Orgasmisch belasting aftrekken

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Met water pijpen rozengeur en maneschijn tijdens het trekken van gekke bekken, bij uitmuntende sterke staaltjes van chagrijn om de som bij op en af te trekken

samen zijn wij een immense groep gezellen


een klaterende groep gezellen

bewegend doorheen gemeenschappen,
kloppende harten, bloed, botten en hersencellen
die zonder schaamte of vrees op elkaar af stappen
van verleden, heden en toekomst de optelsom
via etherische wereld ontmoeten we elkaar.
grote vergaarbak onder Gods gouden zon
dat we worden gebruikt is natuurlijk niet waar

 

want ook dat is enkel een virtueel gegeven
niemanden, brutalen, doortastend lachende
waar geen harde martelingen aan kleven
eenzame of pittige, neerslachtig afwachtende

geduldigen, visionaire zieners en meelopers
leven we stuk voor stuk in onze eigen realiteit
middenmoters en uiteraard wat spekkopers
uniek individu dat zichzelf dagelijks bevrijdt

schimmen zijn wij met een avatar,
dat wereldwijd sprankelt door het internet.
dat klinkt interessant als van Galaxystar
al dan niet verschijnt ons eigen portret,
sterren aan het firmament der letteren
in het luchtledige zweven wij,
met verhalen waar doorheen tranen kletteren
en voelen ons vogelvrij
op een platvorm waar mens noch dier kan wonen
waar we virtuele beduimeld waardering ontvangen.
om onze kunsten te vertonen
in kunstmatige huizen met gouden lof behangen

soms een zweempje ernstig gemeende kritiek
het is alles ons eigen werk
met schoffel of spade en af en toe een oude riek
bouwen we onze eigen letterkerk

oh, wat zijn deze no boddies blij
met een woord van onbaatzuchtige erkenning,
doordrongen van karrevrachten vergiffenis
met stimulans en moed komt gratis gewenning
waarin het goed overleven is.
we leren elkaar koken,
laten nieuwe landen zien
ons leven gooien we open
en worden gezien
zo wie schrijft die ook blijft
zelfs na de doodse dood nog beklijft.
als het dan geen surrogaat familie geeft.
we onze verhalen niet aan onze geliefden door kunnen geven,
toch de warme aarde tenminste zijn woorden heeft
zijn we voor de buitenwereld bestaand gebleven

we weten niet eens wie ons kunnen zien.
want al wat telt is ons eigen geestelijk welzijn
het maakt ook niet veel uit bovendien
gesloten ogen, virtueel schijnt schone schijn
middelen zijn wij, ingelijfden,
omdat we met ons hart willen leven
en altijd paraat zullen blijven
dat alles is ons door God-Internet gegeven
wereldwijd, mogelijkheid om na te streven
onze geboorte duurde slechts ene tel
een enkel luizig muisklikje
onze cursor knippert altijd wel
en anders, nou en... stik je

een enkeling sleept er iets wezenlijks uit
want iemand moet dit allemaal beheren
offertes boordevol beloften,

azijnpissende heren
woorden die iets lijken te zeggen,
discussies driftig gevoerd

grammetjes virtuele twijfels neerleggen

winst en verlies monden gesnoerd
op de eindbalans staat onder de streep
dat de belasting er zijn aandeel in greep
bleek onomstotelijk het succes luchtgeblazen
flinterdun virtueel in heldere kristallen glazen

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig !
Great ga ik dan maar verder Duim... Taco
Thank you all "dears" ( knipoogje voor Taco)
Beautiful! Mag wel even in het Engels toch? Klinkt wat sjieker!
Duim.
Mooi gedicht zeg. Petje af.
Ook leuk die eerste foto's die steeds wisselen. Hoe doe je dat?
Ed
Dank je Ed
Die foto's is per ongeluk... Ik had niet in de gaten dat ze veranderden en er een gewoon van internet geplukt... zag later pas dat ze wisselen... Ik koos voor die eerste al die glazen door elkaar en raad eens wat... kijk ik op mijn stuk zitten we ineens aan een tafel... en nog een...
Dank jullie wel.
Ik dacht: kom op, misschien kan commercie ook wel in kristallen stijl, al haal ik hier geen tien mee, terwijl het wel 400 woorden telt. Maar we kniesoren niet want ik heb geen oor versnoept...