bezig met het bouwen van een nog sterker signaal. Spanning en maagzuur zijn blijkbaar niet goed genoeg om jou wakker te schudden, dus er is meer nodig. Iets met heel veel energie, want het is moeilijk om jou te pakken te krijgen.

- Ik kreeg slokdarmkanker. De kans op genezing lag op 7%

Tja...

En dan luister je wel.

 

Ik geloof dat ik nu behoorlijk jouw aandacht heb lieve lezer. Ik heb heftige dingen genoemd. Homohaat, mishandeling, gokverslaving en een uiterst dodelijke vorm van kanker. Het is niet mijn bedoeling om als één of andere messias op te staan met een belangrijke aankondiging, maar ik heb behoorlijk wat klappen gehad in mijn leven. Ik denk dat ik enige recht van spreken heb als het gaat om wat een leven waard is.

En wat ik zo graag wil zeggen is:

 

Mensen please!!!  Hou weer een beetje van elkaar.

Het monetaire systeem zal gaan zakken.

Alles zal duurder worden en we

raken steeds meer kwijt.

We zullen elkaar weer nodig hebben.

Hou wat meer van elkaar.

En haat elkaar wat minder.

 

Please?

 

Iedereen die ik met dit stukje heb mogen raken...  dank je!

Ter notitie: Ik hoor bij de 7% en ben al ruim twee jaar schoon!

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik lees dit verhaal, en je praat over je genezing..en nu heb je ons toch verlaten. Mooi verhaal, zou nog een keer geplaatst moeten worden ter nagedachtenis van jou....ga je goed kerel.
mooi verhaal triest...respect dikke duim!
Triest maar mooi geschreven verhaal, met veel aandacht gelezen. Dikke respect duim voor jou en fan erbij!
Mooi dat je nu echt gelukkig bent, deze gebeurtenissen hebben je inderdaad gemaakt tot wie je nu bent, al moeten ze heel moeilijk zijn geweest.
Wauw echt verschrikklijk mooi!
Blij ook dat het niet zo'n zeur artikel was, hou van echte gebeurtenissen!
Wat een geweldig moedig geschreven verhaal was dit van jou zeg. En wat een verhalen allemaal. En wat een zege is het als ik dit mag noemen dat je al 2 jaar schoon bent, en dat je leert extra te genieten van het leven om je heen. Duim en Respect!
Je bent er sterk uitgekomen !