Armoede in Nederland

Door Niek-tweehuijsen gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Mensenrechten worden "potjes"

 

Beste vrienden,



Van allerlei kanten krijgen we e-mails van vrienden die schrijven dat ze de bezuinigingen, die met name mensen aan de "onderkant" van de samenleving treffen, niet meer begrijpen.


In actualiteitenrubriek Knevel en van den Brink van 8 juni 2011 kwam Mevrouw Hannie van Leeuwen, bestuurslid CDA, aan het woord. Ze vertelde dat, als ze binnen haar bestuur geen gehoor krijgt voor haar afkeer van het afwentelen van de bezuinigingen op de zwakste schouders, ze haar post in dat bestuur wil opgeven.

Mensen vertellen dat ze 50 euro per week of nog zelfs minder te besteden hebben voor eten, drinken, kleding,…. Hoe kunnen we ons tegen dit beleid kunnen verzetten, als het Hannie van Leeuwen binnen haar partij al niet lukt?

Een dame vertelde dat ze naar de "goedkope tandarts" ging.
- Hij heeft me al eens eerder te grazen genomen,… maar je zoekt toch verlichting ?
- Waar gaat u dan naartoe ?
- Naar de "Ploef", het café om de hoek. Die tandarts komt met zijn koffertje en daar zitten alle tangen in. Denk maar niet dat ik de enige ben. Voor tien, twintig Euro trekt hij je kiezen. Ik kan niet meer tegen die pijn, je moet toch wat. Ik heb liever een gewone ontsteking, dan er een onder mijn kiezen.

Bij de familie "x" staan grote halfvolle zakken op het platje.
- Die is voor blikjes, die voor lege flessen, die andere voor ongesorteerd,... 's avonds de straten langs, ja wat wil je, het brengt best wel wat op. Soms vind je nog wel eens wat anders, laatst nog een handdoek en een broek. Die broek is wel voor 's nachts hoor, als ik in de wijk ga struinen.

Zijn wij als land echt niet meer in staat om de mensen de bestaanszekerheden te bieden, welke hen in staat stellen om zich te ontwikkelen en om een gelukkig leven te leiden?

Deze golf van bezuinigingen lijkt voor de mensen die ik ken en die in armoede leven, op een aanval van buitenaardse wezens. Zij worden overdonderd door een ongrijpbare macht, die hen met alle mogelijke zaken confronteert, waarop ze niet zijn voorbereid. Een aantal van hen komen er nog tegen in opstand, maar de meesten geven het op en zetten de knop op overleven.

 

Een moeder vertelde: "Voor de voedselbank hoef ik me niet meer te schamen, er gaan zoveel mensen naar toe. Maar dat ik zonder de voedselbank mijn kinderen niet te eten kan geven hoeft niemand te weten."

 

Een vader: “Ik heb rust nodig, ik wordt gek van dat knokken met die instanties. Ze zijn er om me uit te leggen waar ze zelf ook niet meer in geloven.”

 

Waar krijgen de mensen aan de "onderkant van de samenleving" mee te maken? We lezen, zien en horen het.


Kortingen in het zorgstelsel met verhoging van ziektekostenpremies en het uitkleden van voorzieningen. Ontslagen in het speciaal onderwijs. Sluiting of krimp bij de sociale werkplaatsen. Korting op de uitkeringen (sneller in de bijstand. Kortingen op de leer- werkplaatsen. Kortingen op inkomen van ouders met thuiswonende verdienende kinderen onder de 27 jaar. Het mes gaat in de kinderopvangregeling en in de kindertoeslagregeling, de eigen bijdrage psychische hulp gaat omhoog, eigen bijdrage geneesmiddelen gaat omhoog,... Duizenden UWV werkers worden weggesaneerd, omdat alles is op internet is te vinden.

 

Het decentraliseren van voorzieningen van de overheid naar de gemeenten komt neer op het wegvallen van voorzieningen, zoals clubhuizen en bibliotheken waarvan velen in de achterstandswijken.

 

Wie er nog meer bezuinigingen weet, mag het zeggen.

 

Is dit alles nodig om de overheidsfinanciën op orde te krijgen? Is het de consequentie van het niet meer kunnen uitgeven door de overheid dan wat er binnenkomt? Is het sparen voor een ongewisse toekomst i.v.m. vergrijzing, voor het kopen van straaljagers, voor het steunen van zwakke broeders in de Eurozone, voor de oplopende kosten in de zorg, voor het wegwerken van de klappen op de financiële markten?

Als het werkelijk noodzakelijk is om offers te brengen, waarom moeten sommigen hier in relatieve zin, meer dan anderen, onder gebukt moeten gaan?


Voorbeeld uit het rapport: Armoede signalement 2010 van het Centraal Bureau voor de Statistiek.


De hantering van de beleidsmatige inkomensgrens laat zien, dat 875.000 mensen (5,6%) in 2009 onder deze armoedegrens leefden, van wie 210.000 (1,5% van de totale bevolking) al ten minste vier jaar achtereen.”

Deze cijfers laten zien dat een flink aantal mensen het al heel lang niet meer kunnen rooien. Ze leven al jaren onder de armoedegrens. Hoe kunnen deze mensen nog meer offers voor weer een nieuwe bezuinigingsronde opbrengen? Deze mensen weten niet meer van welke “bijzondere potjes” ze nog gebruik kunnen maken. Hun Mensenrechten zijn potjes geworden.

 

Het zijn deze mensen die vertellen dat de administratie en de hulpverlening hen zelfs nog armer maakt."Ik heb er gewoon geen tijd meer voor", vertelde een vader.

Het Vierde Wereld Forum in Wijhe is op zaterdag 11 juni op het ontmoetingscentrum ’t Zwervel gehouden en heeft weer heel veel mensen die langdurig in armoede verkeren en hun vrienden bij elkaar gebracht. Zij stelden zich moedig de vraag; “Wat kan ik zelf veranderen ?”

 

Niet opgeven natuurlijk. Blijven knokken voor de kinderen. Vrienden maken, elkaar bij de les houden, elkaar opvangen. Niet verslappen en bewust blijven. Je verzetten.

 

Hoe kunnen we werken aan een brede maatschappelijke stroming tegen armoede en uitsluiting? 

 

We hebben niet te maken met politici van een vreemde buitenaardse macht. Zij zijn toch ook mensen van vlees en bloed en we kiezen hen toch zelf. Ze moeten begrijpen dat je je kiezen niet in een bar moet hoeven te laten trekken of op je zoon moet wachten voor brood tegen het einde van de maand. Er moet duidelijk te maken zijn dat het onwaardig is dat burgers langdurig afhankelijk zijn van de voedselbank en dat in een waardige samenleving de burgers elkaar kennen, om elkaar geven, voor elkaar opkomen en beschermen.

 

 

Niek Tweehuijsen

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Top dat je er aandacht voor vraagt vreselijk !We kunnen onze ogen er niet voor sluiten.Al doer Den Haag dat wel.duim en fan.
Het is toch van de zotte dat er in een westers land nog armoede bestaat.
Ben het helemaal eens met Aahh. En wat Valentijn zegt, helaas is het zo dat in het leven geroepen voorzieningen zijn teruggedraaid mede doordat er misbruik van werd gemaakt.
Enige oplossing is verzet en de richting is socialisme.
Er zou toch een moment van bezinning moeten komen waarop een politicus of andere invloedrijke persoon eens echt de noodklok luid. Laten we omzien naar elkaar en waar nodig helpen. Goed artikel, duidelijk en bondig weergegeven.
wat een goed en tot nadenken stemmend artikel!
Soms denk ik wel eens wat is er van het welvarende Nederland overgebleven. Er leven meer mensen in armoede, dan de officile cijfers aangeven. Er is veel stille armoede. Mensen die niet voor zichzelf op kunnen komen, die niet weten waar ze moeten aankloppen. Mensen die zich bovendien schamen voor hun armoede. En ondertussen worden die groepen nog meer gepakt. Er wordt overal en op alles bezuinigd. Onze zorg, waar Nederland jaren geleden nog zo trots op was, is helemaal uitgekleed. En wie wordt weer hjet hardst getroffen, juist de kleine man die het al zo moeilijk heeft. Goed artikel, we kunnen hier niet genoeg bij stilstaan. Oplossen kunnen we het ook niet, hoogstens in e naaste omgeving eens iets doen voor de ander, die het moeilijk/minder heeft.