Wat een mooi kerstcadeau was maar nog steeds niet ontvangen

Door Lekkerding gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit is deel een wat eigenlijk voor het kerstcadeau moet staan ... alleen dat kerstcadeau is nu drie maanden later er nog steeds niet.

Ik wil je nog een maal proberen uit te leggen waarom ik al die tijd van je al houd en nog steeds doet.
Zal bij het begin beginnen dat wij elkaar leerde kennen via hyves jij was toen net geopereerd aan je voet en dat is nu meer dan vier jaar geleden. Het was  voor voor mij liefde op het eerste gezicht en dat is altijd
zo gebleven en zal ook zo blijven. Alleen mocht het niet omdat je getrouwd was toch besloten we met elkaar af te spreken omdat we beiden zoiets hadden een mooie vriendschap moet ook kunnen.
De eerste keer dat je naar me toe kwam had je een mooie bos bloemen bij je zal het nooit vergeten dat je het pad op kwam lopen de kriebels en de zenuwen gierde door me keel, en had gelijk zoiets van wow hij is net zo als
op de foto.. Heb me eigen er tegen verzet toen je naar huis toe ging had ik zoiets hoop maar dat dit toch een vervolg mag hebben en gelukkig gebeurde het.
We hebben in die tijd heel erg veel mee gemaakt samen leuke en minder leuke dingen, ben al die tijd heel gelukkig geweest ondanks
dat je steeds bij me weg ging dat deed me pijn.
Het geen dat me op de been hield was dat ik je steeds weer terug mocht zien, en natuurlijk was het moeilijk om te weten dat je dan bij je vrouw in bed stapte terwijl ik
zoveel van je hou.
Je ging weer aan het werk en overdag hadden we veel contact we belden elkaar dagelijks en we mailden de gehele tijd ook terwijl je dus aan het werk was  ..
hebben elkaar in die tijd heel erg goed leren kennen en had alles voor je over zolang ik je maar weer gelukkig mocht zien, ben zelfs toen een aantal keren naar je werk toe gereden en heeft het me de nodige boetes gekost hihi
Toen me huis af branden was het eerste wat ik deed jou bellen wilden je bij me hebben gelukkig snapte je het dat ik je nodig had en kwam je.
Dat was het eerste contact dat ik met truus had was erg moeilijk en al helemaal op dat moment ik wilden in je armen kruipen en troost bij je zoeken alleen kon het niet.
Ik vertrok na de brand naar Horst omdat ik geen andere plek had op dat moment en we bleven al die tijd gelukkig contact houden je besloot zelfs dat je een keer daar naar toe zou komen,
wat alleen niet ging omdat die dag het behoorlijk had gesneeuwd en je auto niet deed wat je wilden. Heb toen zelf de stoute schoenen aan getrokken en ben naar jou toe gekomen want beurde wat er beurde ik wilden je zien en even vast houden,
toen truus thuis kwam ben ik weg gegaan kon het niet aan om samen met jullie aan de tafel te zitten en te eten ondanks dat je het heel graag had gewild toen en ik ook.
Me besluit stond vanaf die dag wilden je niet kwijt en zo vaak mogelijk zien dat was wederzijds dus ik besloot een huisje te gaan huren in een bungelowpark in Hoeven daar hebben we hele mooie tijden gekend en kon alles wat we maar wilden,
daar hadden we een aantal dingen samen besloten en dat was onder andere een huis samen gaan huren want we wilden samen verder voor altijd als man en vrouw ja toen wilden ik al met je trouwen en dat wil ik nog steeds,
je was toen nog met je opleiding bezig en zou bij me komen zodra die was afgerond het viel me erg zwaar dat ik daar alleen moest zitten, terwijl je aan het werk was zochten we samen de inboedel uit wat we mooi vonden en bestelde ik het geen dat we wilden.We besloten toen dat ik niet meer aan de pil zou gaan we hielden genoeg van elkaar om het risico te nemen dat ik zwanger zou raken, kreeg eerst een miskraam heb tranen met tuiten
gehuild was alleen en je kon niet bij me zijn om het te delen met me.
Na je opleiding zag je het leven allemaal niet meer zitten en wilden er een einde aan maken omdat je ouders niet trots op je waren wat  je wel had gehoopt dat ze dat waren, we hebben heel erg veel gepraat zelfs jij die dat niet echt zei te kunnen kwam je wel los bij me. Je wilden hebben dat ik bij je diploma uitreiking was omdat ik je gesteund had en ik hoorde bij de familie zo vond jij, alleen dachten dus jou ouders en truus haar ouders daar anders over. Maar ik besloot voor jou omdat ik van je hield en dus wel mega trots was er bij te zijn wilden dat voor geen goud missen me man die zijn hbo had gehaald. Je vroeg me toen om een gala jurk aan te trekken waar ik eerst erg over twijfelde maar besloot het te doen want het zou een feestelijke avond zijn en jij had je pak aan dus ik vond dat het dan goed bij elkaar kon. Toen had ik ook al niet veel maar wilden het perse doen en heb toen die jurk opgehaald en gekocht, wat straalde je toen ik met de auto werd gebracht en uitstapte want je had hem nog niet gezien terwijl ik hem aan had.
Je stond daar met jou ouders en haar ouders ik voeden me totaal niet op me gemak want werd aan gekeken zo van wat moet jij hier, iedereen liep in een spijkerbroek en mo had een strand jurkje aan, alleen wij tweeën waren in het feestkleding.
Nam op dat moment zelf de beleefdheid omdat ik als laatste er aan kwam om je ouders en haar ouders een hand te geven, je moeder moest me toen al niet en je vader was beleefd wat die de hele avond is gebleven, hij was de enige die tegen me sprak terwijl ik er een beetje bij hing het liefst had ik me al omgedraaid maar dat wilden ik niet doen had toen zoiets van nee ik ben hier voor me liefde en ga hier door heen of ze me moeten of niet.
Na die avond kwam bij mij dus de hoop ja joepie hij komt eindelijk mijn kant uit alleen helaas het was niet zo je zat nog steeds in die twijfel en ik hield genoeg van je om op je te wachten en we besloten dat we een huis dichter bij je werk zouden nemen, al vrij snel hadden we die gevonden en weer tekende we de contracten voor een nieuwe start samen hebben we toen dat weekend het huisje in wernhout vaarwel gezegd en zijn naar flupland gegaan, we waren o zo gelukkig want je kon nog vaker bij me zijn althans zo werd er gezegd. kreeg teleurstelling op teleurstelling en kwam zelfs zover dat het van mij niet meer hoefde me leven heb toen zelf een poging gedaan waar je bij was.. elke keer kwam ik weer tot het besef dat ik zoveel van je hield en je niet kwijt wilden, vergaf het keer op keer .. toen overleed oma en ik voelde me erg raar had een voorgevoel ben toen naar de apotheek gegaan en had een test gehaald de hele tijd lag die er om samen te gaan kijken. Alleen op dat moment kreeg jij zelf de zin in het leven niet meer en heb hem toen alleen gedaan. vijf weken naar het overlijden van oma en jou er uit te hebben gesleept bleek ik dus wel zwanger te zijn. Het was gebeurd in de week dat oma overleed ik zie het zo zei heeft haar leven geschonken voor onze twee kinderen. ( druk me misschien verkeerd uit maar dat moet je me niet kwalijk nemen alsjeblieft want ook ik typ dit nu met tranen in me ogen. ) Alleen keer op keer had ik weer de hoop dat je bij me kwam langzaam ging ik er aan onderdoor en kon niet meer slapen wist inmiddels dat ik zwanger was van een tweeling toen kwam de bewuste dag dat ik haar verloor en er niemand voor me was die me kon steunen want niemand wist dat ik zwanger was van een tweeling omdat ik dat alleen op dat moment met mijn grote liefde wilden delen, alleen die kwam niet meer ondanks dat die wist dat ik zijn kind droeg. Toen moest ik een besluit nemen en dat deed me erg veel pijn en verdriet ik wilden nogmaals met je praten om te kijken of we er uit konden komen en we als nog samen verder te gaan.
Je kon die stap niet zetten ondanks dat je veel van me hield er stond iemand tussen die er nu weer tussen staat jawel je ouders en besloot ik dat ik dan me eigen maar moest terug trekken want kon het niet aan om continu maar ergens op de achtergrond erbij te zijn deed me te veel verdriet. Heb toen voor me kind gekozen die in me buik zat en die een achterstand op dat moment had. Heb me er letterlijk en figuurlijk door heen gesleept en maar gehoopt dat je als nog bij me kwam, had zo graag alles willen delen samen de kamer uit willen zoeken noem maar op. De schulden liepen inmiddels aardig op omdat ik niets meer overhield om van te leven en me lichaam had geen energie meer, had enkel en alleen nog maar slapeloze nachten van verdriet en dat ik het niet meer wist. waarom wilden me grote liefde mij niet waarom kan hij het niet hij kan en mag alles bij me alleen keer op keer kreeg ik meer onzekerheid en besefte op een zeker moment hij zal niet meer bij me komen.
Net voor me bevalling heb ik je nog gebeld wilden dat je alsnog erbij zou zijn dat je in ieder geval hem kon aangeven dat die geboren was alleen nam je de telefoon niet op, vlak na me bevalling belden ik je weer was weer zonder resultaat dan maar een mail met een foto erbij dat die was geboren kon niet anders meer, had toen zo gehoopt dat je me zou bellen alleen bleef dat uit sávonds kreeg ik toen een mailtje van je die ik nog steeds heb, net als dat ik de mails nog heb van onze eerste gesprek tot aan het laatste gesprek, zo graag zou ik je ze allemaal toe willen sturen zodat je kan terug lezen wat de afgelopen jaren al hebben gedaan met ons.
9 weken na me bevalling ontmoeten ik joop en ja die wilden mij en me kind wel hebben heb er lang over getwijfeld en steeds die hoop gehouden heb een clown gezicht opgezet voor de buiten wereld en alleen maar de schijn op gehouden de dag dat jij me heb willen waarschuwen had ik gehoopt toen je aan de deur stond dat je zou zeggen schat ik wil je terug en blijf bij je, helaas bleef dat toen weer uit en ben ik met een stuggen kop verder gegaan deed me heel erg veel pijn en koste me veel moeite en verdriet want ik wilden die man helemaal niet maar wilden alleen nog maar jou. Toen kwam de bewuste dag me verjaardag zal die niet vergeten jij had me gefeliciteerd via hyves ipv dat ik hoopte dat je me zou bellen me iets heel liefs zou zeggen het was niet zo weer las toen alleen maar dat truus zwanger was ,was het voor me zie je wel hij moet me niet. Joop vroeg me te huwelijk en ik zei ja deed me veel pijn want wilden het helemaal niet wilden jou vrouw zijn en worden ben toen alleen maar herrie gaan schoppen en de dingen gaan zoeken zodat het niet door hoefde te gaan ver hoefde ik niet te zoeken was snel gevonden en had ik een excuses om niet te hoeven te trouwen want dat wilden ik niet.
Heb hem de deur uitgezet en hoopte wederom dat je weer bij me zou komen en het zou zeggen hield nog steeds zielsveel van je maar ik mocht niet van je houden maar wilden het zo graag en nog steeds. ... Toen is er een periode weer geweest waar ik alleen maar hoop had dat je terug zou keren naar me ... die bleef uit en ik kwam Jan tegen dat stukje in me leven wil ik snel vergeten jij kwam inmiddels ook weer over de vloer en ik hoopte op de dag dat je me in me armen zou nemen gelukkig die kwam er al vrij snel en ondanks dat ik dus dacht een muur te hebben opgebouwd kwamen toch gelijk weer die kriebels besefte toen van zie je wel hij is en blijf me grote liefde daar zal nooit iemand tussen kunnen komen. We besloten het rustig aan weer op te bouwen alleen ging het voor beiden sneller dan we dachten we wilden en konden niet zonder elkaar was weer de gelukkigste vrouw eindelijk kon en mocht ik weer zijn wie ik was,
Slapeloze nachten heb ik altijd gehouden en heb ik nog steeds ik geloof je als je zeg dat je voor me wil gaan begrijp alleen mij ook alsjeblieft meer vraag ik niet
WIL VERDORRIE MET JE SAMEN LEVEN MET ALLES ER OP EN ERAAN, MET AL JE NUKKEN EN BUIEN GEEF ME HET NU SMEEK HET JE OP ME KNIEEN 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Poeh, wat een verhaal zeg! Dat laatste gedichtje,laat dat je steun zijn.
Duim van mij en fan erbij.