Wie kun je nog vertrouwen als je in een kwetsbare situatie zit?

Door Zowiezo gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik zit op dit moment in een moeilijke positie. Dat maakt me kwetsbaar. Helaas zijn er altijd mensen die hier misbruik van maken. Als gieren vliegen zij boven je hoofd. Mijn vertrouwen in de mens, en dan vooral de mannelijke variant, heeft weer eens een optater gekregen.

Op dit moment kan ik mijn eigen broek niet ophouden

Bijna drie jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd. Zo simpel als dit klinkt was het niet. Mijn baas was al tijden erg ontevreden over mijn manier van werken. Ik kon niet meer tegen het zwaard van Damocles dat constant boven mijn hoofd bungelde en ik hakte zelf de knoop door. Bovendien was mijn vader erg ziek en op deze manier kon ik vaker bij hem zijn. Toen mijn vader overleden was en het na enige tijd weer beter met me ging sloeg ik aan het solliciteren. Als snel bleek dat geen bedrijf op mij zat te wachten. Ik was te oud, mijn c.v. sloot niet goed aan, ik was te laag opgeleid of juist weer te hoog. Afijn het lukte niet en er gebeurde iets dat ik nooit voor mogelijk had gehouden: ik belandde in de bijstand. Als je in de bijstand zit is het enorm moeilijk om er uit te komen. Maar... hulp was onderweg.

Ja, er was iemand die me wilde helpen

 

Een zakenman die een cooperatie voor zzp'ers had vond mijn c.v. wel mooi. Bovendien was hij erg onder de indruk van mijn schrijftalent. Gedurende een aantal maanden zou hij mij belangeloos op weg helpen. Via hem kreeg ik een website en visitekaartjes. Hij leerde me hoe ik kon netwerken. Hij zag het helemaal met me zitten. Hij gaf me weer hoop en zelfvertrouwen. Ik was niet de enige uitverkorene. Er waren nog een aantal vrouwen in de bijstand die hij er eigenhandig uit zou trekken. Waar vind je dat soort mensen nog, hij verdiende in mijn ogen een lindje, een erehaag, een medaille.

Mijn Don Quichot, mijn moderne held

Mijn helpende zakenman, hij noemde zich een troubleshoter, laat ik hem voor het gemak Rob V. noemen, kwam op voor vrouwen die tijdelijk zelf niet in staat waren hun situatie te verbeteren. Om fris en energiek van slag te gaan moest er eerst een flinke hoeveelheid persoonlijke shit worden opgeruimd. Want ik voelde me als een drenkeling zonder zwemdiploma, een verdwaalde ziel zonder water in de woestijn. Rob was mijn kompas. Ik vertrouwde hem blind. En dat had ik beter niet kunnen doen, maar dat wist ik toen nog niet.

Een soort van Jomanda, maar dan zonder jurk

Twee zaterdagen kwam hij bij me thuis. Via NLP en NEI zou hij me weer geestelijk gezond maken. Niets zou een glansrijke carriere daarna in de weg staan. Handen werden opgelegd, er werd geknipt met vingers, ik werd naar vorige levens gebracht. Ik vond dat ik mijn helper volledig in vertouwen moest nemen en ik vertelde hem mijn problemen, geheimen en zwakke plekkern. Helaas hielpen de behandelingen bij mij niet. Dat was hem nog nooit gebeurd. Volgens Rob had ik niet hard genoeg meegewerkt of kwam het simpelweg omdat ik een blok beton was. Een dood paard waar je aan kon trekken wat je wilde zonder effect. Wat voelde ik me hier schuldig over.

Verliefd

En toen vertelde Rob mij iets waar ik enorm van schrok. Hij was verliefd op me geworden op een manier die hij sinds zijn tienerjaren niet meer had meegemaakt. Hij was 53 en had al lange tijd een vriendin die vele jaren ouder was dan hij. Zij had hem ooit geholpen toen hij grote financiele problemen had en hij was afhankelijk van haar. Zij was ziek en hij hield erg veel van haar en zou haar nooit verlaten. Een sexuele relatie met mij zou hij echter zeker niet uit de weggaan, eventueel zou het alleen bij zoenen kunnen blijven. Ik nam dit alles voor kennisgeving aan. Verliefd worden, het kan nu eenmaal de beste gebeuren. Ik voelde op dit gebied niets, maar dan ook niets, voor Rob en dat vertelde ik hem. Hij vond het jammer maar kon hier mee leven.

En toen viel het kwartje

Rob had de gewoonte mij dagelijks te bellen, nazorg noemde hij dat. Maar hij deed dit ook om wat meer structuur in mijn leven te brengen zodat ik bijvoorbeeld niet stiekem weer terug naar bed zou gaan 's morgens. Soms kreeg ik zo van hem op mijn donder dat ik me afvroeg in hoeverre dit verantwoord was. Ik had hem tenslotte verteld hoe slecht het met me ging. Ik sprak hem op zijn gedrag aan en hij vertelde me dat dit kwam omdat hij zo met me begaan was. Hij wilde me zo graag uit de ellende halen dat hij zichzelf erop betrapte dat hij soms te hard tegen me aantrapte. Maar het was goed bedoeld en voor mijn eigen bestwil, hij wilde me wakker maken. Ik liet het bezinken en sliep er een nacht over. En toen viel het kwartje.

 

Was ik de enige of waren er meer slachtoffers?

Opeens vroeg ik me af of ik de enige vrouw was op wie hij verliefd was. Hoe schoon was zijn hulp eigenlijk? Ik besloot de stoute schoenen aan te doen en een aantal vrouwen die ook hulp van hem kregen te benaderen. De reacties logen er niet om. De eerste vrouw die ik schreef vertelde me dat Rob ook voor haar gevoelens had die hij sinds zijn zeventiende niet meer had gekend. Ik schreef een andere vrouw aan. Zij zat niet in de  bijstand maar in een nog moeilijkere situatie. Ze was vers uit Suriname en als zij een aantal zaakjes binnen korte tijd niet op orde kon krijgen moest ze het land weer uit. Een lang verhaal kort: Rob hielp haar en zij heeft met Rob het bed gedeeld en voelde zich na mijn verhaal ontzettend vies en gebruikt. Met zijn gladde tong en fraaie beloftes was ze in de val gelokt. Ze had de kikker gekust en meer. Een prins was hij niet geworden, in onze ogen was hij een zielig hoopje onmens.

Er zou zelfs sprake zijn van een liefdesbaby

Maar het leed hield niet op. Ik kwam er achter dat er nog een vrouw in zijn mooie verhalen was getrapt en in zijn bed was gestapt. Niet veel later bleek er nog een mevrouw te zijn die overstag was gegaan. Zij had zelfs net een baby gekregen en het zou zo maar kunnen dat Rob de vader was. Ik wilde met een aantal vrouwen samen komen om een gezamelijke aangifte voor te bereiden. Ik kreeg hier toch een beetje een loverboy affaire gevoel bij. Een loverboy op leeftijd met meerderjarige slachtoffers, een wolf kan tenslotte kiezen uit vele schaapskleren. Samen stonden we sterk en zouden we een eind maken aan zijn fratsen.

Komt deze Don Quichot die meer een Don Juan is ooit ten val?

Zover is het nooit gekomen. Eén voor één trokken de vrouwen zich terug. Ik vermoed dat Rob ze onder druk heeft gezet. Wellicht was er ook sprake van schaamte. Want het is tenslotte allemaal ook nog al wat. Als Rob niet gebonden was, als hij niet zo dik was geweest dan was ik er misschien ook wel ingetrapt. Soms is het goed om kieskeurig te zijn. Ondertussen kan hij nu gewoon doorgaan met zijn vieze praktijkjes. Ik hoop dat hij, net als de echte Jomanda, eens ten val komt.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goed om dit bedrog aan te kaarten. van mij mag je z'n hele identiteit ook nog onthullen. staat ie er helemaal mooi op!
Mooi geschreven.
Ja, mijn zoon kwam net uit school vandaar. Inmiddels is mijn verhaal af. Zie het als een cliffhanger :)
Het verhaal stopt midden in een zin, foutje? Jammer, was benieuwd hoe het verder gaat!