In gesprek met een ik

Door Lovehunter gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het is drie uur 's nachts. Ik heb een drukke dag gehad en ben moe. Het liefst wil ik slapen, maar ik ben wakker geworden met veel te veel energie in mijn lichaam. Hoe meer ik mijn best doe om te gaan slapen, des te groter mijn energiegehalte wordt. Balend stap ik uit bed, en log ik in op facebook. Zoals de wet van synchroniteit beaamt vallen mijn ogen op schrijfsels van balende Xead leden. Er is ophef over kopie gedrag van tweederangs Xead leden die mee willen liften met de kwaliteit van anderen. Jammer dat hier zoveel ophef over is, want dit soort nepschrijvers zullen er altijd blijven.

André, waar ben jij in Godsnaam mee bezig?

Ik probeer te slapen maar ehm...

Nee man! Het is kwart over drie en je zit op facebook. Ben je verliefd of zo?

Dit niet doen! Dat is het niet. Er zitten mensen zich te ergeren aan elkaar, en ik vind dat zo jammer. Het zijn schrijvers met kwaliteiten. Waarom melden ze het niet gewoon, en gaan ze door met dat waar ze zo goed in zijn. Ik ben jaloers op hun taalvaardigheid. Ze drukken zich geweldig uit, schrijven de mooiste verhalen - die me enorm raken - maar laten zich verleiden door negatieve gevoelens ten aanzien van sukkels die slechts kopiëren en plakken op hun toetsenbord weten te vinden. Ik vind dat jammer van hun kwaliteit. Het lezen van boze mensen raakt me. Vooral omdat ik me vroeger ook altijd aan iedereen ergerde en hierdoor mijn eigen kwaliteit werd onderdrukt.

En nu ga jij je midden in de nacht aan hun lopen ergeren?

Ehm... nee dat is het niet. Ik kan gewoon niet slapen. Heb veel te veel energie in mijn lichaam.

Je bent verliefd he...

Kappen hiermee! Dit is niet leuk. Er speelt meer. Er gebeurt momenteel zoveel tegelijk en ik kan de positiviteit gewoon even niet zo goed aan. Ik ben gewend dat er altijd een 'ja maar...' is, en die ontbreekt nu.

Dus als ik het goed begrijp kun je niet slapen omdat je te gelukkig bent. Wat speelt zich buiten je verliefdheid om nog meer af.

(...)

Sorry, ik zal er over ophouden. André... Wtf is going on!

Gisteren voelde ik zoveel euforie door mijn lichaam stromen, dat dit voor mij het signaal was dat ik mezelf genezen mag verklaren. Ik voel dat de kanker mij niet te pakken heeft gekregen, en afscheid heeft genomen van mijn lichaam. Ik voel me beter. Genezen. en 100% schoon.

(...)

Ehm...

Ja... Ga door. Ik gok dat er meer moet zijn.

Ik heb een forum gemaakt waar schrijvers zich thuis voelen. Terwijl ik schrijversplein aan het uitbouwen ben komen er steeds meer mensen bij, die zich waanzinnig vermaken met elkaar. Ik ben mijn hele leven de grond in getrapt met de boodschap dat ik er maar een zootje van maak, en opeens zijn mijn ideeën succesvol en ben ik in staat om mensen te laten genieten. Met het bouwen van deze website laat ik Kirsti haar droom uitkomen en schep ik iets moois voor mensen die - net als ik - zo graag kwalitatief goede stukken willen schrijven.

Kirsti... die raakt jou he

Please... kappen met die rotgeintjes. Anders stop ik met dit gesprek en ga ik slapen!

Kun je niet!

Hmm... dat klopt!

To the point André.  Is er nog meer?

Ja!

Vertel.

Ik ben in gevecht met mijn onzekerheid.

In gevecht met jouw onzekerheid?

Ja. Dit voelt raar. Ondanks mijn stevige onzekerheid begin ik gezien te worden. Ik bedoel... Aan bijna iedere schrijfwedstrijd waar ik aan mee doe hou ik een positief resultaat over. Ik heb meegedaan aan Auteurs with Talent, en ik ben zelfs finalist geworden. De kans dat ik de wedstrijd ga winnen, en landelijk ontdekt ga worden is aanwezig.

Ja maar dat is toch geweldig!

Is het ook, maar dit levert een gevecht op met mijn onzekerheid.

Wacht eens even...

(...)

Je zit in een soort rouwfase, zo lijkt het. Heeft jouw negatief zelfbeeld in het verleden veel opgeleverd?

Ja!

Komop André... je wilt schrijver worden, dus maak de zinnen iets langer.

Ja mijnheer!

(...)

Ja. Door onzekerheid vast te houden hoef ik nergens aan te beginnen. Door er vanuit te gaan dat het toch niet gaat lukken ontwijk ik de start, en dat is eigenlijk wel gemakkelijk. Een minderwaardigheidsgevoel is enorm fijn, want het is een excuus om nergens aan te hoeven beginnen. Het lukt immers toch niet. Dat weet je vanuit je verleden.

Lees dat stukje nog eens terug?

Pfff... dus ehm...

Je weet dat je nu aan de bak moet, en dat er hard gewerkt moet worden aan dat wat jij wilt bereiken.

Klopt.

Dus eigenlijk is er niets aan de hand, maar verlangt jouw lichaam weer terug naar die extreme gemakzucht.

Ho ho... zo eenvoudig ligt het niet.

Oh nee? Waar zit jouw onzekerheid?

In mijn hoofd!

(...)

Dus jij vindt mij lui?

Dat zeg ik niet. Maar het verlangen naar je onzekerheid is overduidelijk aanwezig omdat het een excuus is om niet verder te hoeven werken. Je wordt gezien André. Het enige wat jij nu hoeft te doen is veel lezen. Lees de verhalen van de mensen waar jij je zo aan ergerde. De verhalen van de mensen die al gejat worden. Hoe zou jij het vinden als iemand jouw tekst zo goed vindt dat hij hem jat om geld mee te verdienen.

Ik zou het melden en me gestreeld voelen. Want slechte teksten jatten ze niet.

André?

Ja

Laat die onzekerheid maar los. Je bent goed bezig en er komt veel op je af omdat de onzekerheid jou niets meer te bieden heeft. Je mag je dromen laten uitvoeren. Je mag, en deze keer echt. Stop met piekeren en ga lezen. Veel lezen. Zorg dat je de mooiste woorden vindt, en voeg ze toe aan jouw fantasie.

Echt?

Ja echt!

Whow!

En nog één ding!!!

Nou?

Ze is leuk he!!

Kappen!!!!

Trusten.

Trusten.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk geschreven hoor
Heel mooi geschreven, dat doet me iets. Fijn dat je die onzekerheid losgelaten hebt.
Ik straal van jullie berichten :) dank
een prachtig mooi innerlijk dialoog, zie ik hier , hoe je gevoel en je gedachten op een lijn komen van de ware liefde voor jezelf,
Mooie manier van schrijven, lekker positief stuk!
Zo, André... Dat staat als een huis!
Heel lastig, hè, die onzekerheid die je juist blijft kwellen op je goede punten? Maar ook de euforie is herkenbaar.
Weet je, je schreef eerder dat je God had ontmoet. Wie weet is dit nu precies wat Hij wil dat jij doet.

Succes met Schrijversplein en met heel jouw nieuwe leven!
Overigens, wat heb je dit op een unieke manier geschreven!
(Hans)
Mooi een positief stuk. Onzekerheid kan inderdaad een valkuil zijn maar zo onnodig bij jou. Je schrijft onwijs lekker, je bent genezen, ik geloof ook verliefd, nu alleen er ook nog van gaan genieten! Doen hoor!