Vrede? Maak je niet druk!

Door Evboom gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Wat als ik nou een zei dat je niet hoeft te vechten?

Iedereen kent het, iedereen wilt het. Maar bijna iedereen is er sceptisch over.  Hoe kan het nu dat hetgene dat door iedereen gehoopt word, niet geloofd word? Er komt meer bij kijken dan liefdadigheid alleen. En geloof het of niet: ‘Voor vrede hoef je niet te vechten!’.

 

 

Waar haalt hij het toch?

Als we aan vrede denken hebben we allemaal een vrij algemeen beeld van een wereld waar niemand nog iemand kwaad doet. Waar we allen naar elkaar luisteren en niemand nog klaagt of zaagt. Laten we deze wereld  Utopia noemen om het makkelijker te maken.
 

Wat ik net heb verteld is waar. Voor vrede hoef je echt niet te vechten. Klinkt logisch voor sommigen, en onlogisch voor anderen. Logisch omdat er in een tijd van vrede ook niet gevochten word en je niemand kwaad doet. Maar ook weer niet. Hoe kan je anders vrede krijgen als je niet eerst alle boosdoeners het zwijgen oplegt? Als er mensen zijn die ‘slecht’ zijn dan moeten ze verwijderd worden. Wat op zich weer logisch klinkt.

Er is een ‘recept’ voor vrede. Ik ga niet zeggen dat ik het ken. En hoe het moet is ook onbekend. Anders zou het al gebeurt zijn natuurlijk. Maar neem nu de eerste stap als voorbeeld. Er zijn goede partijen en 

minder goede. Landen of mensen die kwaad in zin hebben en andere weer niet. Het zou de bedoeling moeten zijn dat iedereen overeenkomt. Er kunnen geschillen zijn, maar zonder dat er doden vallen. Hoe krijg je nu iedereen op  dezelfde lengte, zonder hen iets aan te doen? Want zo koppig als we zijn, er zal altijd wel een van de twee zijn die niet wilt buigen. De opperhand hebben.Als je hier even over nadenkt dan begrijp je wel de moeilijkheid van het probleem. Misschien als de leiders niet overtuigd kunnen worden, moeten we het probleem proberen zoeken bij de medemens. Maar net zoals de rest zijn zij ook koppig.

En we gaan verder...

Er zullen ook altijd verschillen zijn. Al is het in seksuele geaardheid, smaak van kledij, lengte, omvang,… En ik geloof dat zolang er verschillen zijn, er altijd wel een de voorkeur probeert te krijgen. Daar komt dan weer discriminatie van, en minderwaardigheid. Van het ene komt het andere en zo kunnen we bezig blijven. Of het mogelijk is om alles en iedereen op gelijke hoogte te brengen? Joost mag het weten.Nog een belangrijk detail: het verschil tussen de mensen zo ver krijgen, en brengen. Brengen betekend de mensen zelf kunnen sturen. Als iemand goed moet doen, dan moet hij/zij het ook echt willen. En krijgen daarentegen, betekend dat iets of iemand de mensen afstemt op iets. Verplichten als het ware. En ook simpelweg omdat in zo’n geval weer iemand de overhand probeert te krijgen.
Weet er toevallig ook iemand in welke worm vrede komt? Gebeurt het plotseling? Gebeurt het in kleine stappen waarbij iedereen stap per stap begripvol word? Of allemaal ineens tezamen?
En vriendelijk zijn lost ook niet alles op. Hoe zit het met prijzen? Met goederen, regels en wetten, kledij, haar,… Zoals ik al vernoemd heb: de verschillen.

Dus?

Enkelen van jullie kunnen hier al eens over nagedacht hebben. Degenen die het nog niet hebben gedaan, moeten daar nu misschien eens aan beginnen. Ik zal mijzelf herhalen: ik ben geen evangelist of zo. Mijn bedoeling is niet om jullie te doen besluiten of overtuigen. Je doet wat je past. Maar zoals de toestand er nu wereldwijd uitziet? 

Ik hoor je al zeggen: ‘Waarom moeite doen als ik alleen geen verschil kan maken?’. Of: ‘Dat de anderen eerst maar eens sorry zeggen.’. Het enige wat ik daarop kan zeggen heb ik niet zelf bedacht. Het bestaat volgens mij al decennia en passeerde  generaties.
                              ‘Als iedereen zo zou denken, dan geraken we nergens’

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Duidelijke boodschap!
Duim en fan erbij.