Soms zijn het de kleine dingen die jouw hart sneller doen kloppen...

Door Claudia1972 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Scheiden doet lijden, maar scheiden doet ook leiden... ???

Artikelen over scheiden zijn er genoeg!!

Ik ben nu 3 jaar in Assen en  ook bijna 3 jaar gescheiden, niet alleen mijn kinderen moeten (moesten)  heel wat doorstaan maar ik ook.

Ach ik ga niet zo snel bij de pakken neer zitten, ik ga gewoon door, terug kijken naar wat is geweest en verder gaan met mijn (ons) leven.

Het is niet altijd makkelijk voor mij en mijn kinderen. maar ik raak er  al aardig aan gewend om, eens in de 2 weken,  naar Terneuzen te rijden.

Toch blijft het voor de kinderen erg moeilijk om alles te accepteren.

Mijn jongste zoon had het erg moeilijk met het feit dat hij weer eens zo lang in de auto moest zitten, 3 en half uur.

Tranen met tuiten, dwars zijn en roepen om zijn vader, dit doet een moederhart erg veel pijn.

Je verlangt een gezellig samen zijn, maar de weekend begon niet zo leuk.

Bij de afslag van de 2 de  pompstation wilde hij daar blijven, zodat papa hem om kon halen.

Ik bleef rustig en probeerde wat geintjes te maken, maar hij huilde verschrikkelijk veel.

Onderweg suste ik hem door te proberen grappig te zijn, gelukkig kon er na enige tijd wel een lachje van af.

Hij vertelde spontaan over zijn week en was erg enthousiast om het feit dat hij zijn zusje weer terug kon zien.

Eigenlijk miste hij haar enorm, dat hoorde ik aan zijn stem.

Eindelijk... niemand om mee te vechten,  niet hoeven vechten om gelijk te krijgen en niemand om uit te dagen..

Het klinkt misschien gek, maar hij krijgt enorm veel rust bij ons en zegt ook dat hij het naar zijn zin heeft, want bij ons hoeft hij niet  op te boksen tegen zijn grotere broer, hij  is de grote broer!!

Wanneer wij bij mijn ouders aankomen stormt hij op zijn zusje af en geeft haar een dikke knuffel en gelukkig herkent zij hem gelijk.. 16 maanden jong en dan al zo met hem omgaan.

Even bij grote broer op schoot even een knuffel, even een  grote glimlach.. en dat doet hem goed.. hier doet hij het sowieso voor.

Het is Zaterdag:

.... de Vrijdag is omgevlogen,  Remco wil graag naar de kinderboerderij in het Asserbos.. dat vindt hij geweldig.

De omgeving, de dieren, het geeft hem rust.

's  Morgens gaan wij eerst boodschappen bij de Jumbo doen, de grootste lol hebben wij..

Leona vliegt samen met Remco door de winkel, lachen.. door de bocht, zij vindt het allemaal geweldig.

Even gek doen met zijn tweetjes en dan is het tijd om af te rekenen.

Handig zo'n scan apparaat... even afgeven en betalen en klaar is Kees.. euhhh Claudia.

Als wij thuis komen pak ik  de  tas uit en zie tot mijn verbazing dat ik 3 dingen in mijn tas heb die ik niet op mijn bonnetje heb staan, jeetje.. Remco is deze vergeten te scannen.. oei.. en foei... gelukkig geen controle gehad, want anders had ik mooi voor paal gestaan.

Wat?? ... of ik het terug heb gebracht.. oeps... nee.. sorry....

's Middags naar het Asser bos geweest, maar Leona was zo dwars... niet te geloven..

Zo ongelofelijk  vervelend , op de straat zitten, in de geiten poep zitten en lopen.. bah en vooral.. Niet luisteren...

Mijn geduld raakt  OP.. 10, 9, 8, 7,...... pff.. maar dan komt Remco met een pasgeboren geitje aan lopen en zet deze bij Leona...

En zij begint van aai, aai...maar aaien wordt op den duur  slaan en toen  gaf het geitje haar een kopstoot...

Wheee.... huilen, dat zij doet.. tja. wie de bal kaatst kan hem terug verwachten..

Remco heeft de tijd van zijn leven en kijkt zijn ogen uit.. even nog door het bos lopen en dan naar huis.. even rust  gehad even genieten van het samen zijn...

Even een kop koffie en een drankje... en Leona... hmmm.. die was echt dwars aan het doen en deed gewoon waar zij zin in had..

Maar wij hadden het  echt naar ons zin.

 

Gezellig 's avonds nog eten en dan nog tv kijken even knuffelen met mijn mannen... en dan is het  al weer tijd om op bed te gaan..

Remco geeft zelfs Rene een knuffel wanneer hij op bed gaat en dat zegt al genoeg

Het is zondag en Remco heeft geen zin om weg te gaan, hij vindt het super gezellig bij ons en hij zegt dat ie Leona ontzettend gaat missen...

In de auto wordt Remco wel erg stil en vraagt aan mij hoe het had geweest als hij bij mij had gewoond.

Ik vertel hem dat hij dan net als ieder ander kind  naar een school in Assen had gegaan en dat hij dan elke avond thuis had gekomen en hij lekker in zijn eigen bedje kon slapen.

Ik leg hem uit dat hij hier ook vriendjes zou kunnen krijgen en dat hij altijd welkom bij mij is.. (niets liever natuurlijk!!) maar hij zit in een tweestrijd...

In stilte rijden wij naar Terneuzen en hij valt zelfs even in slaap..

In Terneuzen bij zijn oma gaat hij na een half uurtje  fietsen en vergeet even wat hij tegen mij heeft gezegd, maar hij fluistert in mijn oor:

mama ik houd van jou en Leona en Rene is ook erg lief , maar mijn plekje is toch hier in Terneuzen..

Even slik ik en dan geef ik hem een knuffel, lieverd ik houd  ook van jou en de deur blijft altijd voor jou open staan!!

Het lijden naar verlangen leidt ons naar de juiste weg om van elkaar te blijven houden....

 

 

 

 

 

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een verhaal vanuit het hart...
Mooi verhaal, hoewel dit je zeker niet licht zal vallen. Duim en fan erbij!
Tja misschien komt nog eens de dag dat hij bij jullie woont.
een uit het hart vertelde verhaal! Het grijpt me wel aan en ik begrijp dat jouw verlangen soms pijn doet maar die laatste zin toont aan hoe mooi je bent! Sterkte en dikke duim
Mooi verwoord dit Claudia! Die laatste zin: "Het lijden naar verlangen leidt ons naar de juiste weg om van elkaar te blijven houden" Heel mooi!
mooi verteld , heb het graag gelezen
duim erbij

THNX SWEETY EN WELTRUSTEN..