Hairextensions: niet alleen je haardos neemt toe. Je zelfvertrouwen ook!

Door Zowiezo gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Als je geboren bent met dun haar is er maar één redding, de schaar. Of toch niet? Graag deel ik mijn ervaring met hairextensions met je.

 

Een slecht begin

Volgens mijn moeder duurde het minstens anderhalf jaar voordat de eerste haren op mijn bolletje verschenen. Het schijnt zo te zijn dat late haargroei duidt op een toekomstige volle bos. Misschien is dit een fabel, misschien ben ik de uitzondering die nodig is om de regel bevestigd te krijgen. Hoe dan ook, tegen de tijd dat ik naar de kleuterschool ging was ik me bewust van mijn dunne bosje.

Langharig tuig

Het meisje naast wie ik op de kleuterschool zat heette Cora. Zij was door de haargoden of haar ouders royaal bedeeld. Ik hoopte door met haar op te trekken als het ware besmet te worden en ook mooi haar te krijgen. Cora wilde mijn vriendin niet zijn en ging naast iemand anders zitten. Ik moest een andere truc verzinnen en hing uren op mijn hoofd, sliep met een hoofd vol babyolie en borstelde mijn haar minimaal duizend slagen per dag. Ik liet mijn sliertjes zelfs een keer geheel afscheren. Men had mij verteld dat je haar dan dubbel zo dik terugkomt. Het bleek een fabeltje te zijn.

Middelbare school, middelmatig haar

Op de middelbare school verschool ik mijn haar in een staart of onder een dikke sjaal. Soms wenste ik dat ik moslima was. Dan had ik legaal een hoofddoekje kunnen dragen. Voor kort haar had ik een te rond gezicht. Ik hoopte dat er een haarverdikkingsmiddel op de markt zou komen. Dat gebeurde niet.

Gelukkig nieuw haar

Toen ik 25 was las ik een stukje over een toentertijd beroemde zangeres die met behulp van een soldeerbout  voorzien werd van een volle tooi. Dat wilde ik ook. En zo geschiedde. Op mijn hoofd had ik 50 bondjes haar toegevoegd gekregen. Eindelijk hoefde ik niet bang te zijn dat een vleugje wind mijn gefohnde kapsel zou verwoesten. Mijn haar was mooi, zelfs na een flinke regenbui. Jammer alleen dat ik vier keer per jaar urenlang in de kappersstoel door moest brengen als mijn extensions vervangen moesten worden. De bijbehorende hoge rekening was ook een typisch geval van jammer.

 

Iets heel nieuws

Gelukkig zat de haarindustrie niet stil. Er kwamen nieuwe technieken voor mooi haar. Ik probeerde click in extensions maar daar bleek ik te onhandig voor te zijn. Maar op een mooie dag, toen ik me had voorbereid op weer een urenlange zit in de kappersstoel, liet mijn kapster me iets zien dat het best te omschrijven is als haar aan een draadje. Het heette de flip-in en het werd volop gedragen door tvsterren en modellen. Ik ben geen ster of model maar sta altijd open voor nieuwe dingen. Dit nieuwe haarding is een band met echt haar die je zelf binnen één minuut inbrengt en er even snel weer uithaalt. Het lijkt wel tovenarij. Het haar gaat ongeveer anderhalf jaar mee en kost net zoveel als de andere extensions die maar drie maanden meegaan.

 

Gerechtigheid

Laatst kwam ik Cora tegen. Wat er met haar manen gebeurd is weet ik niet maar ze is er op haargebied niet op vooruit gegaan. Ze vertelde me dat ze de afgelopen jaren van alles had gedaan om haar mooie haar weer terug te krijgen, van op haar kop hangen tot urenlang borstelen. Niets had geholpen. Natuurlijk had ik haar kunnen vertellen over mijn ontdekking. Ik heb het niet gedaan. Lekker puh!

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk gedaan! Volgende keer nog wat meer foto's?
Gaaf artikel, duim!