Alles In Mij.

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

TERUG DENKEND AAN, ALLES IN MIJ, BLIJFT DE TIJD EVEN STIL STAAN, BEN IK ER EVEN NIET MEER BIJ.

TERUG DENKEN,

-------------------------------------------------------------

 

Als ik zo terug zit te denken,
Aan alle voorbije jaren,
Aan alle dingen waar ik aandacht aan heb moeten schenken,
Had ik mezelf misschien een hoop onnodig leed kunnen besparen.

Als je dan ook zo terug denkt ,
Aan je kindertijd,
Ben ik vreselijk gekrenkt,
En nog steeds is er geen einde gekomen aan het afsluiten van een slopende strijd.

 

Terug denkend aan hoe ik geworden ben,
Hebben er honderden processen binnenin mij plaats gevonden,
Dat heeft er toe geleid,hoe ik mezelf nu ken,
En er waren maar weinig mensen ,die hierin voor me klaar stonden.

Terug denkend aan mij,
Wordt ik inwendig stil,
Want nog steeds ben ik niet vrij,
En nog steeds gebeurt het niet zoals ik dat wil.

 

Terug denkend aan hoe ik kinderen kreeg,
Allevier per keizersnede in het ziekenhuis,
De pijn,die ik verzweeg,
En na 10 dagen pas naar huis.

Terug denkend aan hoe ik ben gegroeid,
Ook in mijn bewust zijn,
Hoe ik ben opgebloeid,
Ondanks de immense innerlijke pijn.

 

Dan denk ik toch weer terug,
Aan zo,n moment,
Wat ging dat vlug,
En wat wordt er veel herkend.

Terug denkend aan alles hier,
Heb ik ook de leuke momenten gekend,
Had ik plezier,
En werd ik met kinderknuffels verwend.

 

Maar je denkt ook terug aan,
Een ander moment,
Waarop je stil bent blijven staan,
Iets,wat je liever niet meer herkent.

Je kijkt even terug naar dat stukje leven,
Naar die inktzwarte dag,
Waarop je niets meer had te geven,
Die je ook liever nooit meer zag.

 

Je kijkt terug,
Op hoe alles is gegaan,
Alles ging zo vlug,
Daar heb je nooit bij stil kunnen staan.

In ieders jeugd,
Zo ook in mijn jonge jaren,
Was er een domme deugd,
Waar zelfs ik mezelf niet voor heb kunnen vrij waren.

 

En als je gaat terug kijken,
Is er altijd wel iets gebeurd,
Dat niet valt weg te strijken,
Maar wel je van binnen verscheurt.

Terug kijkend,
Wil je zoiets iedereen wel besparen,
En het nu opnieuw bekijkend,
Zul je dit altijd ergens opgeslagen bewaren.

 

Gisteren is voorbij,
Komt ook nooit meer,
Maar ben nog steeds niet vrij,
En hopelijk komt dat ooit een keer.

Morgen,
Moet nog komen,
Liefst zonder zorgen,
Om zorgeloos vooruit te kunnen dromen.

 

Dat maakt nu het stille in mij,
En als ik zo eens terug ga denken,
Ben ik toch wel blij,
dat ik er op een andere manier aandacht aan heb kunnen schenken.

Nu kan ik nog heel veel liefde geven,
Daar hoef ik niet over na te denken,
Ook daar hoor ik voor te leven,
Dan heb ik geen reden om wie dan ook te krenken.

 

Ik geef mijn liefde aan een ieder die dat nodig heeft,
Ik ben iemand die jou onvoorwaardelijk steunt,
Ik ben iemand die een ander warmte geeft,
Waar je op leunt.

Maar ik geef dit niet aan iedereen,
In mijn leven,
Want ik ken sommige mensen,die zijn in en in gemeen,
Die zal ik never nooit iets geven.

 

Ik kan heel veel,
Warmte uitstralen,
Naar mensen met wie ik iets deel,
Die accepteer ik zo zonder of met hun kwalen.

Als een open haard,
Dat doet,
Is dat heel veel waard,
Met gouden gloed.

 

En in dat grote hart van mij,
Dat staat altijd open,
Dus daar kan ook jij,
Zomaar naar binnen lopen.

Daar komen heel veel,
Mensen samen,
Wiens hart ik weer streel,
Omdat ze voor mijn persoontje kwamen.

En een zo,n mens,
Ben jij,
Omdat ik voor jou het allerbeste wens,
Samen met mij.

En een daarvan,
Is een lieve vriendin/vrind,
Die dan,
Altijd door mij zal worden bemind. 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.