Loverboys

Door Schrijffanaaat gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Door middel van dit verhaal wordt duidelijk hoe loverboys te werk gaan en hoe ze permanent schade leveren aan je leven.

Anniek is een 21-jarige jonge dame. Op haar veertiende kwam ze Giorgio tegen. Ze werd opslag verliefd en deed alles wat hij wilde. Uiteindelijk heeft ze door deze stomme fout veel moeilijke tijden moeten doorstaan. Ze werd mishandeld en moest vaak met Giorgio's vrienden naar bed en uiteindelijk belandde ze in de prostitutie, de zwaarste tijd van haar leven. Is ze uiteindelijk los gekomen van Giorgio en de prostitutie? En wat had dit tot gevolg? Je leest het allemaal in het verhaal van Anniek.

Op een vroege maandagochtend ging ik zoals gewoonlijk naar school. Ik zag een groep jongens voor het hek staan en ik liep er zenuwachtig langs. Volgens mij zag ik er toen heel kwetsbaar en zielig uit, de jongens begonnen namelijk allemaal te lachen. Behalve één jongen, hij bekeek me van top tot teen, hier werd ik alleen nog nerveuser van. Hij kwam naar me toe gelopen en stopte gevaarlijk dichtbij. Ik keek hem aan, maar sloeg snel mijn ogen neer. Ik wilde verder lopen, maar hij hield me tegen. Hij zei dat ik er mooi uitzag, daar geloofde ik totaal niets van, maar toch werd ik rood. Ik bedankte hem snel en liep door. De dagen daarna kwam ik hem steeds vaker tegen. Eerder had ik hem nooit op school gezien.

Na een tijdje kreeg ik een relatie met Giorgio, ik vond hem destijds erg leuk en kon mijn geluk niet op. Elke dag stond hij mij na school op te wachten met zijn Golf 6. Ik zag alle jaloerse blikken, maar trok me er niets van aan. Hij bracht me nooit gelijk naar huis, hij wilde altijd ergens iets gaan drinken. Ik stemde elke dag toe, totdat mijn ouders erachter kwamen. Ze waren het er niet mee eens. Toch bleef ik hem dagelijks zien. Ik merkte dat Girogio vaak slecht over mijn ouder praatte, maar ik gaf hem alleen gelijk. Ik wilde hem namelijk niet boos maken. Maar achteraf gezien was dat de domste fout die ik ooit heb kunnen maken.

Giorgio woonde zelf niet in Amsterdam, maar in Utrecht. Op mijn zestiende ben ik bij hem ingetrokken. De situatie thuis maakte me kapot. Mijn ouders waren er streng op tegen dat ik Giorgio nog zou blijven zien en daarom had ik geen andere kans dan weglopen van huis. Ik kon toch niet zonder Giorgio leven? Ik kon bij Giorgio wonen, zei hij. De eerste week was erg gezellig, we deden veel met elkaar en ik kreeg veel kostbare cadeautjes. Ik wilde graag iets terug doen, maar ik had helemaal niks. Daarom wilde ik gaan werken, maar Giorgio zag dat niet zitten. Vanaf die dag werd hij vaak woedend om de kleinste dingen, uiteindelijk kreeg ik ook mijn eerste klap. Ik was zo bang, ik had geen contact meer met mijn familie in Amsterdam. Ik realiseerde me dat Giorgio de enige was die ik op dat moment eigenlijk nog had.

Al snel wilde hij dat ik met zijn vriend naar bed ging. Ik weigerde natuurlijk, maar hij luisterde niet naar wat ik wilde. Ik moest met hem naar bed anders wist ik dat het niet goed zou aflopen. Met iemand naar bed gaan waar je niet van houdt, is echt walgelijk. Ik hoopte dat het bij één jongen zou blijven, maar de werkelijkheid was anders. Wekelijks moest ik met wildvreemde mannen naar bed voor geld. Ik zag geen rode cent van al dat geld dat ik zelf verdiende, Giorgio hield het zelf. Ik wilde vaak weglopen, maar keer op keer is het mislukt. Uiteindelijk kwam ik in de prostitutie terecht en toen realiseerde ik me dat Giorgio niks om me gaf. Het enige waar hij zich mee bezig hield was geld.

De tijd dat ik in de prostitutie terecht kwam, was erg zwaar. Ik heb vaak gedacht dat ik het niet zou halen. Soms hoopte ik dat eigenlijk ook. De mannen waar ik mee naar bed moest waren hard en onaardig. Ik werd vaak mishandeld na het vrijen. Waarom die mannen dat deden, heb ik nooit geweten. Mijn familie wist niet waar ik was en de andere hoeren praatten nooit met me. Langzamerhand werd ik gek door alles. Ik dacht dat er nooit een einde zou komen aan mijn prostitutie. Gelukkig kwam daar snel verandering in.

Ik mocht op een dag boodschappen gaan doen van een vrouw die ook als hoer werkte. Ik zag dit als mijn kans om weg te lopen en uiteindelijk is mij dat ook gelukt. Toen ik eenmaal buiten was begon ik hard te rennen, veel mensen keken mij raar aan, maar dat kon me niks schelen. Het enige dat ik op dat moment wilde was weglopen. Ik ben terug gegaan naar Amsterdam, mijn ouders wilde mij niet meer zien en daarom ben ik bij mijn zus ingetrokken. Giorgio wist niet van het bestaan van mijn zus af, dus daar zat ik veilig. Ergens houd ik nog wel van hem, ondanks alles wat hij mij heeft aangedaan, maar ik zou hem absoluut nooit meer willen zien. Daarvoor heeft hij mij te veel aangedaan.

Gelukkig is Anniek nu drie jaar vrij om te doen wat ze wil. Ze is op haar negentiende psychologie gaan studeren. De gevolgen van de ellende die ze meemaakte in haar puberteit, zijn groot. 'Tot op de dag van vandaag vertrouw ik geen een jongen, voor mij is het nog allemaal veel te vroeg om aan jongens te denken' liet ze ons weten. 'Gelukkig kan ik me nu voor de volle 100 procent richten op mijn studie.

Gelukkig is Anniek nu alweer drie jaar uit de prostitutie. Voor haar was het de zwaarste tijd van haar leven.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Interessant Artikel! Leuke vertelwijze! Maakt het leuk om te lezen!
Misschien geinteresseerd in mijn verhaal! http://www.xead.nl/profiel/Sweetmizzy
Hier vindt je meerdere artikelen die ik geschreven heb over loverboys~!
Groetjes!
Schokkend, maar intresant.
heftig verhaal zeg
Zo he, dat is zeker een heftig verhaal. Wel het effect van loverboys.
Net als dat boek: Echte mannen eten geen kaas. Van dat boek heb ik een hoop geleerd.