Mijn eerste liefde

Door Bieke84 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Zoals de titel verraad, gaat dit over mijn eerste liefde.

 Mijn eerste liefde.

Ik was nog heel jong toen ik mijn eerste liefde leerde kennen. Geloof het of niet, ik was 6 jaar. Heel jong? Ja, volledig mee akkoord. Maar toch voelde ik mijn buik tintelen en me warm worden en heel hard blozen. De jongen was 4 jaar ouder dan ik, 10. Hoe gebeurde dit allemaal? Ok. Lees maar.

Al heel vroeg ging ik samen met mijn broer zwemmen. Het zwembad was enkele straten verder en alhouwel mijn broer maar 5 jaar ouder was, ging ik al van mijn 3, 4 jaar mee. Ik vond dat zalig. Mijn broer nam me op zijn rug en zwom baantjes. Of ik zwom samen met zijn vrienden. Die mij, als kleine meisje, maar al te graag plaagden. Ik werd de ‘dok’ in gegooid, ondergeduwd en nog meer. En natuurlijk deed ik mee. Fantastisch leuk. Tegen dat ik 6 jaar was, was het een echt zwemgroepje. Elke vrije dag gingen we ’s morgens zwemmen. En zo zag ik hem. 10 jaar oud…en voor het eerst sinds lang was ik stil bij die hele groep jongens. De beste tijd was die zwemperiode en elke keer hoopte ik dat hij er zou zijn.

Maar mooie liedjes duren niet lang. Toen ik 11 jaar was, groeide het groepje stilletjes uit elkaar. Vele jongens waren ouder als ons en begonnen een ‘volwassener’ leven. En ook hij kwam steeds minder. En uiteindelijk … gedaan. Geen zwemmen meer, maar een serieuzer leven, het middelbaar. Waar ik me volledig niet goed voelde. Alles was anders. En, alhouwel ik op sommige vlakken volledig mee was, was ik nog veel te jong van geest. En zo begon ik het middelbaar met een net kraagje, terwijl de anderen een gescheurde broek droegen met een kort truitje. Een paar jaar later geraakte ik toch volledig ‘up to date’. En daten ook letterlijk. Ik voelde terug kriebeltjes. En had liefjes.  … Maar niets vergeleken met hem.

Tot ik op een dag naar school reed. Wie reed mij daar voorbij? Ja, Hij was het. Direct voelde ik mijn hele buik kriebelen en leek alles te verwijnen. Ik zag enkel hem rijden. En hij zag het ook. Die glimlach. Dat was mijn nieuwe doel. Elke dag reed ik naar school en hoopte ik hem te zien. Ik keek rond en achter me. En af en toe had ik het geluk. En zag ik zijn glimlach. En sloeg mijn hartje over.

Naarmate ik ouder werd, zag ik hem ook minder rijden. Hij was tenslotte 4 jaar ouder en ging niet meer naar school. Hij werkte, en ik had huiswerk. En ‘thuis’ werk. Boodschappen doen was mijn taak. Regelmatig ook voor mijn ‘bobon’.  Onze winkeltochten konden wel 2 uur duren in die buurtwinkel. En eindigden aan de kassa. En wie zat daar? … Ja, Hij.

Sindsdien was winkelen mijn favoriete bezigheid. “Iets tekort in huis? Geen probleem mama, ik haal het wel even.” “Iets vergeten bobon? Ik loop wel even tot daar.” Telkens zijn kassa en de stiekeme glimlachjes. Zijn ogen op mij.

En dan werd het 1 april. 1 april 2008. Bobon was wat vergeten. Wat weet ik niet meer. Want bij het betalen begon hij te zweten. “Heb je msn?” “Ja.” Hij nam een ticketje en schreef wat op. Zijn e-mail adres. Die avond als ik thuis kwam voegde ik hem direct toe en een tijdje later kwam hij online. We spraken en hij vroeg mij wat te gaan rijden.

Een half uurtje later stond ik beneden. Zenuwachtig, met een al even zenuwachtige moeder naast mij. En toen stopte hij, met een blauwe mazda mx5. We gingen rijden en spraken. En vergaten alle tijd… en dan… een kus.

En zo komen we op nu. Hij en ik…is een feit. We zijn getrouwd en hebben een pracht van een dochter.  We werken samen in diezelfde winkel waar hij mij zijn e-mailadres gaf. We wonen in mijn droomhuis, alhouwel het alles behalve af is. En zijn mazda mx5, een tweezitter, is nu ingeruilde voor een ruime gezinswagen. Zo zie je maar.  Hoop doet leven.  En lang leve eerste liefde.

Ik zie hem doodgraag … al 22 jaar.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk dat je dit met ons wilt delen,daarvoor een duim en fan erbij.
Prachtig verhaal. welkom op xead
welkom op xead, wat een heerlijk verhaal, de aanhouder wint kan ik in dit geval geloof ik wel zeggen. GEniet nog maar lekker lang van elkaar
Wat n prachtig verhaal! Heb ervan genoten! Duim