Alles werd me duidelijk toen...

Door Veldje5 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het nu alweer 5 jaar geleden dat mijn schoonmoeder mijn wereld liet schudden. Door haar simpele zin: "Je vader zat vroeger in zijn jeugd ook al bij de Jehova's en is nu weer teruggekeerd naar hun geloof". Er viel toen zoveel op zijn plek uit mijn jeugd en eigenlijk tot dat moment. Je voelt je ineens ontheemd. Onbeschrijfelijk. Je hebt het gevoel dat je altijd in een leugen hebt geleefd.

Mijn moeder overleed heel plotseling op haar 50 ste. Dat was een vreselijk moment in mijn leven. Ik was pas 25 met 2 kleine kinderen en getrouwd met een katholiek man( nog steeds).

Mijn moeder was streng katholiek opgevoed. Dat wist ik wel maar ze deed er nu maar weinig mee in het dorpje waar we toen woonde. Van mijn vader wist ik wel dat hij niet gedoopt was en hij vertelde ons altijd dat hij nooit naar een kerk ging of was geweest. Als mijn moeder dat wilde mocht ze gaan maar hij vond de kerk altijd maar onzin en poespas. Dat zei hij altijd wel. Maar op de leeftijd die ik toen had ging ik ervan uit dat het zijn mening was en verder niets.

Er waren wel eens dagen waarop mijn moeder gebeld werd door haar vader, mijn opa, en die schold haar dan uit aan de telefoon. Ze was in en in verdrietig dan en voor mij was het onbegrijpelijk waarom hij zoiets deed. Mijn vader, zijn vader  en zijn schoonvader waren altijd als vuur en water. Ik begreep dat nooit. Ze deden altijd heel killetjes naar elkaar alleen mijn oma was altijd lief en aardig en dat was reden voor mijn vader om zich dan toch maar overal overheen te zetten, nam ik aan.

De ouders van mijn vader waren altijd vrolijk en blij als we er waren. Verjaardagen werden ook gewoon gevierd en niets was te gek dan. Het leek wel of ze iets gemist hadden. Zo uitbundig altijd. Mijn opa haalde echt vanalles in huis.Iedere zondag vaste prik dat we daar zaten buiten de verjaardagen om.

Terug naar het overlijden van mijn moeder. Ik vond het vreemd dat mijn vader geen kerkdienst voor haar regelde. Ze was van huis uit katholiek. Maar mijn verdriet was te groot en voor mijn kinderen heb ik het zo gelaten. 

Mijn vader handhaafde zich in die periode goed. Heel goed zelfs. Hij ging na een jaar weer op pad met een andere vrouw maar liep uit op fiasco. Inmiddels was ik verhuist en ging iedere donderdagochtend met hem boodschappen doen. Later gingen we dat op vrijdag doen omdat hij op donderdagochtend afspraakjes had met iemand. Hij vertelde verder niets en ik vroeg er ook eigenlijk niet naar. Ik vertrouwde hem dat alles wel goed zou zijn.

Na onze verhuizing naar het Noord-Oosten van het land is er wel wat opgevallen bij hem. Hij ontweek verjaardagen en andere feesten.Ruimde zijn kerstboom en spullen op met als reden dat kerst niet meer gezellig was.

Mijn zusje belde mij op en vertelde mij dat hij bij de Jehova's getuigen was gegaan. Ze was daar heel boos over. Ik kon het begrijpen, zij was nog jong, woonde net samen en voelde zich toen al verloochend door hem. Ik vond het een hele rare actie van mijn vader en heb hem daarmee geconfronteerd. Toch vertelde hij mij niets over zijn verleden hij praatte alleen over het heden.

Mijn schoonmoeder bleek beter op de hoogte en die vertelde mij dat hij vroeger als kind tot zijn 19de bij de Jehova's getuigen had gezeten. Hij was uitgetrede vanwege mijn moeder. Hij wilde trouwen met haar. Dit had hij haar zelf verteld.

Deze wetenschap bleken de ouders van mijn moeder dus ook gehad te hebben vandaar dat stukje pijn en verdriet wat ik kende uit mijn jeugd. Ook de houding van mijn vader was mij nu duidelijk naar de kerken toe. Hij bezocht er echt nooit een. Dat weet ik wel. 

Mijn oom, de broer van mijn moeder, was ook diep onder de indruk en wist ook helemaal van niets. Het was dus een goed verborgen geheim geweest.

Met deze wetenschap over het verleden van mijn vader is mijn jeugd in een keer in een ander beeld gekomen. Veel dingen vielen op z'n plek voor mij. Dingen die ik eigenlijk nooit begreep die waren ineens begrepen. 

Inmiddels is hij getrouwd met een Jehova's getuige en ik hoop voor hem dat hij daar gelukkig mee wordt. Ik heb mijn twijfels maar hij zoekt het maar uit.  

Ik heb heel diep in de geestelijke ellende gezeten hierdoor. Het doet zoveel met je dat is gewoon onbeschrijfelijk. Je veilige thuishaven was niet wat het was uiteindelijk.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is nu eenmaal niet altijd zoals het lijkt en het duurt vaak ook lang voordat je erachter komt. Ik hoop dat je nog wel contact hebt met je vader....
Aan het eind valt alles begrijpbaar bij elkaar, mooi geschreven verhaal.

Pork geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS.
Een indrukwekkend verhaal. Achteraf valt alles dan als een puzzel in elkaar. Duim en fan.