Zou je op mijn paard willen rijden?

Door Mahchele gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Dat is wat die vreemde man aan mij vroeg. Op een druk bezochte toeristische plek en daar was onze eerste ontmoeting.

Graag, ik ben kapot. 

Na een hele dag lopen op oneven paden kon die vraag op geen beter moment komen. Ik was kapot van de hele dag klimmen, kilometers lopen en al die mooie uitzichten om ons heen. Geweldig vond ik het, maar moe was ik zeker. Daar kwam hij dan, een hele aantrekkelijke Arabische man van rond de 22, heel verlegen vroeg hij of ik op zijn paard wilde rijden. Hij zou me wel terug brengen naar de entree van het park. Op het moment dat hij de vraag stelde, kwamen er nog 10 jongens op mij aflopen of ik toch niet liever met hun mee wilde. Al snel waren ze allemaal aan het bekvechten met elkaar, maar die aantrekkelijke man stond daar nog rustig af te wachten en zei geen woord. Mijn keuze was dus al snel gemaakt en snel liep ik naar hem toe en zei "graag, ik ben kapot". Lief glimlachte hij naar mij en samen liepen we naar zijn paard, al de bekvechtende jongens achterlatend. 

 

Maar 5 minuten.

Met moeite klom ik op zijn paard met wat hulp van hem. Wat had die man toch super mooie ogen en zo'n lieve glimlach. Al snel was hij niet verlegen meer en begon mij van alles te vragen. Ik daar in tegen, degene die nooit stil te krijgen was, wist niet meer wat ik moest zeggen. Ik was helemaal overdonderd door zijn warme stem, die leuke lach en de complimentjes die ik kreeg van hem. Hij had al vrij snel door dat er niks zinnigs meer uit mij zou komen, en begon zelf hele verhalen te vertellen. Over zijn familie, zijn leven in het kleine dorpje vlakbij, zijn werk etc. Heerlijk vond ik het, bijkomen van wat wel een marathon leek die ik had gelopen, zittend op het paard met een heerlijk zonnetje in onze gezichten en die lieve, warme stem met mooie verhalen. Helaas, was die tijd snel voor bij, ook al hielden we een rustig tempo aan, binnen 5 minuten stonden we bij het entree van het park. Ik was met een grote toeristen groep gekomen en moest daar nog op de rest wachten. Hij hield mij nog een paar minuten gezelschap tot ze allemaal al aan kwamen slenteren. Diep keek hij in mijn ogen gaf mij zijn visite kaartje en vroeg of ik alsjeblieft contact met hem wilde opnemen. Nog steeds overdonderd kon ik alleen knikken, gaf hem zijn geld voor het paarden ritje en daar stonden we dan. Even raakte onze handen elkaar, een trilling ging door mijn lichaam heen. Hij liep terug naar zijn paard, draaide nog even om met die zelfde lieve glimlach op zijn gezicht en zo zeiden we de eerste keer gedag. 

 

Verder met de reis. 

De rest van de groep stond inmiddels naast mij, we moesten de bus in en reden terug naar het hotel. Nog vaak keek ik om door het raam, hopend dat ik nog een glimp van hem mocht opvangen, maar helaas. We hadden nog maar een paar dagen in dit mooie land, en met een vol programma was er geen tijd meer om nog even terug naar de plek te gaan waar ik hem ontmoet had. 

Voor ik het wist zaten we alweer in het vliegtuig, terug naar Nederland. Iedereen was moe en viel al snel in slaap. Zo ook ik, maar ik had de mooiste dromen over die vreemde man die ik daar tegen was gekomen. Die 5 minuten bleken later een enorme impact te hebben. 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt voor de reacties! Dat was zeker een mooie en speciale vakantie.
Dat moet een mooie vakantie zijn geweest.

Pork geeft een DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
leuk verhaal