Hunkeren naar meer

Door Ilonka gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Soms hunker ik naar meer, terwijl ik zo blij ben met de rust in mijn hoofd. Ik wil te snel, te veel, te anders.... En ook weer niet. Ik ben niet moeilijk, ik doe niet moeilijk, ik wil niet zoveel. Toch?

Wil ik te...... of niet? Ik woon nu een maand op mijn eigen. De scheiding is er nog niet door, maar staat gepland op 3 januari 2013 bij de rechtbank. Dat duurt nog wel even.........

Sinds ik het huis uit ben, heb ik veel meer rust in mijn hoofd. Ik voel me goed, het doet me goed om op eigen benen te staan. MAAR ik ben ook een mens van vlees en bloed en ik heb verlangens. 

Die hoeven niet zomaar door een of andere passant vervuld te worden, al heb ik daar wel over gedroomd. Ik wil soms vastgehouden worden. Soms wil ik praten. Soms wil ik meer, veel meer. 

Wat wil ik dan nog?

Ik heb toch rust gevonden, na de storm.

Ja een boek heb ik gevuld met gedichten over de storm in mijn hart en hoofd.

Heen en weer geslingerd werd ik.

 

De muze die me begeleid heeft doorheen een periode van verdriet, angst, rotgevoelens, noem maar op, heeft geluisterd naar mijn geklaag, naar mijn gezaag heeft ook gezorgd dat ik telkens het licht bleef zien aan het eind van de tunnel.  

Mijn praatpaal. 

Mijn rustpunt.

Mijn rots.

Mijn vriend.

 

 

Ik heb het overleefd (het eerste deel dan toch, ik weet ook niet wat er nog allemaal komt)

Maar soms hunker ik naar meer, een streling over mijn huid, storm in mijn lichaam, passionele sex (om het beestje gewoon bij zijn naam te noemen). Ik moet mezelf intomen. Eerst verder tot rust komen. Alles laten bezinken.

Mijn vriend ik richt dit nu aan jou: "Laat me niet zitten op mijn honger." 

Je doet me zo 

genieten. Van je aanwezigheid, je nuchtere praatjes, je humor, je down-to-earth gevoel. Blijf maar met je beide benen op de grond, je zou van minder gaan zweven.

Ik waardeer je vriendschap en ik vind het heerlijk als je gewoon durft te zeggen waar het op staat, eerlijkheid duurt het langst. We hebben een vreemde relatie, die geen relatie is. Ik wil ook geen relatie. Ik wil genieten. Genieten van vrijheid. Leven, ademen, voelen, beleven, intens genieten.

MAAR dat wil ik af en toe ook met jou doen, is dat zo vreemd? Je hebt me door een moeilijke periode getrokken en al heb ik het meeste zelf gedaan, jij was er steeds als ik daarom vroeg.

Nu niet meer........ en toch hunker ik naar jou. Niet uit verliefdheid, maar je vriendschap is voor mij heel belangrijk. 

Ik wil teveel? Tja het kriebelt bij mij iets vaker als bij jou. Als ik een lekkere kerel zie lopen, denk ik aan jou, aan hoe je voelt, hoe je praat, hoe je lacht, hoe je bent. Ik kan er gewoon echt niks aan doen.

Ik hunker

Niet elke dag

Maar te vaak

Zo blijkt

Intomen

Nieuwe moeilijke periode

Stoppen met roken is gemakkelijker voor mij

Stoppen met drinken is gemakkelijker voor mij

Stoppen met hunkeren valt niet mee

Maar je hebt gelijk

Ik ga te snel

Ik wil te veel

En ook weer niet

Ik lees mijn eigen boek weer door en bij de juiste gedichten realiseer ik me dit:

Al wil ik je niet kwijt, ik weet dat ik ruimte moet maken, anders raak ik je voorgoed kwijt.

 

Ooit zei iemand deze wijze woorden: "Als je te hard doordramt raak je me kwijt, graag zou ik willen dat de vriendschap blijft. Wat wil jij? Vriendschap?"

Ik heb toen geantwoord: "Je vriendschap is belangrijker voor mij."

Hier ga ik het bij houden. Ik ga afkicken, verslavend is de hunkering, maar jij bent me te dierbaar!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi hoor Ilonka! Vriendschap is zo ontzettend belangrijk!
prachtig geschreven.

duim
Een mooi verhaal geschreven.
Spring in het onbegrensde, en voel je er thuis.

Pork geeft de DUIM.

FAN is hij al.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.