Hoe gaat een stalker te werk?

Door Schrijffanaaat gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Hoe gaat een stalker te werk? Door middel van dit verhaal wordt het duidelijk.

Op een vroege zondagochtend werd ik gebeld, het was pas zes uur en ik vroeg me af wie mij op dit tijdstip moest spreken. Hals slapend nam ik op, ik had verwacht dat het een vriendin was of tenminste iemand die ik kende. Maar dat was niet het geval. Ik hoorde niet meer dan het geluid van een vliegtuig dat neerstorte. Ik schrok en hing gelijk op, wat had dit te betekenen? Ik werd er angstig van en probeerde daarna de slaap te vatten. Wat ik niet wist was dat dit nog maar het begin was van een reeks vervelende telefoontjes, e-mails, dreigementen en brieven.

Ik had dit telefoontje maar genegeerd en hield er mijn mond ook over, bang dat ik het de werkelijkheid in riep als ik er met iedereen over ging praten. Ik was alweer een week verder en ik had niks meer ondernomen van rare telefoontjes e.d. Maar kort daarna kreeg ik een brief door de brievenbus. 'Voor Charlotte' stond erop. Mijn moeder was zo nieuwsgierig dat ze de brief bijna uit mijn handen trok. Maar ik vertelde haar dat ik boven de brief op mijn kamer ging lezen. Ik zag een teleurstelling in mijn moeder's ogen, maar dat negeerde ik even. Eenmaal boven aangekomen wist ik niet wat ik zag toen ik de enveloppe openmaakte. Er zaten twee foto's in van twee dode mensen. Wat was dit en waarom deden ze me dit aan?

Mijn moeder kwam na een kwartiertje naar boven gehold, in de hoop dat ik haar die brief liet lezen. Maar dat was het laatste wat ik wilde, mijn moeder mocht hier niet betrokken bij raken. Ik zei haar daarom maar dat het een brief was van een jongen die mij leuk vond, maar dat ik geen interesse in hem had. Ze begreep het en liet het verder daarbij. Ik had wel eens gehoord van stalkers, maar ik wist nooit echt waarom mensen dit gingen doen. Nu ik zelf de indruk kreeg dat ik gestalkt werd, begon ik hier en daar wat te zoeken over stalkers, hopend op meer duidelijkheid.

Ik las dat stalkers meestal ex-vriendjes of vriendinnetjes zijn die je niet los willen laten. Ze denken dat je alleen maar van hun kunt houden en daarom willen ze in contact met je blijven. Nadat ik dit had gelezen, wist ik het meteen. Als deze site het bij het juiste eind had, was Peter de dader. Oh sorry, jullie kennen Peter natuurlijk nog niet. Peter was mijn vriend voor drie jaar, maar kort geleden heb ik het uit gemaakt. Puur omdat onze relatie niet lekker liep. Ik wist dat hij hier kapot van was en later kreeg ik bevestiging van zijn vrienden. Hij werd er zelfs depressief van, ergens voelde ik me schuldig, maar ik wist dat dit het beste was.

Nu ik dacht dat het over Peter ging, durfde ik het mijn vriendinnen wel te vertellen. Zij schrokken ook erg van de dingen die ik had moeten doorstaan. We moesten met een plan komen, want dit moest stoppen. Maar daar wilde Peter niks van weten. Hij belde me op de raarste momenten van de dag en ook stuurde hij vaak griezelige gedichten. Ik kon er niet meer tegen. Dit was al drie maanden aan de gang en het had mijn hele leven beïnvloed. Ik besloot daarom maar zelf naar Peter te gaan, ik was erg bang en daarom wachtte een vriend buiten op mij voor het geval dat.

Toen ik bij Peter aankwam, deed hij heel normaal. Ik begon te twijfelen of hij het wel was, want deze Peter leek me totaal niet dood te willen hebben. Daarom leek mij het een goed plan om het gewoon aan hem te vragen. Hij schrok van mijn vraag en ontkende eerst alles, maar langzaam maar zeker begon hij vreemd gedrag te vertonen. Opeens begon hij histerisch te huilen, uit angst zette ik een stap naar de deur, maar dat was precies hetzelfde wat hij deed. Hij deed de deur op slot en toen brak de paniek uit. Hij greep me beet en vertelde me dat hij het allemaal niet zo wilde. Het enige wat hij wilde was dat ik naar hem terugging. Waarom begreep hij het dan niet? Ik wilde hem niet meer, ik voelde niks meer voor hem. Alleen angstgevoelens kwamen bij mij op als ik hem zag.

Hij begon nog harder te huilen en te smeken, maar toen hij door had dat het niet hielp, werd hij agressief. Hij gaf me zo'n harde klap dat ik tegen de deur knalde. Waar bleef Joost nou? Hij zou dit toch wel allemaal gehoord moeten hebben? Gelukkig hoorde ik ineens een ruit barsten. Joost vloog naar binnen, ik zag dat Peter dit niet had verwacht. Ik rende naar Joost toe en huilde van angst. Peter kwam naar ons toe gelopen en wilde mij meetrkken, maar daar was Joost te sterk voor. Hij sloeg Peter net zo lang totdat hij geen kik meer gaf.

Ik ben Joost eeuwig dankbaar dat hij mee wilde gaan. Het kon ook zou zijn dat ik alleen was gegaan. Het was immers de lieve Peter, met wie ik een relatie van drie jaar had. Ik had verwacht dat dit hem zo erg zou raken. Gelukkig doet hij nu niks meer, maar eigenlijk is het te laat. Want door de laatste zes maanden, is er niet veel van de oude Charlotte overgebleven. Ik durf bijna niks meer en ik zie overal de angst in, die ik zes maanden lang constant voelde.

Ooit heb ik van Peter gehouden en ergens houd ik nog van hem, maar mijn afschuw tegen hem is duizend maal groter op dit moment.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelukkig voor jou kreeg je hulp van Joost. Over stalken heb ik ook een artikel geschreven.
heel heftig.
Sterkte!