Voor Me Uit Dromen.

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

ALS IK ZO VOOR ME UIT ZIT TE DROMEN MET DE TROOSTELOZE AANBLIK WAT BUITEN MIJ BOOD, TERWIJL DE REGEN VALT MET STROMEN, LIGGEN MIJN HANDEN WERKELOOS IN MIJN SCHOOT.

VOOR ME UIT DROMEN,

-----------------------------------------------------

 

Stil zit ik voor me uit te dromen,
In mijn hoofd ideeen en gedachten,
Die maar niet uit willen komen,
Ergens op lijken te wachten.

Stil zit ik voor me uit te dromen,
De wind waait,
Door bewegende bomen,
Terwijl het in mijn hoofd zwaait

 

Voor me uit dromen,
Ik snak nu naar een beetje aandacht,
Ik laat alles stromen,
Maar weet dat ik teveel verwacht.

Voor me uit dromen,
Het regent buiten,
Water blijft stromen,
Over koude ruiten.

 

Voor me uit dromen,
Mijn handen liggen werkeloos in mijn schoot,
Ze zijn niet tot uitvoering gekomen,
En voelen aan als lood.

Voor me uit dromen,
Ik kijk naar buiten,
Geen weer om in actie te komen,
De regen lijkt niet te stuiten.

 

Voor me uit dromend,
Kom ik tot mediteren,
Liefdevol stromend,
Alles uitproberen.

En als ik zo voor me uit aan het dromen ben,
Adem ik diep in,
En kom ik op een plek die ik ken
Van waaruit ik begin.

 

Stil blijf ik voort dromen,
Met gesloten ogen,
Lijk ik steeds verder te komen,
Waar mijn dromen zijn mogen.

Zo voortdromend,al mediterend door gaan,
Zie ik voor me waar ik wil zijn,
Daar blijf ik staan,
Want daar is het fijn.

 

Ik droom en mediteer,
En ervaar hemelse rust,
Ik leg me op een warme plek terneer,
Waar de zon mijn hoofd kust.

Ik droom en mediteer rustig door,
Ik hoor zachte engelenmuziek,
Een hemels koor,
Ik laat me leiden door de ritmiek.

 

Ik droom en blijf mediteren,
Ik adem nog iets dieper in,
En kom in hogere sferen,
Plots voel ik een tikje op mijn kin.

Moet ik door blijven dromen.?
Ik blijf op een prettige manier zweven,
En heb moeite om op aarde terug te komen.
Er probeert iemand aandacht aan mij te geven.

 

Het dromend mediteren blijft licht voort duren,
Langzaam probeer ik te ontwaken,
Mijn ademhaling te sturen,
Om weer op aarde te geraken.

Dan,na het dromen,
Kijk ik,
Naar wie daar is gekomen,
Met omfloerste blik.

 

Nog ben ik niet geheel en al ontwaakt,
Ik zie een knappe man,
Die mij door zijn lach helemaal wakker maakt,
Maar waar ken ik hem nou toch van.?

Stil voor me uitkijkend,
Denk ik aan eerdere meditaties,
Keek ik toen al uit naar hem.?halsreikend.?
Of in andere situaties.?

 

Zo voor me uit dromend,
Lach ik hem toe,
En langzaam tot mezelf komend,
Wil ik iets van hem,maar wat en hoe.?

En als ik weer helemaal helder ben,
Weet ik het weer,
Weet ik dat ik jou ken,
En vergeten doe ik jou nooit meer

Ik ben niet langer aan het dagdromen,
Ik neem jou bij de hand,
Al mediterend ben ik verder dan ooit gekomen,
En samen verdwijnen we in niemandsland.
,

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.