Om zo vrij als een vogel te zijn 4

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 31 January 22:53

... Zoekend naar de bloemen van het leven...

Dit is het vierde deel van de serie 'Om zo vrij te zijn als een vogel'.
Deel 1 vind je hier: http://www.xead.nl/3-zo-vrij-als-een-vogel

De veerboot kwam dichterbij. Het duurde niet lang of hij meerde aan. En Grace huilde. Zachtjes. Ze was moe van alles. Ze zou blij zijn als ze in haar kamer was. Ze reed de boot op, zette haar auto af en stapte uit. Ze zorgde wel dat ze niet alleen was toen ze de trap naar boven opliep. Ze wist nu wel beter. Ze keek onwennig om zich heen en wist niet dat ze juist daardoor de aandacht trok.

 

De wind waaide zacht over het dek.

Ze keek naar de meeuwen. Krijsend vlogen ze over het dek. Oh, om zo vrij te kunnen zijn! Zomaar weg te vliegen, weg van alles. Zonder er ooit een naar gevoel aan over te houden. Toch zou ze geen meeuw willen zijn. Nee, een andere vogel. Met lievere soortgenoten.

Wie de mens leert kennen, leert dieren liefhebben.

 


Wie zei dat altijd? Ze wist het niet meer. Het deed er ook niet toe. Ze wist dat het waar was. Helaas. Ze ging aan de rand van het dek zitten. Even maar. Er waren weinig mensen boven, begrijpelijk voor november. Het was koud, maar de zon scheen. Ze keek over het kalme water. Vredig bijna. Alsof er niets gebeurd was.

Ze hief haar gezicht op naar de zon.

Zo zat ze daar. Ze kwam weer tot rust. Ze begon het gebeurde van die middag te verwerken, maar het drukte nog steeds zwaar op haar. Haar gedachten maakten cirkeltjes. Ze kwamen steeds op hetzelfde punt uit. Ze had Arjen niet bedankt.

Een schuldgevoel rees in haar op.

Ze moest hem bedanken, maar dan zou ze hem weer onder ogen moeten komen. Kon ze dat nu al? Met een plotselinge kordaatheid stond ze op. Ze zou hem gaan zoeken. Ze liep naar beneden, langs de tafeltjes. Ze zag de chauffeur, werd slap in haar benen. Hij keek uit het raam, zag haar niet eens.

Ze ging verder.

Nu moest ze toch wel de hele boot gehad hebben. Ze zag Arjen niet. Waar kon hij zijn? Bij de auto’s? Daar durfde ze niet alleen heen. Ze liep de trap weer op. Misschien dat ze het schip van boven kon overzien.

Zijn auto moest vooraan staan.

Hij was ongeveer tegelijk met haar gearriveerd en zij was één van de eersten die stond te wachten op de pont. Ze keek over de auto’s en besefte meteen dat het zinloos was. Tussen de auto’s was hij niet en ze kon niet in de auto’s kijken. Ze ging weer terug.

Toen zag ze hem.

Haar hart sloeg over. Van de zenuwen, dacht ze. Hij keek naar haar. Misschien had hij haar wel al die tijd gezien, terwijl zij naar hem op zoek was. Ze liep naar hem toe. “Hi,” groette ze verlegen. “Nog bedankt voor je hulp straks.”

Het klonk armzalig. Ze hoorde het zelf. Hulpzoekend keek ze hem aan. Zijn gezicht brak open in een lach. “Graag gedaan, Grace. Het is goed.” Ze was nog steeds niet gerustgesteld. Het voelde als een tekortkoming van haar kant. Maar hij was galant. Dat gaf haar het zetje, de zekerheid die ze nodig had. Hij was te vertrouwen. Hij was een vriend. “Waarmee kan ik je bedanken?” vroeg ze. Ze beet op haar lip. Hij hield haar blik vast.

“Ga met me mee.” zei hij.

Haar ogen werden groot. Met hem mee? Waar naar toe?

Vervolg op: http://www.xead.nl/om-zo-vrij-als-een-vogel-te-zijn-5

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankjewel!
Ja Stormerwout, dat denk ik ook wel. (Daarom zitten sommigen middenin de nacht nog op Xead?!;)) dankje.
Het is dromen wat ons doet schrijven als je 't mij vraagt ;-) Mooi Rose!
Dankjewel, Lucifall. Ja, soms hebben we dat dromen even nodig he (als is het dan misschien zweverig)!
Mooi geschreven joh!

"om zo vrij te zijn als een meeuw" Meevliegen! Klinkt lekker zweverig maar ik zat eens in een duinpan op Terschelling en wilde toen vrij zijn als een meeuw en meevliegen. Als een heuse sjamaan vloog ik mee, en voelde ik, wat het was om over het water te scheren, de druppels van de schuimkoppen te voelen en dan weer omhoog, naar de zon..

Ik ben weer toe aan Terschelling!
Duim erbij.
Blij met jullie reacties! Dankjewel!
Leuk geschreven Rose! doe zo verder