Zin van leven

Door Stampertje gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Ik vraag me regelmatig af wat de zin van het leven is, voel me down. Heb geen plaatjes of foto,s bij dit artikel. Wil gewoon mijn gevoelens van me afschrijven.

Wat is de zin van het leven:

Op het moment sta ik met deze vraag op, en ga er ook weer mee naar bed. Nee ik ben niet ongelukkig, mijn huwlijk is goed, en heb 2 schatten van kinderen.

Er gebeurd zoveel om me heen dat ik het allemaal niet zo goed kan bevatten, ik ben van mezelf nogal onzeker, stort me meestal op een vriendin en geef me dan volledig. Zodra het vertrouwen er is.

Mijn vriendin heeft een vriend gekregen, ik ben zo super blij voor haar, ze kwam altijd op dinsdag en donderdag bij ons thuis, dan bleef ze eten, nu gaat ze hardlopen met een collega, zie haar bijna helemaal niet meer, ik begrijp dat niet. Heb er met haar over gesproken, maar ze heeft het druk, de keren die we elkaar wel zien zijn wel gezellig, maar er is iets veranderd.

Mijn ouders en broertje en zijn gezin hebben ruzie met elkaar, mijn moeder dreigt pillen te slikken, mijn broertje zegt toe maar dan ben ik er van af. Nu komen ze al bijna 4 maanden niet meer bij elkaar, als mijn broertje hier is praat hij niet over mn ouders, als mijn ouders hier zijn praten ze niet over mijn broertje. Ik begrijp dat niet, het leven is maar zo kort, mensen doe toch niet zo moeilijk.

Ik heb een fijne collega op het werk, onlangs kreeg ik te horen dat haar vriend van 33 longkanker heeft, Waarom, dit kan toch niet waar zijn, dus wat doe je, je probeert op te vangen, maar goed met dat opvangen ook een hoop druk op de werkvloer. Rapporten schrijven, complete r en i uitvoeren omdat de ggd het niet goed vond, alle verslagen uitwerken, stagiaires over genomen dus druk druk druk.

Ben steeds maar moe, naar de huisarts geweest, bloed geprikt. Te hoge bloedwaarden, te hoog cholesterol, leververvetting (dus gewoon te zwaar geworden) en te weinig ijzer. Pffffttt Ja zegt de dokter je moet tijd voor jezelf nemen. Tijd voor mezelf wat is dat.......... kun je dat eten.

Morgen hebben de beide kids judoexamen, ja 2 uur achter elkaar, van 17.00 tot 18.00 de jongste, en van 18.00 tot 19.00 de oudste. Maar ik moet werken tot 18.30. Jongste kind compleet over de kachel, ja maar mama ik wil zo graag dat je komt kijken, regelen regelen, maar het is nog niet gelukt.

Heb het gevoel dat ik op mijn knieen loop, het liefst ging ik naar bed en kwam er niet meer uit, maar ik weet dat dat niks oplevert. Ik mis mijn beste vriendin, het is alweer 2 jaar geleden dat ze zelfmoord pleegde. Lieve Jaqueline, ik mis je zo ontzettend, ik heb je zoveel te vertellen, ik heb behoefte aan een knuffel van jou, een bemoedigend woord. Waarom blijft het zo zwaar.

Er gebeurd zoveel in mijn leven dat ik het gevoel heb de werkelijkheid te verliezen.

Ik probeer te genieten van kleine dingen, vogeltjes die fluiten, een lief briefje van de kids, maar ik vind het zo moeilijk!

Sorry dat ik jullie hier mee lastig val, ik vind het heerlijk om zo even van me af te mekkeren.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gaat het al weer een beetje?
http://1.nieuwsbladcdn.be/Assets/Images_Upload/2011/05/03/bloemetje.gif
wees blij met de zinloosheid van het leven,we hoeven er slechts een mooie draai aan te geven.
Het is goed het van je af te schrijven ,vaak lucht dat enorm op,bij mij zelf werkt dat altijd ook heel goed,pas goed op jezelf duim
Iedere grijze wolk heeft een zilver lijntje. Denk aan jezelf!
Thnx ik doe mijn best.