Mishandeling in mijn jeugd 4

Door JackP55 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Vervolg van eerdere verhalen.

Zaterdagmorgen rij ik de straat in van mijn ouderlijk huis, mijn keel word weer dichtgeknepen en lichte paniek maakt zich meester van mij. Ik parkeer voor de deur en stap uit, pak de gemaakte broodjes koffie en frisdrank uit de kofferbak en met zware tred begeef ik me naar de voordeur. Tranen staan in mijn ogen als ik de sleutel omdraai en de deur open. Ik stap naar binnen en allerlei herinneringen flitsen door mijn hoofd. Allemachtig wat is er toch veel gebeurt hier in dit huis! Ik loop de keuken in en zet mijn spulletjes op het aanrecht en zie mijn moedertje nog staan zo achter het aanrecht. Mijn moeder was een lieverd en zorgde ontzettend goed voor haar kinderen. Ze ging gebukt onder de ziekte van mijn jongste zusje en zorgde heel goed voor haar. Tot ongenoegen van mijn andere zus die vond dat alle aandacht naar de jongste uitging. Ik had daar geen probleem mee, die meid had mijn moeder nodig en bleef vaak na ziekenhuis opnames aansterken bij mijn ouders. Ze had geen ogen meer en beide benen waren afgezet.
Haar verblijf veroorzaakte spanningen in huis tussen mijn vader en moeder. Hij zette vaak de radio uit als mijn zusje lag te luisteren. En liep te foeteren als hij sigarettenrook waarnam.
Mijn moeder mocht niet meer in huis roken en deed dat soms in de bijkeuken als het te koud buiten was. En dan vond hij een klompje as en waren de rapen gaar.
Ergste was nog de schijnheiligheid die hij tentoonspreidde tijdens de begrafenis van mijn zusje. Hij was zo trots en hij en zijn vrouw hebben zo goed voor haar gezorgd!
Dikke onzin, mijn moeder zorgde voor haar.

Gelukkig komen er vlak na elkaar de anderen ook binnen en er ontstaat een ontspannen gesprek. Er word onderling afgesproken wie wat gaat doen en ieder gaat aan de slag.
De neefjes verwijderen het zonnescherm dat ze meenemen en mijn zoon ontfermt zich over het tapijt, na een aantal uren is alles op de aanhanger gegooid en vertrekken mijn zoon en zijn neef richting vuilstort.

Hallo klinkt er achter mij, hallo Jack hoe is het jongen ? De buurtjes staan in de deuropening en wenken mij, ik loop naar ze toe en ze vroegen me even binnen te komen voor een bak koffie.
Ik was nog alleen dus was ik prettig verrast want om alleen in dat huis te zijn was hem niet.
Al snel vertelden ze mij dat ze vaak mij pa hoorde tieren en schreeuwen tegen mijn moeder en dat hij haar vaak sloeg. Dat wist ik wel want twee jaar hiervoor belandde ze op de intensive care van het ziekenhuis, ze is van de trap gevallen meldde hij toen. Godsonmogelijk pa zei ik hem toen, ze lag in de gang hoe kan dat dan? Er loopt een hekje langs de trap! Ja zei hij toen ze zal wel even opzij gekropen zijn. Bull………..
Ik vertelde de buren dat ik hem elke keer op de plasstoel moest helpen waarop zij verbaasd reageerden. Dat snappen we niet want hij liep in de avond gewoon rond en had bezoek van een jonge vrouw. Wel die vrouw was een dertig jarige vrouw die hij kende van het klooster en die bovenaan de lijst stond van mensen die een kaart moesten krijgen. Later bleek dat hij geregeld geld naar haar overmaakte en schoolgeld en energiekosten voor haar betaalde. Er werd mij ineens heel veel duidelijk, reden waarom hij exact wist wat waar stond boven en op zolder. Stom maar je staat daar niet bij stil.
Ik vroeg de buren nog waarom hebben jullie nooit de politie gebeld als jullie horden dat mijn moeder geslagen werd? De mensjes waren bang voor hem……….

Op oudejaarsdag moest ik nog eenmaal erheen om de sleutel over te dragen aan de woningbouw, met een zucht sloot ik voor de laatste keer de deur achter mij en liep met tranen in mijn ogen naar de auto, stapte in en reed weg, weg van dit spookhuis, ver weg.
Onderweg veel nagedacht en overdacht, nam me voor dit achter mij te laten en naar de toekomst te kijken.
Dat is dus niet gelukt ik zonk steeds dieper weg in het drijfzand van herinneringen ze slokten me op en niemand die me begreep…………………………

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een duim omhoog. Laat de ellende niet meer toe.
Ik stop voor nu heel even Tiseenjanboel, het hakt er behoorlijk in.
Indrukwekkend artikel !
Indrukwekkend artikel al mist het wel wat diepte. Je zou volgens mij veel meer kunnen vertellen over je jeugd. Het schrijven over slechte ervaringen helpt je om het te kunnen verwerken. Een duim in ieder geval voor de kwaliteit.