Ik heb het nooit begrepen.

Door Diane gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Zolang ik mij zelf kan herinneren heb ik deze wereld nooit begrepen.

Zolang ik mij zelf kan herinneren heb ik deze wereld nooit begrepen. Mijn eerste buurjongen was een stotteraar, een hele lieve jongen waar ik graag mee buiten speelde. Ik heb nooit begrepen waarom deze jongen door de andere kinderen niet werd geaccepteerd. Ik heb nooit begrepen waarom het leuk was om hem te pesten, met zijn gestotter en heb nooit begrepen waarom het leuk was om die jongen nog verdrietiger te maken. Nu denk ik dat de anderen zijn verdriet en eenzaamheid niet zagen en hem niet begrepen.

Na een verhuizing naar een andere plaats, kwam ik op een nieuwe school en moest ik weer nieuwe vrienden maken. De eerste les was gymles en wij moesten wachten bij een gymzaal. Dan probeer je contact te leggen met je nieuwe klas genoten, ik heb nooit begrepen waarom er dan kinderen waren die meteen heel vijandig tegen over zo een nieuweling stonden. Iedere keer wanneer wij verhuisden maakte ik het zelfde mee, en wist ik dus dat de eerste week het moeilijkst was. Nu denk ik dat het komt dat veel mensen bang zijn voor verandering.

Op een moment in mijn leven kwam ik er achter dat er een groot gedeelte van de wereld honger en dorst had, en kwam ik er ook achter dat waar ik woonde een overvloed was. Ik heb nooit begrepen waarom wij de wc doorspoelde met kostbaar schoon drinkwater in plaats van dit schone drinkwater te delen met de dorstige. Zo heb ik ook nooit begrepen waarom er zoveel voedsel weg werd gegooid terwijl ook dit gedeeld zou kunnen worden met de hongerigen. Nu denk ik dat dit te duur is en de mens te egoïstisch en te lui is om dit te delen.

Dan zie ik gebeuren dat de boeren moeten groeien, meer dieren, meer akkers, alles moest meer en groter. Ik heb nooit begrepen waarom dit zo nodig moest, dieren worden als goederen behandeld terwijl ze ook pijn en verdriet voelen. Ze moeten in hun eigen stront liggen want buiten is geen ruimte meer voor ze. Massaal worden ze geslacht voor ons stukje vlees en massaal wordt er weg gegooid wat er te veel is. Graan word gemanipuleerd zodat het niet meer ziek wordt en meer verdraagzaam voor de chemische middelen, zodat er meer van de akkers komt en bergen worden weg gegooid om dat het te veel is. Ik heb de logica van dit fenomeen nooit begrepen.

Ik heb nooit begrepen waarom wij nog steeds op benzine rijden, waarom de aarde vervuild en kapot gemaakt wordt om dit zwarte goedje er uit te halen. Ik heb nooit begrepen waarom dit juist in die landen daar waar honger en dorst is gehaald moest worden. Terwijl er al lang geleden uitgevonden is hoe we op water kunnen rijden, of op olie uit planten. Nu denk ik dat de mensen in die landen niet geholpen werden met voedsel en drinkwater, zodat ze de kracht niet hadden om voor hun eigen leef omgeving op te komen, zodat waar wij wonen alles nog beter en nog rijker is dan nodig.

Ik heb nooit begrepen hoe het mogelijk is dat in de rijke landen waar maar steeds nieuwe en betere medicijnen gemaakt worden er steeds meer mensen ziek worden. De ziektes steeds enger en steeds dodelijker worden. Nu denk ik dat dit komt door dat alles te veel is. Te veel eten, te veel drinken, te veel olie, te veel chemicaliën, te veel luxe.

En waarom? Ik begrijp er niet zo heel veel van, maar ik denk omdat we nog meer en nog grotere auto`s willen hebben. Nog meer vlees en graan in de schappen in de nog grotere supermarkten. Nog meer geld willen verdienen voor nog mooiere en nog luxer vakantie in die prachtige nog grotere en nog meer luxe hotels in die nog armere en hongeriger landen die wel palmbomen hebben om onder te liggen, wat bij ons niet kan. Ik begrijp er nog steeds niets van.

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk artikel! Er is nog veel wat we nooit zullen begrijpen! D
Een woord bevestigt dit goede verhaal

WAAROM?
Intresant geschreven.