Legalize that shit...

Door Cor-verhoef gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Alles wat verboden is, is extra lekker. Dat zal menige tiener kunnen beamen.

Toen ik mijn eerste joint rookte in een theehuis in Alblasserdam -dat heette toen nog ‘theehuis’- weet ik niet waar ik nu stoonder van was, van die joint of van de spanning na het proeven van een verboden vrucht.

Nederland was het eerste land ter wereld dat overging tot het gedogen (de-criminaliseren) van marihuana. Landen als Spanje, Zwitserland en Portugal volgden later.

De VS schreeuwden moord en brand en voor veel Amerikanen is Nederland nog steeds een synoniem voor Sodom en Gomorra, waar prostitutie door de overheid aangemoedigd wordt en de zeldzame eerbare burgers die nog naar hun werk gaan, dagelijks moeten hink-stappen over de op het trottoir uitgespreide lichamen van uitgetelde junkies.

Gek genoeg bleek in de Hollandse nuchtere werkelijkheid het aantal blowers niet te stijgen en de gemiddelde leeftijd van heroine-verslaafden werd hoger, een indicatie dat er juist minder heroineverslaafden bijkwamen. Dit was het gevolg van de strikte scheiding tussen de gedoogde soft drugs, die inmiddels niet meer werden verkocht door straathandelaren, maar in koffie shops. Straathandelaren hadden vaak een heel arsenaal aan drugs in de aanbieding en door de opkomst van gelegaliseeerde koffie shops die uitsluitend weed verkochten, kwam Koos Koets niet meer zo snel in aanraking met de gevaarlijkere recreatie snoepjes zoals coke en heroine.

Wanneer je naar Amerika gaat kijken wordt het echt leuk met die drugs. Het land kampt met een gigantisch drugsprobleem, met name coke en crack. Daar lusten de Amerikanen wel pap van. Drieentwintig procent van de Amerikaanse gevangenispopulatie zit achter de tralies vanwege drugs-gerelateerde misdrijven, veelal louter en alleen bezit voor eigen gebruik. Tel daarbij op dat de VS het hoogste aantal gevangenen kent ter wereld.

Ten zuiden van de Verenigde Staten wordt de drugslol alleen nog maar groter. In Mexico zijn de afgelopen vier jaar niet minder dan 50.000 personen op een geweldadige manier om het leven gekomen gedurende de Mexicaanse “War on Drugs”. De Mexicaanse overheid heeft een grootschalige legertroepenmacht ingezet om de elkaar bestrijdende drugskartels, die vechten om de beste leverantie routes naar de VS, het hoofd te bieden.

Sinds het midden van de jaren tachtig hebben de VS twaalf miljard dollar uitgegeven aan de Amerikaanse versie van de “War on Drugs”, voornamelijk in de vorm van steun aan het Colombiaanse leger dat de handen vol heeft aan de bestrijding van de FARC, een revolutionaire groepering, die tot de nek in de narcoticahandel zou zitten om hun revolutie te financieren.

De twaalf miljard kostende “War on Drugs” heeft heel wat meer mensenlevens gekost dan het gebruik van drugs. Dat is de zure konklusie die de Amerikanen hebben getrokken. Als kapitalisten pur sang zouden ze toch ook tot de konklusie moeten komen dat wanneer de vraag afneemt ook het aanbod afneemt?

Het enige waar ze ooit mee op de proppen kwamen om de vraag in te dammen was “just say no”, een slogan uit de koker van Nancy Reagan, halverwege de jaren tachtig.

Mexico wordt, as we speak, verscheurd door het drugsgeweld, de oorlog om de meest lucratieve aanvoerroutes tussen de kartels onderling en het Mexicaanse leger.

Ik zeg, legaliseren die hap. Wereldwijd. Coke, heroine, crack, allemaal verkrijgbaar bij de 7-eleven voor iedereen boven de zeventien, net als alcohol. Uiteraard met een uitgebreide voorlichtingscampagne op scholen en in de media over de gevaren van drugsgebruik in het algemeen en alcohol en coke in het bijzonder.

Dat klinkt idioot, maar een contra-productieve drugsoorlog die niet te winnen valt, is nog veel idioter.

                  De Mexicaanse staten waar de drugsoorlog het felst is zijn roodgekleurd.. (Wikipedia)

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@arcade,

Helaas, ik rook al jaren geen wiet meer. Schiet niet op, dat spul.

@neerpenner,

dat is de trieste conclusie.

@Theun,

Drugs...ik bedoel, dank...;-)

@Aicha,

Ik denk dat voorlichting over de gevaren van drugs-dus ook alcohol-gebruik, onderdeel moet uitmaken van elk curriculum op elke school. Maar dingen verbieden drijft die dingen ondergronds, met alle narigheid van dien.
Verder denk ik dat het, net als alcohol, verkrijgbaar moet zijn op bepaalde verkooppunten.
Ik geloof werkelijk dat illegaliteit op veel jongeren een aantrekkingskracht heeft. Zodra het mag, is het niet meer interessant.

@snarbie,

Ik vraag me af of elke weekend-gebruiker die vet geld verdient in een een of andere marketingbaan, dat beseft. En zo ja, na een paar snuiven is dat besef waarschijnlijk naar de achtergrond geperst.
@Storm,

Wij denken hetzelfde.

Quote:

"@snarbie,

Ik vraag me af of elke weekend-gebruiker die vet geld verdient in een een of andere marketingbaan, dat beseft. En zo ja, na een paar snuiven is dat besef waarschijnlijk naar de achtergrond geperst."


En dat is precies wat ik bedoel!
@Snarbie,

Dat bedoel ik ook ;-)
Kenmerkend voor de drugsgebruiker, het gaat alleen om je eigen kortstondig genot. Dat het kopen en gebruiken van drugs criminaliteit in stand houdt, is schijnbaar niet interessant.
Drugs raken we niet kwijt. De natuur levert het namelijk. Om drugs echt kwijt te raken zul je de grondstoffen moeten aanpakken. Dat gaat nooit lukken dus! We kunnen enkel accepteren dat het bestaat. Een beter drugsbeleid kan daar aan helpen. Accepteren en toezicht houden op de verkoop en de controle op de kwaliteit zal daar aan bijdragen. Ook ik heb ideeen genoeg over een ander beleid, met name over de softdrugs ;-)