Misverstand of logica?

Door Heleneprive gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Elkaar mislopen, ook al had je een duidelijke afspraak.

Elke dag werk ik als administratief medewerker in een ziekenhuis regio Antwerpen. Mijn man werkt in shift bij een chemiereus, ook in het Antwerpse. Dit wil zeggen dat hij thuis kan zijn, terwijl ik werk, en ik thuis ben, terwijl hij werkt. maar we hebben ook onze momenten samen, en die zijn best leuk en aangenaam.

Ik bestelde een pakket bij een firma, maar liet dit voor alle zekerheid afleveren op mijn werkadres.

Maar het pakket was té zwaar en té fragiel om met de bus mee naar huis te nemen. Trouwens manlief was thuis en zou mij met de wagen komen oppikken. Dus ik bel hem met de vraag: als je mij komt halen, kom naar eerst naar mijn afdeling dat pakket ophalen en parkeer de wagen aan de achterkant van het gebouw. Komt in orde, antwoordt hij. Ik stop normaal om 17.30 uur. Het was al een kwartier verder. Nog niemand gezien. Ik installeer het pakket opvallend op mijn bureau, mijn handtas  in de buurt, eveneens goed zichtbaar. Ik zeg tegen een collega dat ik mij al ga omkleden, en mocht mijn man intussen langskomen hij dan even kan wachten. Intussen gooi ik een blik door het raam, waar ik zicht heb op de parking van de achterzijde van het gebouw. Nog geen gekende auto te bespeuren.

Ik neem de lift naar beneden, rep mij naar de kleedkamer, kleed mij om en badge uit. Mijn uren hoeven niet langer te lopen. Ik lift terug naar boven, werp weer een blik door het raam; zie nog steeds onze auto niet staan. Ik ga dan maar terug achter mijn bureau zitten en wacht. Intussen zijn we al ruim over zessen.

Ik probeer mijn man te bereiken op zijn mobieltje. Hopeloos, want hij laat steeds zijn GSM thuis op ons keukentoogje liggen. Dan maar even naar de stiefdochter sms-en met de vraag of er in de buurt files zijn. Die stuurt een smsje terug met neen, en of haar papa mij 'vergeten' op te pikken is.

Om een lang verhaal kort te maken : er wordt even over en weer gesms't met de nodige tips en suggesties en tot slot gaat de schoonzoon op zoek. Intussen is het al bijna half zeven.

Dan na 10 minuten krijg ik de schoonzoon aan de lijn met de melding dat de verloren man, paps, terecht is. Wat een opluchting! Maar waar liep het fout?

Manlief kwam naar het ziekenhuis gereden, maar geraakte niet op de achterparking, omdat de weg afgsloten was. Wist ik dus niet. Probeert via een andere weg, nog steeds op de achterparking te geraken, maar vindt ook die weg verspertd, nu door slagbomen. Rijdt dan maar naar ons vaste afhaalplekje.... Gaat er van uit dat ik dan maar naar daar zal komen! ? Niet dus, want ik wacht boven bij het pakket. Verondersteld dan doodleuk dat ik wel met de bus naar huis ben gereden en rijdt dus met de auto huiswaarts.

Ik begrijp dat hij niet op de achterparking geraakte, maar hij had me toch kunnen opzoeken aan mijn bureau, zoals afgesproken? Hij had me ook kunnen bellen, in het ziekenhuis hangen op diverse plaatsen telefoontoestellen (nuttig als je je mobieltje toch nooit meeneemt).

Neen, manlief keert huiswaarts, zonder boe of ba en wacht af, heeft zelfs niet de intentie om van thuis uit naar mijn gsm te bellen.

Mannen!!!!

Om 19 uur word ik berouwvol opgepikt aan het ziekenhuis. Het pakket heb ik op mijn bureau laten staan.

Morgen proberen we het opnieuw....

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel goeie geschreven.
Leuk geschreven