Ondernemerschap en de crisis

Door Gewoonieko gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het lijkt tegenwoordig bijna onmogelijk om een stuk tekst te lezen waarin niet het woord crisis -of een variant daarop- voorkomt. Maar hoe erg is het nu werkelijk? Mijn persoonlijk verhaal.

Als zelfstandige wordt je nogal hard geraakt door de crisis. Dit vertel ik niet om medelijden of medeleven op te wekken; dat is een feit. Zodra het consumenten vertrouwen zakt, zakken de uitgaven mee. Sommige branches voelen dit eerder dan andere, maar als de crisis maar lang genoeg duurt, en het CBS maar negatief genoeg cijfert, dan zullen uiteindelijk alle branches het effect merken.

Met een slaapspeciaalzaak zitten wij aan het front, om het maar zo uit te drukken. Een goed bed, of een nieuw bed, daarvan wordt de aanschaf gemakkelijk uitgesteld. Al enkele jaren staan de omzetten en de marges in de branche stevig onder druk.

 Vaak als je hierover praat wordt het met een korreltje zout genomen. Immers; je hebt net een compleet bed van laten we zeggen tweeduizend euro verkocht? Dus tweeduizend euro verdiend. Voor een uurtje praten, uitleg en een kopje koffie. Toch? De nettomarge  schommelt echter zo rond de 5%. Met andere woorden; de schone winst, dus na aftrek van alle kosten, op een bed van tweeduizend euro bedraagt ongeveer honderd gulden. Als je dit zo’n twintig keer per maand doet, dan heb je een goed salaris. Maar dan moet je dit wel twintig keer per maand doen. En daar zit in tijden van crisis nu net het probleem. Er komen minder klanten, de klanten die komen zijn heel erg aan het prijs-shoppen, en de klant die uiteindelijk beslist om bij jou te bestellen wil dan nog over de prijs onderhandelen. U begrijpt; er blijft niet veel over.

Als ik dan artikelen lees, onder andere op Xead, over mensen die hun baan verliezen en terug moeten naar 70% van hun inkomen en over hoe erg dit is dan erger ik mij daar in zekere zin aan. Als ik lees over vrijstellingen en regelingen dan wordt ik boos.
Boos en ergernis omdat ik als ondernemer daar niets mee kan. Voor een ondernemer gelden geen vrijstellingen, huurtoeslagen, of andere van dergelijke subsidies. Voor een ondernemer die het niet redt, geldt geen 70% van het laats verdiende salaris.
Nee, voor een ondernemer die het niet redt is er het faillissement bedacht, en daar uitvoortvloeiend de schuldsanering: eerst wordt alles van je afgenomen, maar dan ook werkelijk alles. Tot aan het speelgoed van je kinderen aan toe. Dit wordt op een veiling verkocht om toch nog zoveel mogelijk van de schulden te kunnen betalen. De rest van de schuld wordt dan betaald uit je uitkering. Per week heb je als gezin met twee kleine kinderen vijftig euro tot je beschikking om te voorzien in het levensonderhoud; eten, drinken, kleding, schoenen. Ter vergelijking; een volwassen vluchteling in een asielzoekerscentrum krijgt dit per persoon per week.

Dit strookt niet met mijn rechtvaardigheidsgevoel. Let wel; indien er sprake zou zijn van aantoonbaar verwijtbaar handelen lijkt me dat een andere verhaal. Maar het gaat mij in deze om de honderden, duizenden kleine zelfstandigen die slachtoffer dreigen te worden van een crisis die vooral door de media tussen onze oren wordt gestopt.
Hardwerkende mensen die altijd keurig btw hebben afgedragen, hun premies hebben betaald, wier enige fout het is geweest om in tijden van crisis niet op  te geven, maar door te vechten. Te vechten totdat het niet meer ging.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ondernemen is inderdaad meer risico nemen dan bij een baas in dienst gaan. Hopelijk kom je deze slechte tijden door.... sterkte
goed geschreven duim erbij
ik kan mij heel goed voorstellen dat ondernemen zijn in deze tijd niet zonder kop zorgen is, dus ik kan heel goed begrijpen wat je beschrijft.
ik hoop dat je blijft bestaan en deze crisis het hoofd kan bieden !
fan erbij en duim
goed geschreven
Voeg me bij mijn voorgangers.
Ik ben ook ondernemer. Het doet pijn, in je hart en in je portemonnee. Wij zitten in een business center met allerlei andere bedrijven. Sommigen daarvan gaan als een speer, dat zijn over het algemeen de bedrijven die aan Marketing doen maar andere gaan kapot. En dat is vreselijk. Meneer Marketing gaat naar een grotere ruimte en Meneer Reisjesman is kapot gegaan. Het is te hopen dat er gauw iets gaat gebeuren want anders ben ik bang dat er meer bedrijven het niet zullen redden.
Goed en intresant geschreven. Duim en fan.