Test: postitief

Door Amanda gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Zojuist je relatie beëindigd, vrijwel meteen een nieuwe, spannende relatie aangegaan, en dan een paar weken later het uitblijven van je menstruatie... Wat nu??

Zwangerschapstest

Gelukkig wist ik direct zeker dat áls ik echt zwanger zou zijn, het kindje niet van mijn ex was. Dat was in elk geval een hele opluchting. Maar toch, wat nu? Eerst maar eens een zwangerschapstest doen. Na een keer of tig de test herhaald te hebben, moest ik er toch aan geloven: IK BEN IN VERWACHTING. Slik. Vervolgens nieuw vriendje maar eens ingelicht, hij wist gelukkig al wel dat het kon zijn dat ik zwanger was, en hij zei dat echt niet erg te vinden. Maar ongewild, onbewust maak je je toch zorgen, nietwaar? Nieuw vriendje was, zoals hij al door had laten schemeren, er juist blij mee. HEEL BLIJ. Leuk. Nu ik nog...

Vreugde

Mijn vreugde over de zwangerschap heeft op zich laten wachten. Ik kon er niet aan wennen. Het was zo dubbel. Aan de ene kant was ik dolgelukkig, maar aan de andere kant niet. Natuurlijk vond ik het fijn straks een heerlijk kindje te hebben, helemaal van mij. Maar ik maakte me zo'n zorgen! Geen huis meer, niets geregeld, eigenlijk geen geld... ongetwijfeld geen onbekende zorgen voor heel veel mensen... Waarom voelde ik me dan toch zo alleen en onbegrepen? Alles werd afgedaan als "zwangerschapshormonen", en ja, dat waren het vast ook wel, maar is het daarmee ook onzin?

Orde

Eerst maar eens orde op zaken stellen. Daarna zou vast de vreugde wel volgen. In eerste instantie zoveel mogelijk alles op financieel gebied geregeld, dat is het belangrijkste, je wilt je kindje straks toch wel alles kunnen geven. Vervolgens spulletjes geregeld, gelukkig kregen we heel veel van onze omgeving, en verder hebben we veel goedkoop gekocht. Waar zijn al die verkoopsites anders goed voor? En dan het moeilijkste... Een huis...

Hulp

Toen moesten we toch eens gaan praten. Willen we gaan samenwonen? Daar waren we vrij snel over uit, natuurlijk gaan we samenwonen, we willen ons kindje samen opvoeden. Daarmee was de kwestie "erkenning" dus ook meteen geregeld, want kindje werd meteen erkend door papa als zijn kind, en zou zijn achternaam ook gaan krijgen. Maar wat steeds niet opschoot, was het krijgen van een huis. Overal inschrijven, informatie inwinnen, onderhuur, hulp zoeken... Alles hebben we wel gedaan. De hulp liet het alleen afweten. De woningbouwvereniging heeft tegenwoordig maling aan zwangere vrouwen. Gewoon achter aansluiten en jammer als je op straat in een kartonnen doos moet bevallen. De verlossing was echter nabij. De hulp kwam in de vorm van mijn moeder, als wij nog geen huis zouden hebben als ik moest gaan bevallen, mocht ik dat bij haar thuis komen doen. Niet ideaal, maar wel een zorg minder.

Genieten

En toen, eindelijk het verlossende bericht! We kregen een huis toegewezen! Helaas zouden we er pas in kunnen als de kleine er al zou zijn. Maar niet getreurd, alles is al met al op zijn pootjes terecht gekomen. Dus laat het kleintje maar komen. Of nee, wacht maar even, eerst ga ik even genieten van dat wondertje in mijn buik...

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi geschreven
Ik hoop dat me vriendin ook zwanger word
Klinkt misschien heel afgezaagd, maar geniet er maar van, de tijd gaat veelste snel. Ik heb bij mijn zoontje ook niet echt kunnen genieten van mijn zwangerschap door prive omstandigheden en een veelste drukke baan. Neem er de tijd voor, voor je het weet is het voorbij en terugdraaien kan je niet meer. Weet nog niet of ik een 2e kindje wil, maar weet nu wel al dat ik er dan echt van ga genieten!
mooi verhaal en gefeliciteerd met je zwangerschap nu lekker genieten hoor
Succes met alles! Dat heb je wel verdiend na alles wat je hebt meegemaakt!
Iedereen heel erg bedankt voor jullie reacties!
Het vervolg volgt snel :D
heel veel geluk