De Juiste Lichaamstaal.

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

LICHAAMSTAAL ZEGT VEEL, OVER WAT IK DENK, WAT IK NIET OF WEL MET JE DEEL, EN OF IK DE JUISTE AANDACHT AAN JE SCHENK.

LICHAAMSTAAL,

-------------------------------------------

 

Je kunt vaak zien aan iemand,
Hoe hij of zij denkt,
Dat schept al geen band,
Laat staan dat zo iemand vertrouwen schenkt.


Men trekt de wenkbrauwen vaak op,
Of de schouderpartij,
Dan denk ik maar weer heel snel dat ik stop,
Want dat kan er al niet meer bij.

 

Of men draait je de rug toe,
Anderen zeggen keihard wat ze over je denken,
Daarvan wordt ik zo verschrikkelijk moe,
Dan besluit ik maar geen aandacht meer aan ze te schenken.

Of ze gaan achterbaks met anderen over jou kleppen,
Over wat zij allemaal niet over jou vinden,
Maar zullen met jou daar met geen woord over reppen,
Daar kan ik me mateloos over lopen opwinden.

 

Mensen kunnen je ook laten barsten waar je bij staat,
En zelf met de eer gaan strijken,
Dan gaan ze poeslief vragen hoe het met je gaat,
En ondertussen glashard langs je heen kijken.

Dat zie je duidelijk bij een man,
Mannen zijn vaak goed in liegen,
Die kunnen er wat van,
Je keihard midden in je gezicht staan bedriegen.

 

Dan gaat de adamsappel keihard op en neer,
En verschijnen er zweetdruppeltjes op de bovenlip,
Dan is dat eens te meer,
Een vreselijke leugen met stip.

Het stotteren is ook lichaamstaal,
Of versneld adem halen,
Je ziet het allemaal,
Dat kan men zo mooi uitstralen.

 

Vooral als ik eerlijk met iemand begin te praten,
Ben ik sommige dingen aan het beargumenteren,
Dan vallen er ineens gespreksgaten,
En hebben mensen de irritante neiging zich om te keren.

De lichaamstaal,
Is dan voor mij van cruciaal belang,
Dat is dan iets wat ik uit mensen naar boven haal.
Vaak worden mensen dan bang.

 

Of aan de andere kant,
Als mensen over mij gaan staan oordelen,
Is er ineens inwendig brand,
Ik accepteer geen giftig krakelen.

Dan ben ik weg,
Of ben ik boos,
Zorg ik dat ik niets meer zeg,
En zorg ik dat ik ze zo snel mogelijk loos.

 

Als mensen me dus iets vragen,
Voel ik nog net geen woede,
Tenzij ze daarin slagen,
Maar ik ben dan wel op mijn hoede.

Als men mij vraagt naar mijn mening,
Reageer ik in eerste instantie erg scherp,
Serieus zijn is dan in eerste instantie niet mijn ding,
Maar ik zorg dan wel dat ik een goede blik op iemand werp.

 

Is dit voor mij ook een training,
Te kijken hoe mensen reageren,
De kans op succes is vaak heel gering,
Maar ik kan daar ook weer van leren.

Vaak voel ik mijn hartslag,
Overslaan van pure opwinding,
Dan behaal ik de zegevlag,
Is het mijn eigen lied wat ik zing.

 

Maar soms als ik bang ben,
Kijk ik ook weg,
Lijkt het alsof ik mezelf niet meer ken,
En ik daarom ook even niets meer uitleg.

Dan hou ik mijn mond,
Gaat mijn hart tekeer,
Staar ik naar de grond,
En weet ik het allemaal eventjes niet meer.

 

Bang dat ik dan mensen verveel,
En stomme dingen zeg,
Dan krijg ik een levensgroot brok in mijn keel,
En wil ik het allerliefste gewoon weg.

Of men denkt,
Dat ik ze bij voorbaat al veroordeel,
Dan reageert men vaak in het begin al gekrenkt,
En wordt het al vrij snel te veel.

 

Daarom ren ik dan het liefste zo weg,
Of ik bedenk het een of andere excuus om weg te kunnen,
Zonder dat ik ook nog maar iets zeg,
En zonder ze nog een blik waardig te gunnen.

Allemaal,
Mensen die ik ook kan beoordelen,
Qua lichaamstaal,
Dat heet met een lichaam spelen.

 

Misschien dat mensen wel mijn mening delen,
Zien mensen wel het doel,
Misschien dat ze dan ook gedeeltelijk mijn ego strelen,
Weten ze ook hoe ik me dan voel.

Dan zorg ik,
En vertaal,
Elke tongklik,
Elk lichaamssignaal.

 

Vooral bij een man,
Gaat die befaamde adamsappel flink tekeer,
Die kan er wat van,
En vaak weet hij het dan ook even niet meer.

Dit zijn acties uit nervositeit,
Ze weten zich geen houding te geven,
Die spanning moeten ze kwijt,
Dus begint de adamsappel op te leven.

 

Getergd door emotie,
Die een man…,ja,echt,..ook wel degelijk heeft,
Ik hem doorzie,
Waarbij het zweet aan zijn bovenlip kleeft.

Dan kan hij niet ontspannen,
En staat strak,
Hij probeert zich ondanks alles te vermannen,
En staat te trillen in zijn apepak.

 

Toch zie ik dat hij volhardt,
In zijn reageren,
Wordt zijn situatie benard,
En moet hij van alles ontberen.

Lichaamstaal is vaak verward,
Vaak is de reactie van een bjznh/wsg gezinsvoogd zo,
Is de persoon zelf een vage mistflard,
Maar krijgen we helaas de waarheid nooit cadeau.

 


Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heel mooi
Verrassend...