De Boeddhist en de Bmw

Door Cor-verhoef gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Vanmorgen vroeg liep ik naar de receptie om te kijken of er post voor ons was. De post voor alle bewoners van het apartementen complex ligt op volgorde van binnenkomst in een plastic postmandje. Geen brievenbussen hier en dus ook geen post notariele discretie.

Zo kwam ik er dus achter dat talloze huishoudens die onze lang niet onaardige flat bewonen, tot aan hun oogballen in de schulden zitten.

Holy fuck: Enveloppen met de logo’s van Visa, Mastercard, Diner’s Club, Amex, nog meer Amex, Incasso bureaus, Tops Retail, Toyota, Simm’s Finance Systems, Honda, Tesco Lotus Retail, nog meer Visa, Money Gram, Easy Pay, Easy Access, honderden envelloppen van financierings maatschappijen, automerken, incasso bureaus en andere witteboorden loan sharks…

Ik ben mijn camera gaan halen om een paar kiekjes te schieten van de auto’s die geparkeerd stonden op het parkeer terrein.

Die parkeerplaats staat op zondag doorgaans vol met fonkelnieuw Japans aankomend schroot, Amerikaanse Chevy’s en hier en daar een BMW en een Benz. De ene patsbak nog nieuwer dan de andere. Thais ruilen hun auto na een jaar meestal in tegen een spliksplinternieuw model.

Ik heb een tijdje terug toen ik niets anders om handen had, eens uitgerekend wat zo’n auto nu werkelijk kost.

Een beetje auto kost nieuw al gauw een miljoen baht. ( 25000 euro) Dan hebben we het over een Toyota. Van dat geld neem ik onbekommerd zeventien jaar taxi’s en taxi-motorfietsen naar mijn werk, naar vrienden, kortom overal waar ik maar wezen wil. Voor intercity trips neem ik voor datzelfde geld de bus of het vliegtuig.

De prijs van een nieuwe auto ligt in Thailand ongeveer net zo hoog als in Nederland. Waarom in godsnaam een auto?

De status gevoeligheid van de Thais grenst aan het absurde. En dat is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk in een land waar Boeddhisme de staatsgodsdienst is en Boeddha zijn volgelingen altijd op het hart gedrukt heeft dat begeerte de bron van alle ellende is. 

                           Dit is geen BMW (die was niet thuis) maar een Nissan van 35000 Euri's

 De meeste bewoners van onze flat zijn twintigers en jonge dertigers, die aan het begin van de carriere staan die zij vandaag de dag voor ogen hebben. Ze verdienen meestal een salaris tussen de 600 en 800 euro per maand en zijn betrekkelijk hoog opgeleid. Hun kamer in onze flat waarin ze bivakeren, daar kun je je kont niet in keren, omdat daar ook nog eens een beest van een tweepersoons bed staat geparkeerd.

De meeste wooneenheden bestaan uit 1 kamer. Wij bewonen een 2-kamer apt. Ik moet er niet aan denken om mijn bed in de woonkamer te hebben.

Aan de enveloppenmand bij de receptie te oordelen kopen ze alles op afbetaling en zijn dus loonslaven pur sang. Het comfort van de Toyota, doet ze dagelijks, wanneer ze in de file staan, die onaangename gedachte even vergeten, het feit dat de auto van de bank is en niet van hen, gemakshalve maar even wegwuivend.

Bedrijven hebben natuurlijk niets liever dan werknemers met een enorme schuldenlast op hun iele schouders. Die zijn meegaand en zullen het niet in hun hoofd halen om hun middelvinger op te steken naar hun office manager wanneer die ‘vraagt’ om dit weekend door te werken. Ontslag zou een ramp betekenen en vroege promotie is van levensbelang. “Bend over and take it like a man!”

De vriendelijke medebewoners van ons apartement, zijn allemaal genaaid. En ze vinden het niet erg, want ze zijn immers allemaal genaaid en gedeelde smart is halve smart…

Foto’s: Cor "Cartier Bresson" Verhoef

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@Ingrid,

Het is inderdaad een beetje triest. Het tonen van je blinki blinki is hier een nationale sport onder hen die iets bezitten. Vreemd genoeg lachen de armere Thais veel vaker en hartelijker dan hun 'middle-class-counterparts. Of misschien is dat eigenlijk niet zo vreemd. Mijn goede vader zei altijd; "bezit van de zaak is het eind van 't vermaak". En daar houd ik mij aan. ;-)
Beetje triest Cor, die absurde status gevoeligheid. Is natuurlijk overal maar misschien zijn bepaalde bevolkingsgroepen gevoeliger daarvoor? Mooi verhaal in ieder geval.
@Babbelaarster,

Ik kwam op het idee na het lezen van een artikel van Weltevree met een dergelijk thema.
interessant om te lezen, en je schrijft het goed op. Leuk om door jouw ogen mee te kijken daar... ;) Duim
@archade,

'Ochtendmens' I pressume. Ik ook ;-)

@Huubdesiree

Dank je Huub

@Aicha,

Gek is dat he, dat je bed in de woonkamer zo'n deerniswekkende droefheid opwekt.

@Theun

Met alle plezier.
Begeerte de bron van alle ellende, zei Boeddha? Zou je inderdaad niet zeggen als je die foto's zo ziet... (Wat zijn jullie allemaal vroeg op! Ik vond mezelf al goed bezig door om half 8 mn bedje uit te rollen:) )
@Rose,

Ik was pas 8 uur op -vandaag een feestdag, Maha Buchsa Day- maar het is hier 6 uur later dan bij jullie, dusik heb een voorsprong.