Mensenrechten worden potjes - armoede in Nederland

Door Niek-tweehuijsen gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Het zijn deze mensen die vertellen dat de administratie en de hulpverlening hen zelfs nog armer maakt. "Ik heb er gewoon geen tijd meer voor", vertelde een vader.

Beste vrienden,

Van allerlei kanten krijg ik e-mails of heb ik gesprekken met mensen die kwaad zijn over hoe er wordt bezuinigd. Ze weten aan wie ze het schrijven, ik ben ook kwaad, maar voel me ook machteloos.

In hun mails schrijven vrienden dat ze het zich niet voor kunnen stellen wat er door de regering bedacht wordt voor mensen aan de "onderkant" van de samenleving. Ze zien niet hoe ze invloed uit kunnen oefenen om te voorkomen dat deze mensen nog meer in de verdrukking komen.

In de televisie-uitzending waarin Andries Knevel en Tijs van den Brink gasten ontvangen uit de actualiteit kwam op 8 juni 2011 Mevrouw Hannie van Leeuwen, bestuurslid CDA, aan het woord. Zij vertelde dat het zo rechtvaardig mogelijk verdelen van de lasten bij de geplande bezuinigingen niet gebeurt. Ze zei ook dat, als ze binnen haar bestuur geen gehoor krijgt voor haar afkeer van het afwentelen van de bezuinigingen op de zwakste schouders, ze haar post in dat bestuur wil opgeven. Voor het op de barricades actie voeren voelt ze zich niet sterk genoeg. Deze machtige dame wil zelfs haar post in het CDA bestuur opgeven, omdat ze alleen nog hiermee kan dreigen om haar overtuiging, van wat zij rechtvaardig vindt, kracht bij te zetten.

***
Een paar persoonlijke ervaringen:
Nadat ik een week tevoren contact had opgenomen, kreeg ik gisteren een telefoontje terug van het Algemeen Maatschappelijk Werk. Een vriendelijke dame vertelde me dat ze in deze "zaak" snel konden handelen, omdat er geen wachtlijsten waren. Ik zou over drie tot vier weken weer opgebeld worden om een afspraak te maken voor een intake.
- En na die intake ? 
- Dan moeten we gaan kijken wie daar verder bij ons mee aan de slag kan gaan, maar dat vraagt niet zo heel erg veel tijd.

Ik zie heel wat om me heen hier in de wijk. Mensen vertellen me dat ze 50 euro per week of nog minder te besteden hebben voor eten, drinken en kleding. Ze vertellen dat ze geen kant meer op kunnen en ik heb sommigen van hen in korte tijd zien verslonzen. Als ik hun problemen aanhoor voel ik me absoluut machteloos en heb geen idee waar verlichting in hun bestaan vandaan zou moeten komen. Hoe zou ik me tegen het beleid moeten verzetten ? Als het Hannie van Leeuwen al niet lukt, noch de oppositie, wie ben ik dan!

Een dame vertelde me dat ze naar de "goedkope tandarts" ging.
- Hij heeft me al eens eerder te grazen genomen,… maar je zoekt toch verlichting ?
- Waar gaat u dan naartoe ?
- Naar de "Ploef", het café om de hoek. Die tandarts komt met zijn koffertje en daar zitten alle tangen in. Denk maar niet dat ik de enige ben. Voor tien, twintig Euro trekt hij je kiezen. Ik kan niet meer tegen die pijn, je moet toch wat. Ik heb liever een gewone ontsteking, dan er een onder mijn kiezen.

Bij de familie "x" staan grote halfvolle zakken op het platje.
- Die is voor blikjes, die voor lege flessen, die andere voor ongesorteerd,... 's avonds de straten langs, ja wat wil je, het brengt best wel wat op. Soms vind je nog wel eens wat anders, laatst nog een handdoek en een broek. Die broek is wel voor 's nachts hoor, als ik in de wijk ga struinen.
- Moet je koffie?
- Lekker.

***


Ik stel me een aantal vragen:

Zijn we als land echt niet meer in staat om de mensen die in armoede leven, de meest basale bestaanszekerheden te bieden, welke hen in staat stellen om zich te ontwikkelen en om een gelukkig leven te leiden?
Is er een maatschappelijk beweging die er werkelijk toe doet en die onze politieke leiders kan dwingen andere keuzes tegen armoede te maken?

Is er een maatschappelijk draagvlak voor zo’n beweging tegen armoede, hoe maak je die sterk en hoe moet die haar ongenoegen op een constructieve manier uiten ?

Deze golf van bezuinigingen lijkt voor de mensen die ik ken en die in armoede leven, op een aanval van buitenaardse wezens. Zij worden overdonderd door een ongrijpbare macht, die hen met alle mogelijke zaken confronteert, waarop ze niet zijn voorbereid. Voor ze zich kunnen bezinnen is er alweer een andere "aanval" op een ander gebied dat belangrijk in hun leven is. Een aantal van hen komen nog in opstand, maar de meesten geven het verzet op en zetten de knop op overleven.

Een moeder vertelde me: "Voor de voedselbank hoef ik me niet meer te schamen, er gaan zoveel mensen naar toe. Maar dat ik zonder de voedselbank mijn kinderen niet te eten kan geven hoeft niemand te weten."

Een vader: “Ik heb rust nodig, ik wordt gek van dat knokken met die instanties. Ze zijn er om me uit te leggen waar ze zelf ook niet meer in geloven.”

Waar krijgen de mensen aan de "onderkant van de samenleving" mee te maken als dit allemaal echt te gebeuren staat? We lezen, zien en horen het.
Kortingen in het zorgstelsel met verhoging van ziektekostenpremies en het uitkleden van voorzieningen, ontslagen in het speciaal onderwijs, sluiting of krimp bij de sociale werkplaatsen, korting op de uitkeringen (sneller in de bijstand), in de werkvoorziening bijvoorbeeld de kortingen op de leer- werkplaatsen, kortingen op ouders met thuiswonende verdienende kinderen onder de 27 jaar. 6000 UWV werkers worden weggesaneerd, dit zijn werkers die mensen nu nog trachten wegwijs te maken in wat een ongelofelijk doolhof is (Je kunt alles op internet vinden is het idee), het decentraliseren van voorzieningen van de overheid naar de gemeenten waar ze geen geld voor zeggen te hebben en wat dus het ronduit uithollen van voorzieningen betekent, het sluiten van clubhuizen en bibliotheken (en nog de meesten, bv. hier in den Haag, in de achterstandswijken), het mes gaat in de kinderopvangregeling en in de kindertoeslagregeling, de eigen bijdrage psychische hulp gaat omhoog, eigen bijdrage geneesmiddelen gaat omhoog,... wie er nog meer bezuinigingen kent mag het zeggen.

Is dit alles nodig om de overheidsfinanciën op orde te krijgen? Is dit de consequentie van het niet meer kunnen uitgeven door de overheid dan wat er binnenkomt ? Is dit het sparen voor een ongewisse toekomst i.v.m. vergrijzing, voor het kopen van straaljagers, voor het steunen van zwakke broeders in de Eurozone, voor de oplopende kosten in de zorg, voor het wegwerken van de klappen op de financiële markten, etc.? Is het werkelijk zo dat de afgelopen jaren de bomen tot in de hemel groeiden en dat er nog wel rek zit in wat de mensen aan offers kunnen opbrengen?

Als het werkelijk noodzakelijk is om offers te brengen, is het dan zo dat sommigen hier meer dan anderen onder gebukt moeten gaan ? Voor wie zijn die offers, in relatieve zin, het grootst ?

We horen nauwelijks meer spreken over inkomens plaatjes, maar diverse onderzoeksinstellingen van de overheid spreken in hun onderzoeken over de verarming binnen de Nederlandse samenleving. 

Voorbeeld uit het rapport: Armoede signalement 2010 van het Centraal Bureau voor de Statistiek.

- Groei in 2009 van het aantal arme huishoudens. Ook de groep die langdurig in armoede verkeert groeide, net als dat het aandeel kinderen dat opgroeide in een huishouden onder de armoedegrens weer groter is geworden.

- Van de 6,9 miljoen huishoudens hebben er bijna 500.000 (7%) een inkomen onder de beleidsmatige inkomens grens. In 2008 was dat 6,4%.
De kwetsbare positie van kinderen verbeterde na 2000, maar in 2009 werd volgens alle grenzen het aandeel kinderen dat opgroeide in een huishouden onder de armoedegrens weer groter, in lijn met de algemene trend.

Stijging van het aantal personen met kans op armoede:

De 531.000 huishoudens met een laag inkomen bestonden gemiddeld uit twee personen. In 2009 moesten dus bijna 1,1 miljoen mensen (6,9% van de bevolking) van een laag inkomen rondkomen. Ten opzichte van 2008 kwam dit neer op een stijging met 41.000 mensen. Het aantal personen dat ten minste vier jaar achtereen tot de bevolking met een laag inkomen behoorde, lag in 2009 met 328.000 (2,3% van de bevolking) licht boven het niveau van het jaar daarvoor.

De hantering van de beleidsmatige inkomensgrens laat zien dat 875.000 mensen (5,6%) in 2009 onder deze armoedegrens leefden, van wie 210.000 (1,5% van de totale bevolking) al ten minste vier jaar achtereen.

De laatste vaststelling dat 875.000 mensen in 2009 onder de armoedegrens leven van wie 210.000 al ten minste vier jaren achtereen, geeft ons het aantal mensen waarvan we met zekerheid kunnen vaststellen dat ze de offers die nu gevraagd worden, al heel lang niet meer op konden brengen. Deze mensen leven dus al jaren onder de armoede grens. Het zijn de mensen die de weg nu al totaal kwijt zijn en die absoluut niet meer weten van welke “bijzondere potjes” ze nog gebruik kunnen maken. Mensenrechten zijn potjes geworden.

Het zijn deze mensen die vertellen dat de administratie en de hulpverlening hen zelfs nog armer maakt."Ik heb er gewoon geen tijd meer voor", vertelde een vader.

Het Vierde Wereld Forum wordt op zaterdag 11 juni op het ontmoetingscentrum ’t Zwervel in Wijhe gehouden en brengt mensen die langdurig in armoede verkeren en hun vrienden bij elkaar. Zij stellen zich moedig de vraag; “Wat kan ik zelf veranderen ?”

Niet opgeven natuurlijk. Blijven knokken voor de kinderen. Vrienden maken, elkaar bij de les houden, elkaar opvangen. Niet verslappen en bewust blijven. Je verzetten. Werken aan die brede maatschappelijke stroming tegen armoede en uitsluiting. Aansluiting vinden met die duizenden over de hele Wereld die in Noord-Afrika, Spanje en ga maar door, de straat op gaan en in vreedzaam verzet laten zien dat we met velen zijn. 

We hebben niet te maken met politici van een vreemde buitenaardse macht, zij zijn toch ook mensen van vlees en bloed en we kiezen hen toch zelf. Ze moeten leren begrijpen dat je je kiezen niet in een bar moet hoeven te laten trekken of op je zoon moet wachten voor brood tegen het einde van de maand, dat het een samenleving onwaardig is dat haar burgers afhankelijk zijn van de voedselbank. Dat de sociale werkplaatsen echt sociaal zijn. Dat in een toffe samenleving de burgers elkaar kennen, om elkaar geven en voor elkaar opkomen.

Wie schrijft er met mij een brief aan Hannie van Leeuwen en aan anderen die we willen steunen of aanspreken?

Groeten,

Niek Tweehuijsen

Volontair ATD-Vierde Wereld, landelijke coördinatie

niektwee@yahoo.com

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De armen worden steeds armer en de graaiers pikken steeds meer geld binnen.
Als het fout gaat zo als nu zijn het de armen die het toch gewend zijn de klos die mogen het geld wat Europa te kort komt ophoesten.
Goed geschreven verhaal.
Daarom een DUIM en een FAN er bij.

DRIMPELS.
Ik lees dit nu pas maar vind het heel indrukwekkend!
Mooi werk! Gewoon lid worden van het Xead (schaduw) kabinet!

http://www.xead.nl/het-xead--schaduw-kabinet-deel-1

Duim trouwens!