Het was jouw naam die Vrijheid schreef

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 05 February 16:28

Twee minuten stil, voor hen die in oorlog het leven lieten. Omdat we nooit mogen vergeten, dat er voor onze vrijheid zoveel geleden is.

Het was jouw naam die Vrijheid schreef

4 mei, het is zo belangrijk om te blijven herdenken.

b87088c0928e488b46e41980481697faZnJlZWRv

 

4 mei, tijdens de Nationale Herdenking, herdenken we allen, burgers en militairen, die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Twee minuten stil, voor hen die in oorlog het leven lieten. Omdat we nooit mogen vergeten, dat er voor onze vrijheid zoveel geleden is. De vrijheid is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Mijn oma kan daar nog over meepraten. Ze gaat al jaren niet meer naar de herdenking, omdat het emotioneel voor haar te zwaar is. Ieder jaar horen we de naam van haar broer. Ook bij ons, de kinderen en kleinkinderen maakt dat wat los. Natuurlijk, we hebben het verhaal zo vaak gehoord. Nog steeds heeft ze tranen in haar ogen als ze over hem spreekt. Hij was nog zo jong…

 

Dertig jaar.

2fce761bb0b92193ec7635a80a8d62ecZnJlZWRv

Eind ’44 stonden de Duitsers voor het huis van mijn toen 22-jarige oma. Ja, schuldig waren ze. De hele familie had meegewerkt tegen de Duitsers. Maar de broer van oma was met enkele anderen uit het dorp de spil van de verzetsgroep. Ze hadden een Duitser geholpen die gedeserteerd was, maar deze man kreeg spijt van zijn beslissing, hij meende dat Duitsland toch nog ging winnen en hij keerde terug naar het leger. Als hij zomaar was teruggekeerd, was hij hoogstwaarschijnlijk gefusilleerd en dus verraadde hij de gehele verzetsgroep. Deze dappere mannen wisten dat de soldaat weg was, ze konden vermoeden dat het verraad eraan kwam, ze brachten vele onderduikers in veiligheid, waarschuwden waar ze konden. 

972afb36f431249abc42e52785e841ecbW9udW1l

“We hoorden ze komen, we wisten dat ze bij ons moesten zijn. Iedereen was bang, maar hij was zo rustig. Hij pakte wat spullen en ging mee. Wij bleven achter.” Zijn zusjes bleven achter, bang voor de toekomst. Broer was weg, ze wisten niet waar hij was, maar konden het wel raden. Het meisje waar hij mee verloofd was, sloeg zich er goed doorheen. Enkele weken later ontvingen ze echter een brief, dat hij in gevangenschap zat, maar dat het naar omstandigheden goed ging met hem. Hij wist niet wat er met hem zou gebeuren, de kans op de dood was groot, maar hij vertelde in de brief dat hij vrede met God had gevonden. 

57b33ae6c0bf00c454900bea31d88893Y2FuJ3Qg


Thuis kregen ze hoop, de berichten van het front waren immers goed, het zou niet lang duren of de bevrijders zouden er zijn. Het is echter het laatste wat ze van hem gehoord hebben. Slechts een paar dagen voor de bevrijding werd hij neergeschoten. Het enige wat nog aan hem herinnert zijn de verhalen, een paar foto’s, de brief en zijn met kogelgaten doorboorde trui. Zijn verloofde kwam in diezelfde tijd om bij een bombardement.  Er is maar één foto van hen samen.

 

Het was jouw naam die Vrijheid schreef

 

We zullen niet vergeten, wat je voor ons deed.
Al is je naam vervlogen, al liet je enkel leed,
zoveel jaren geleden, zoveel mensen her,
veel uitgewiste sporen, een enkeling nog der,
het was jouw naam, die Vrijheid schreef,
met rode inkt van bloed.
Aan ons zei je: vecht door en leef,
dan is mijn dood nog goed.
We zullen niet vergeten, wat je voor ons deed.

1bc16743a8a36d9ce8aa6b810295c771NDc5OTAt

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weer niet wat ik had verwacht. Pik maar die reactie van kippenvel, die ik hierboven zie
Lees deze nu pas, maar wat indrukwekkend en ontroerend mooi.
Thanks, Candice! Het is ook wel leuk als je merkt dat mensen nog eens 'oude' artikelen lezen. :) Bedankt voor je complimenten!
Dankjewel, Tex...
Verdraaid, had ik net alle reacties getikt, valt mijn verbinding weg!
Rina en Henie, thanks!
Rachel, dat bemoedigt ons nog steeds! Wat zal dat mooi zijn, dankjewel.
Mijler en Liraatje, dank jullie wel, fijn dat jullie zo specifiek op het gedicht terugkomen!
Samrain, Sandra, Agnes, Jane, thanks!
Yrsa, daar heeft hij dus ook gevochten in de meidagen.. Dankjewel.
Surfingann, dankje.
Edwin, van jou reactie ben ik even stil... Ik heb het inderdaad zelf geschreven, was er eigenlijk een beetje onzeker over. Thanks dus! Triest eigenlijk, dat er kinderen zijn die hier niet mee opgevoed worden. Heel mooi dat je er nu wel wat mee doet, je hebt helemaal gelijk: we mogen die tijd nooit vergeten.
Amber, dankjewel!
Karazmin, dankjewel voor je complimenten... Bij mij is bijna de hele familie opgepakt geweest, het is nog een wonder dat de meesten het overleefd hebben.
mijn familie is als een wonder gespaard gebleven. Niemand - op mijn grootvader na - is zelfs maar opgepakt. Terwijl het zo gemakkelijk had gekund.
Mooi verhaal en schitterend gedicht. Om bij stil te staan
Mijn respect hoor!
Aangrijpend, maar mooi geschreven.