De schietpartij op het Ridderhof in Alphen aan den Rijn. Een jaar later.

Door Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Maandag 9 april is het precies een jaar geleden dat Tristan van de Vlis zes mensen dood schoot in het Ridderhof in Alphen aan den Rijn.

Weet u nog wat u vorig jaar deed op zaterdag 9 april? De meeste mensen zullen bij die vraag hun schouders ophalen. Ze weten het niet. Dat is logisch, bijna niemand weet zich te herinneren wat hij of zij op een willekeurige dag een jaar gelden deed.

Bijzondere dag


Het wordt anders als er op die dag iets bijzonders is gebeurd. Dan kan men vaak precies herinneren wat men deed op die dag. Soms kan men zelfs de juiste tijd nog herinneren. Voor mij is zaterdag 9 april 2011 zo een dag. Deze dag weet ik nog precies te herinneren. Het gezin was van plan om naar de bibliotheek te gaan, en gelijk een boodschapje te doen bij Albert Heijn. Het winkelcentrum is vlak bij mijn huis, dus veel tijd zal het niet in beslag nemen. Rond 12 uur moest dit alles gebeuren zodat we nog wat aan de middag zouden hebben. Net toen we naar het Ridderhof wilden vertrekken ging de telefoon. Dit telefoontje zorgde er voor dat we onze plannen moesten bijstellen.

Zie www.xead.nl/Door-het-oog-van-de-naald

Had de telefoon niet gegaan, dan waren wij om 12 uur op het Ridderhof geweest.

Om twaalf uur schoot Tristan van der Vlis zes mensen dood in het winkelcentrum het Ridderhof in Alphen aan den rijn. Daarna pleegde hij zelfmoord.
U zult dus begrijpen dat 9 april 2011 in mijn geheugen gegrift staat.

 

Een jaar later


Niets op het Ridderhof doet nog herinneren aan de schietpartij van een jaar geleden. Zo op het oog heeft het leven zijn dagelijkse gang weer hervat. Bij de kassa van Albert Heijn, waar Tristan zichzelf doodde is het een drukte van belang.  Sommige winkels hebben het niet gered, de schade was te veel om het hoofd boven water te houden. Er zijn nieuwe ondernemers gestart, en het winkelcentrum is opgeknapt.  Zo op het oog dus een normaal winkelcentrum, zoals er vele zijn in Nederland.


 

Herdenking

Maandag 9 april zal er een herdenking plaats vinden in het winkelcentrum de Ridderhof. Liesbet List zal het lied heb het leven lief zingen.
Sommige winkeliers zijn niet gelukkig met deze herdenking. Dat doet de herinneringen weer naar boven komen. Ze zijn bang dat het te veel voor ze gaat worden. Toch gaat de herdenking door, voor andere mensen is het juist een steun. Ze kunnen weer verder door de herdenking. Een dilemma dus.


Oudejaars dag


Zelf heb ik ervaren hoe moeilijk winkeliers het hebben. Ze hebben werkelijk de dood in de ogen gezien. Zo was ik op 31 december nog even snel een boodschap aan het doen in het Ridderhof. Het liep al tegen sluitingstijd waardoor het erg stil was in de winkel. Ik had dus alle tijd om een praatje te maken met de man achter de toonbank.


Op een gegeven ogenblik kwam het gesprek op het vuurwerk. Ik stelde de goede man de achteraf gezien een hele domme vraag. Ga je nog lekker knallen vanavond?


De man schoot vol. Hij kon niet meer. Met tranen in de ogen vertelde hij mij dat de laatste dagen een ware hel voor hem waren. Door het geknal van het vuurwerk dat al dagen te horen was, kwam 9 april weer bij hem terug.

De kogels zijn door zijn zaak gevlogen. De mensen lagen te gillen onder zijn toonbank en achter zijn stellingen. Hij heeft Tristan zien schieten. Hij heeft dode mensen gezien. Alles kwam rond de jaar wisseling als een flash back terug.


Ik was hier even stil van. Even wist ik het niet. Daarna heb ik heel lang met deze winkelier gesproken, zijn verhaal aangehoord. Het trauma zit erg diep. Erg diep. Lang na sluiting tijd kwam ik weer thuis. Die oudejaars avond heb ik niet echt genoten van het vuurwerk. Mijn gedachte waren bij deze man.



Vorige week was ik nog in de zaak van deze winkelier. Hoewel hij er erg tegenop ziet gaat hij maandag toch naar de herdenking. Hij hoopt hier iets te kunnen afsluiten zo vertelde hij. Ik heb hem verteld dat ik dit heel dapper van hem vind.


Het dossier


Juist vandaag is er in het nieuws dat het dossier over Tristan is zoek geraakt. Uit dit dossier moet blijken dat de politie al in 2005 wist dat Tristan psychische problemen had en hiervoor in 2006 al eens gedwongen is opgenomen in een inrichting. Hoe is het dan mogelijk dat deze knaap een wapen vergunning krijgt. Dat zullen we nu nooit meer weten, omdat het dossier dus zoek is.

 

Is het toeval zo vraag ik mij af, dat juist dit dossier weg is? Ik vermoed dat er door dit dossier koppen zullen rollen. Er zijn destijds grote fouten gemaakt. Het komt voor sommigen dus heel erg goed uit dat dit dossier weg is.

Timing


Het nieuws over het kwijt raken van dit dossier komt hard aan in Alphen aan den Rijn. De timing van dit nieuws is zeer slecht gekozen. Juist als na een jaar alles weer boven komt bij de mensen komt ook dit er nog eens bij.


Maandag is het de tweede paasdag. Voor vele een feestdag. Lekker nog een dagje meer weekend. Voor de bewoners van Alphen aan den Rijn zal het geen feestdag zijn. Wij zullen gaan herdenken.

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik weet nog goed waar ik was die vreselijke dag. Ik geloofde het nieuws eerst niet! Dit gebeurde toch niet hier in Nederland?
Vreselijk en gek genoeg moest ik gelijk aan mijn eigen werk denken. Zelf werk ik ook in een winkel en op dat moment ging ik voor mezelf bedenken, waar ik me zou verstoppen als er iemand zo de winkel in kwam. ''Waar kan ik het beste gaan zitten, om niet vermoord te worden''
Best idioot, of juist niet... het heeft mij persoonlijk soms wel angstiger gemaakt!
Ook ik zal er Maandag bij stil staan.
Heel indringend de gebeurtenissen weergegeven en de gevolgen.
Duim taco
Verschrikkelijk, maar dat dossier komt na een tiental jaren wel boven water, als de gemoederen bedaard zijn zo werkt dat nu een maal.
Let wel veel mensen zeggen dagelijks, even een oogje dichtknijpen, daar hoort dit ook onder, misschien op minder ernstige momenten, maar daar begint het mee !
amai wat een heftig verhaal!
sterkte maandag en duim
Als ik naar die foto kijk van Tristan dan word ik nog triester. Tristan lijkt daar een lief kind te zijn. Ik heb ook zo'n foto van mijn zoon... Tristan flipte finaal en heeft onbeschrijflijk veel verdriet veroorzaakt ja... Toch gaat mijn hart ook uit naar de ouders van Tristan.
Nee, ik praat niets goed maar het psyche doet rare dingen en dat is op zich heel triest. Hij had goed geholpen moeten worden!
Sterkte gewenst aan alle mensen die ermee te maken hebben!
tjee is het al weer een jaar geleden ?
ik zal ook aan jullie denken maandag.
en het zoekraken van dat dossier, zoals velen denk ik ook dat dit niet zomaar kwijt is geraakt, dat ruikt naar een stinkende beerput, die eigenlijk nodig eens open getrokken moet worden.
Goed van je ons allemaal nog even hieraan te herinneren. Inderdaad, wat een schande nu weer met dat gekonkel, dat dossier weggemoffeld... ook dat nog. Juist dit 'zoekmaken'wijst op de diepte van het schuldgevoel over deze misser....