Geneesmiddelen uit de natuur.

Door Lathica gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Naarmate de beschaving voortschreed, werd de overgeleverde kennis van geneeskrachtige eigenschappen van verschillende stoffen of rituelen geleidelijk geclassificeerd.

Dit was het begin van geneeskunde als wetenschap. Stoffen die inderdaad geneeskracht hadden werden beschreven. Pas in de 19e eeuw werden grote vorderingen gemaakt en bgreep men de werking van sommige planteextracten. De chemie was toen immers zover, dat de moleculaire bouw van de stoffen kon worden vastgesteld, zodat zij in het laboratorium konden worden gesynthetiseerd en op hun therapeutische werking beproefd.

OUDE GENEESMIDDELEN:

Een der eerste farmacopeeen (geneesmiddelencatalogi) was die van Dioscorides (ca. 60v. Chr.). Hij was arts in het leger van Nero en maakte tijdens zijn reizen aantekeningen over de medicijnen die in de verschillende landen werd gebruikt. Deze aantekeningen waren de grondslag voor kennis die bij de val van het Romeinse Rijk grotendeels verloren ging, maar in de 15e eeuw via de Arabieren weer in Europa kwam. Apothekers werden toen aromatarij genoemd, omdat de stoffen die zij verkochten aromatische stoffen waren, die zij uit planten hadden geextraheerd. Ook werden geneesmiddelen op dierlijke en minerale basis gebruikt. Paracelsus (1493- 1541) was even beroemd om zijn genezingen met kwik als om die met opium. In die tijd maakte de wetenschap der farmacie op verschillende fronten tegelijk voortgang. Hoewel er duizenden bekende 'middelen' tegen allerlei ziektes en kwallen bestonden, meende 1 theoretische school nog steeds dat er een, weliswaar nog niet ontdekte stof was, die alle kwallen genas. Bovendien was het het streven van alle alchemisten om goud te maken, hetgeen zij probeerden door de 'steen der wijzen' te zoeken die alle andere stoffen in goud zou veranderen. Bij hun zoeken naar zulke stoffen ontdekten de alchemisten en hun volgelingen enkele bruikbare processen. Raymond Lully (1235- 1315) zou de ontdekker zijn van zuivere alcohol; waarschijnlijk ondekte hij of een van zijn volgelingen ook hoe hieruit met zuur het bekende verdovende middel ether kon worden bereid. Zuivere alcohol was nodig voor de bereiding van tincturen en essences, daar veel van de werkzame stoffen uit medicinale planten daarin beter oplossen dan in water. Door de ontdekking van nieuwe werelddelen werden vee nieuwe planten aan de Europese farmacopee toegevoegd, die stoffen leverden die ook konden worden opgelost in alcohol.

HET ISOLEREN VAN HET WERKZAME BESTANDDEEL:

Het voornaamste probleem was het uitzoeken welke ' stoffen werkzaam waren en welke niet. De arts William Withering (1741- 1799) ontmoette een oude boerenvrouw, wier geheim kruidenmengsel verrassend werkzaam bleek te zijn bij hartaandoeningen. Hij kwam tot de ontdekking dat van de twintig bestanddelen van het mengsel, het vingerhoedskruid het werkzame deel was. Dit bevat digitalis, maar dat ontdekte men pas later. Tegen de tijd dat de oude en nieuwe wereld grondig onderzocht, was het aantal planten waarvan de farmacologische werking bekend was, enorm. Men kende opium uit papaver, emetine (een middel tegen amoebendysenterie) uit braakwortel, kininine uit kinabast, wonderolie uit ricinuszaad en salicine uit wilgen. Andere plantaardige stoffen met een sterke werking op levende organismen zijn belladonna, strychnine en curare. Deze werden als vergiften gebruikt en zijn nu van groot belang in de geneeskunde. Zij hebben echter zo'n sterke werking, dat ze nauwkeurig moeten worden gedoseerd. Dit werd pas mogelijk toen de werkzame bestanddelen uit planten werden geisoleerd.

MEER VERFIJNDE TECHNIEKEN:

Gedurende de 19e eeuw ontwikkelde de chemie zich snel als exacte wetenschap en werden veel plantebestanddelen geisoleerd als zuivere, kristallijne verbindingen. Deze werden 'organische stoffen' genoemd; pas na 1828 werden de geleerden er zich van bewust dat het mogelijk was deze stoffen in het laboratorium te maken. In dat zelfde jaar bereidde Wohler (1800- 1882) ureum uit ammoniumcyanaat, wat een ommekeer in de organische chemie teweegebracht. Tot die tijd meende men namelijk, dat zulke stoffen alleen bij levende processen gevormd konden worden. Toch duurde het ook na 1828 nog vele jaren eer er sprake was van een farmaceutische bereidingvan geneesmiddelen. De chemische bouw van veel farmacologisch bruikbare plantaardige stoffen is zo ingewikkeld, dat het zelfs nu nog goedkoper is ze uit planten te extraheren dan in het laboratorium te maken. Hoe ingewikkeld sommige van deze stoffen waren, werd pas in de 20e eeuw ontdekt, door de ontwikkeling van verfijnde analysetechnieken. Om een stof chemisch te veranderen is het niet altijd nodig om haar structuur te kennen. Er ontstaat meestal een verwante verbinding, die enkele eigenschappen wel en andere niet met de oorspronkelijke stof gemeen heeft. Zo begonnen de farmaceuten proefondervindelijk steeds meer natuurgeneesmiddelen te verbeteren. Er ontstonden stoffen die aan natuurlijke verbindingen verwant waren en die veiliger of werkzamer waren, of minder onaangename nevenwerkingen hadden. Dit werd het begin van de gigantische farmaceutische industrie van vandaag, die niet alleen de natuurlijke produkten wijzigt, maar ook nieuwe maakt en ontdekt.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi artikel....komt uit interessant boek,hé! D
wat leuk om te lezen! goed artikel!
Mooi artikel.Verdiende duim!
Mooi artikel!
Goed artikel, mooie lay-out!
Het boek is een aanrader, ik heb het ook. En jouw verhaal is een heel goed gebracht schrijven. Dus, een welverdiende duim
Mooi artikel. De geneeskracht van de natuur heeft zeker mijn aandacht en voorkeur. Duim!